Dergiler / Öneri Dergisi / 2022 / Cilt: 17 - Sayı: 57

1980 SONRASI TÜRKİYE’DE REFAH REJİMİ VE KENT YOKSULLARININ YOKSULLUKLA MÜCADELE STRATEJİLERİNİN DÖNÜŞÜMÜ: SULTANBEYLİ ÖRNEĞİ

WELFARE REGIME AND TRANSFORMATION OF POVERTY ALLEVIATION STRATEGIES OF URBAN POOR IN TURKEY AFTER 1980: THE CASE OF SULTANBEYLI

Sayfa
417–446
Yayın Tarihi
2022-01-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yoksullukla mücadele stratejileri ülkede geçerli refah rejimine bağlı olarak değişim göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yoksullukla mücadele stratejileri ülkede geçerli refah rejimine bağlı olarak değişim göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de de gerek yoksulluk gerekse kamunun ve bireylerin yoksullukla mücadele stratejileri ülkede hâkim refah rejiminde 1980 sonrasında gerçekleşen neoliberal dönüşüm süreciyle birlikte farklı bir anlam kazanmışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Önceki dönemin özellikle konut ve istihdam açısından katkı sağlayan imkanlarının aşınmasıyla yoksullar, hayatlarını sürdürmek üzere 1980 sonrası refah rejiminin öne çıkan bir unsuru olan sosyal yardımlara bağımlı hale gelmişlerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kent Yoksulluğu · Yoksullukla Mücadele · Refah Rejimi

Özet

Yoksullukla mücadele stratejileri ülkede geçerli refah rejimine bağlı olarak değişim göstermektedir. Türkiye’de de gerek yoksulluk gerekse kamunun ve bireylerin yoksullukla mücadele stratejileri ülkede hâkim refah rejiminde 1980 sonrasında gerçekleşen neoliberal dönüşüm süreciyle birlikte farklı bir anlam kazanmışlardır. Bu dönemde refah rejimiyle birlikte yoksulluk da önemli bir değişim yaşamıştır. Yeni yoksulluk kavramının öne çıktığı bu dönemin yoksulları bu dönüşüm süreci sonucunda önceki dönem göçmenlerinin yoksullukla mücadele stratejilerinden ve bu stratejileri besleyen kaynaklardan yoksun kalmışlardır. Bu çalışmanın amacı sözü edilen aşınma sürecinin yoksullar üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Çalışma kapsamında, sosyal yardım başvurusunda bulunmuş yoksullarla ve yoksullara sosyal yardım ve hizmet sunumunda bulunan kurum personelleriyle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmeler neticesinde yoksulların mücadele stratejilerindeki değişim öne çıkmaktadır. Önceki dönemin özellikle konut ve istihdam açısından katkı sağlayan imkanlarının aşınmasıyla yoksullar, hayatlarını sürdürmek üzere 1980 sonrası refah rejiminin öne çıkan bir unsuru olan sosyal yardımlara bağımlı hale gelmişlerdir.

Abstract

Strategies of poverty alleviation strategies vary based on countries’ current welfare regime in the country. Both the poverty and the strategies of the public and individuals to fight against poverty in Turkey have gained a different meaning with the neoliberal transformation process that took place after 1980 in the prevailing welfare regime. In this period, like the welfare regime, poverty also experienced a significant change. As a result of this transformation process, the poor of this period, in which the concept of “new poverty” came to the fore, were deprived of the anti-poverty strategies of the immigrants of the previous period and the resources that support these strategies. The aim of this study is to reveal the effects of this erosion process on the poor. Within the scope of the study, in-depth interviews were conducted with the poor who applied for social assistance and with the personnel of the institutions providing social assistance and social services to the poor. As a result of these interviews, the change in poverty alleviation strategies of the poor comes to the fore. With the erosion of the opportunities of the previous period, especially in terms of housing and employment, the poor became dependent on social assistance, which is a prominent element of the post-1980 welfare regime in order to sustain their lives.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAHİNOĞLU, İ., YILMAZ, N. (2022). 1980 SONRASI TÜRKİYE’DE REFAH REJİMİ VE KENT YOKSULLARININ YOKSULLUKLA MÜCADELE STRATEJİLERİNİN DÖNÜŞÜMÜ: SULTANBEYLİ ÖRNEĞİ. Öneri Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 57, 417–446. https://ajindex.com/articles/384034

