Dergiler / Bitki Koruma Bülteni / 2017 / Cilt: 57 - Sayı: 3

Doğu Akdeniz Bölgesi’nde minör ürünler olan yaprağı yenen sebzelerde bulunan yabancı ot türleri ile rastlanma sıklıklarının ve yoğunluklarının belirlenmesi

Determination of weed species, frequencies and densities in leaf edible vegetable minor crops in Eastern Mediterranean Region

Sayfa
279–291
Yayın Tarihi
2017-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

En fazla tür içeren familyalar sırasıyla Poaceae %17.65, Asteraceae %15.69 ve Eupherbiaceae %9.80 oranlarında saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma 2015-2016 yılları arasında Doğu Akdeniz Bölgesi’nde minör sebze yetiştiriciliği yapılan alanlarda sorun olan yabancı ot türlerinin saptanması için yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sürvey yapılan 4403 dekarlık alan içerisinde bulunan yabancı ot türlerinin rastlanma sıklıkları ve yoğunlukları belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:En fazla tür içeren familyalar sırasıyla Poaceae %17.65, Asteraceae %15.69 ve Eupherbiaceae %9.80 oranlarında saptanmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2015-2016 Verileri
⚙️Değişkenler:yabancı otlar · yoğunluk · Doğu Akdeniz Bölgesi

Özet

Bu çalışma 2015-2016 yılları arasında Doğu Akdeniz Bölgesi’nde minör sebze yetiştiriciliği yapılan alanlarda sorun olan yabancı ot türlerinin saptanması için yapılmıştır. Sürvey yapılan 4403 dekarlık alan içerisinde bulunan yabancı ot türlerinin rastlanma sıklıkları ve yoğunlukları belirlenmiştir. Sürveyler ocak ve aralık ayları arasında gerçekleştirilmiştir. Bu sayede geniş bir ekim zamanına sahip minör ürünlerde, hasada kadar olan süreçte, verim kayıplarına neden olan türler ortaya çıkarılmıştır. İki yıl boyunca toplamda 96 tarlada sürvey yapılmış, 51 farklı tür kayıt edilmiş ve 8 türün rastlanma sıklıklarının %14 oranında ve üzerinde olduğu bildirilmiştir. Rastlanma sıklıkları açısından en fazla Amaranthus retroflexus L. %27.08, Chenopodium album L. %28.13, Cyperus rotundus L. %34.38, Portulaca oleracea L. %23.96 ve Urtica urens L. %21.88 türleri ile karşılaşılmıştır. En fazla tür içeren familyalar sırasıyla Poaceae %17.65, Asteraceae %15.69 ve Eupherbiaceae %9.80 oranlarında saptanmıştır.

Abstract

A weed survey of 440.3 hectare minor crops (lettuce, parsley, mint, rocket, purslane, cress, dill) in Eastern Mediterranean was conducted during 2015-2016 to determine the frequency and distribution of weeds in vegetable farming systems. The field surveys were conducted early and late growing between January to December before harvesting; therefore the weed populations consisted of species that causes yield losses were presented during the early part of growing season. All weed measures of frequency was carried out. During the field surveys, weeds were counted in 96 fields. 51 species recorded, 8 species encountered more than 14% percent. The most abundant weeds were Amaranthus retroflexus L. 27.08%, Chenopodium album L. 28.13%, Cyperus rotundus L. 34.38%, Portulaca oleracea L. 23.96% and Urtica urens L. 21.88% of total. Species for families of frequencies were Poaceae 17.65%, Asteraceae 15.69% and Eupherbiaceae 9.80%.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TORUN, H. (2017). Doğu Akdeniz Bölgesi’nde minör ürünler olan yaprağı yenen sebzelerde bulunan yabancı ot türleri ile rastlanma sıklıklarının ve yoğunluklarının belirlenmesi. Bitki Koruma Bülteni, Cilt: 57 - Sayı: 3, 279–291. https://ajindex.com/articles/38077

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Aksoy E. and Uygur F.N. 2008. Effect of broomrapes on tomato and faba bean crops. Türkiye Herboloji Dergisi, 11 (1): 1-7. Aksoy E.O. 2003. Canavar otu türlerinin (Orabanche spp.) Çukurova Bölgesi’ndeki önemi ve mücadele olanakları üzerine araştırmalar. Çukurova Üniversitesi,
  2. Fen Bilimleri Enstitüsü, Sarıçam, Adana. Anonim 2014. Türkiye İstatistik Kurumu. https://biruni.tuik.gov.tr/bitkiselapp/bitkisel.zul (Erişim tarihi: 11.12.2014). Başaran M.S. ve Yıldırım A. 2002. Burdur ili ve ilçelerinde anason ekim alanlarında sorun olan yabancı otların yayılış ve yoğunluklarının belirlenmesi. Türkiye Herboloji Dergisi, 5 (2): 21-29. Bora T. ve Karaca İ. 1970. Kültür bitkilerinde hastalığın ve zararın ölçülmesi. Ege Üniversitesi,
  3. Ziraat Fakültesi, Ders Kitabı: 167, İzmir. Burgos N.R. 2015. Whole-plant and seed bioassays for resistance confirmation. Weed Science, 63 (sp1): 152-165.
  4. Burgos N.R., Tranel P.J., Streibig J.C., Davis V.M., Shaner D., Norsworthy J.K. and Ritz C. 2013. Review: Confirmation of resistance to herbicides and evaluation of resistance levels. Weed Science, 61 (1): 4-20. Davis P.H. 1965-1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Edinburgh University Press,
  5. Edinburgh, Great Britain. Gürbüz R. ve Uygur F.N. 2007. Çukurova soğan üretim alanlarında görülen yabancı otların öneminin ve bazı herbisitlerin yabancı otlanma ile soğan verimine olan etkilerinin araştırılması. Çukurova Üniversitesi,
  6. Fen Bilimleri Enstitüsü, Sarıçam, Adana. Kaya İ., Nemli Y. and Demir İ. 2016. Review on taxonomic characters of dodder species (Cuscuta spp.) which contaminate cultivated plant, their distribution and their hosts in Turkey. Turkey 6th Plant Protection Congress with International Participation, September 5-8, 2016
  7. Konya, Turkey, pp. 825. Kızılkaya A., Önen H. ve Özer Z. 2001. Soğan verimine yabancı ot rekabetinin etkileri üzerinde araştırmalar. Türkiye Herboloji Dergisi, 4 (2): 58-65. Klingman G.C. and Ashton F.M. 1982. Weed science, principles and practices (second edition). Wiley Interscience Pub., New York, USA. Nkoa R., Owen M.D.K. and Swanton C.J. 2015. Weed abundance, distribution, diversity, and community analyses. Weed Science, 63 (sp1): 64-90. Odum E.P. 1971. Fundamentals of ecology. W.B. Sounders Company, Philadelphia, London, Toronto, 574 p. Özaslan C., Önen H. ve Özer Z. 2002. Tokat-Kazova’da ilkbahar ve sonbahar ıspanak (Spinacia oleracea L.) yetiştiriciliğinde sorun olan yabancı otların belirlenmesi. Türkiye Herboloji Dergisi, 5 (1): 52-61. Özkan