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Hükümet Programı (2002). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2002/11/20021129.htm (24.02.2019).
  2. Ağırman, Y. (2014). Kentsel Dönüşüme Ekonomik Perspektiften Bakış: Sultanbeyli Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2016). 2016
  3. Faaliyet Raporu. Ankara.
  4. Ak Parti (2002). Parti Programı. https://www.akparti.org.tr/parti/parti-programi/ (24.02.2019).
  5. Ak Parti (2018). Genel İcraat Kitabı. http://www.akparti.org.tr/media/252915/genel_icraat_kitabi_cift_sayfa_2018.pd f (28.02.2019).
  6. Bakırezer, G. & Demirer, Y. (2009). Ak Parti’nin Sosyal Siyaseti. İ. Uzgel ve B. Duru (Drl.). AKP Kitabı: Bir Dönüşümün Bilançosu içinde. Ankara: Phoenix Yayınevi, 153-178.
  7. Bora, T. (2005). Adnan Menderes. T. Bora ve M. Gültegingil (Ed.). Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Liberalizm içinde. İstanbul: İletişim Yayınları, 482-509.
  8. Boratav, K. (2005a). 1980'li yıllarda Türkiye'de Sosyal Sınıflar ve Bölüşüm. Ankara:
  9. İmge Kitabevi.
  10. Boratav, K. (2005b). Türkiye İktisat Tarihi: 1908-2007. Ankara:
  11. İmge Kitabevi.
  12. Boratav, K. & Özuğurlu, M. (2006). Social Policies and Distributional Dynamics in Turkey: 1923–2002. M. Karshenas and V. M. Moghadam (Ed.). Social Policy in the Middle East: Economic, Political and Gender Dynamics içinde. Houndsmills: Palgrave Macmillan, 156-189.
  13. Buğra, A. (2000). Devlet-Piyasa Karşıtlığının Ötesinde: İhtiyaçlar ve Tüketim Üzerine Yazılar. B. S. Şener (Çev.). İstanbul:
  14. İletişim Yayınları.
  15. Buğra, A. (2010).
  16. Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye'de Sosyal Politika. İstanbul:
  17. İletişim Yayınları.
  18. Buğra, A. & Candas, A. (2011). Change and Continuity Under An Eclectic Social Security Regime: The Case of Turkey. Middle Eastern Studies. 47. 3, 515-528.
  19. Buğra, A. & Keyder Ç. (2003). Yeni Yoksulluk ve Türkiye’nin Değişen Refah Rejimi. UNDP. Ankara.
  20. Çalıkçı, A. (Ed.). (2013). Sultanbeyli'nin Yarım Asırlık Çınarları. İstanbul:
  21. Sultanbeyli Belediyesi. Endeksa (2018). İstanbul'un Konut Fiyatları En Yüksek ve En Düşük İlçeleri. https://www.endeksa.com/tr/blog/yazi/istanbulun-konut-fiyatlari-en-yuksek-ve- en-dusuk-ilceleri (16.05.2020).
  22. Erder, S. (2013). İstanbul'a Bir Kent Kondu: Ümraniye. İstanbul:
  23. İletişim Yayınları.
  24. Gough, I. (1979). The Political Economy of the Welfare State. London: Macmillan. Güvenç, M. (2000). İstanbul’da İşyeri-Statü Temelinde Segregasyon; 1990 Sayımı Üzerinde İlişkisel Çözümlemeler. İstanbul:
  25. TESEV Güvenç, M. & Şenyapılı, T. (2003). İstanbul Emek Paza