Dergiler / Kilitbahir / 2020 / Sayı: 16

Visâl Orucu Bağlamında Hz. Peygamber’in Örnekliği

The Instance of the Prophet in the Context of Visâl Fasting

Sayfa
95–120
Yayın Tarihi
2020-03-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Peygamber’in “Rabbim beni yedirir ve içirir” ifadesini onun ümmetine olan örnekliğiyle nasıl bağdaştırılacağı konusu incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İmsak vaktinden iftar vaktine kadar bir amaç uğruna ve bilinçli olarak yeme içme ve cinsel ilişkiden uzak durmak anlamına gelen oruç, İslam’ın temel ibadetlerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fakat tuttukları orucun başlangıç ve bitişi yaklaşık 24 saat veya iki, üç gün ve daha uzun süreyi bulmaktaydı.
💡
Sonuç & Katkı:Peygamber’in “Rabbim beni yedirir ve içirir” ifadesini onun ümmetine olan örnekliğiyle nasıl bağdaştırılacağı konusu incelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hz. Peygamber · visal orucu · hadis

Özet

İmsak vaktinden iftar vaktine kadar bir amaç uğruna ve bilinçli olarak yeme içme ve cinsel ilişkiden uzak durmak anlamına gelen oruç, İslam’ın temel ibadetlerinden biridir. Hz. Peygamber’in içinde yaşadığı Samî geleneğine bağlı Mekke Müşrikleri ve Medineli Yahûdiler de bu ibadeti biliyor ve oruç tutuyorlardı. Fakat tuttukları orucun başlangıç ve bitişi yaklaşık 24 saat veya iki, üç gün ve daha uzun süreyi bulmaktaydı. Hz. Peygamber ve sahâbîler de içinde yaşadığı topluma uyarak bu şekilde oruç tutmuşlardır. İslamiyette ise orucun süresinin kısaltılmasıyla birlikte önceki gelenekteki oruca visâl orucu denmiştir. Hz. Peygamber kendisi visâl orucu tutmasına rağmen ashâbına bunu tavsiye etmemiştir. Hz. Peygamber kendini örnek alarak oruç tutanlara “Ben sizin gibi değilim; Rabbim beni yedirir ve içirir” demiştir. Bu çalışmada Samî geleneğindeki oruçtan başlayarak rivayetlerde visâl orucunu ve Hz. Peygamber’in “Rabbim beni yedirir ve içirir” ifadesini onun ümmetine olan örnekliğiyle nasıl bağdaştırılacağı konusu incelenecektir.

Abstract

Fasting, which means deliberately avoiding eating, drinking and sexual intercourse for a purpose from the time of Imsak to iftar, is one of the fundamental worship of Islam. The Meccan Mushriks and the Jews of Madinah, who were affiliated with the Samî tradition, they knew and held fasting. However, the beginning and end of their fasting lasted approximately 24 hours or two, three days and more. Prophet (Pbuh) and the Companions also fasted in this way by following the society in which they lived. In Islam, with the shortening of the fasting period, fasting in the previous tradition was called Visâl fasting. The Prophet himself did not recommend it to his companions although he held a Visâl fast. The Prophet said to those who fasted by taking himself as an example, “Allahmakes me eat and drink”. In this study, starting from fasting in the Samî tradition, the narratives of Visâl fasting and how the Prophet's (Pbuh) statement “Allahmakes me eat and drink” will be examined with his example to his nation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARABACAK, M. (2020). Visâl Orucu Bağlamında Hz. Peygamber’in Örnekliği. Kilitbahir, Sayı: 16, 95–120. https://ajindex.com/articles/377033

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Ahatlı, Erdinç. Peygamber ve Hz. Muhammed’in Peygamberliği. Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara, 2011.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillah Ahmed b. Muhammed b. Hanbel b. Hilal b. Esed eş-Şeybânî. el-Müsned. I-VI, 2. Baskı,
  3. Çağrı Yayınları, İstanbul, 1402/1982.
  4. Bağcı, H. Musa. Beşer Olarak Hz. Peygamber. Ankara Okulu Yayınları, Ankara, 2014. Bedruddin el-Aynî, Ebû Muhammed Mahmud b. Ahmed b. Musa b. Ahmed b. Huseyin. Umdetü’l-kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî. I-XXV, Dâru İhyâi’t-Türasi’l-Arabî, Beyrut, trs. Bessâm, Abdullah b. Abdurrahman b. Sâlih. Teysîru’l-Allâm şerhı Umdetü’l-Ahkâm. I-II, 10. Baskı, Müessesetü’r-Reyyân, Beyrut, 1433/2012. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammet b. İsmail. el-Câmiu's-sahîh. I-VIII, 2. Baskı,
  5. Çağrı Yayınları, İstanbul, 1401/1981. Cevâd Ali. Çev. Muammer Bayraktutar. Câhiliye’den İslam’a İbadet Tarihi. 2. Basım, Ankara Okulu Yayınları, Ankara, 2015.
  6. Çakan, İsmail Lütfi. Hadis Edebiyatı. 8. Baskı,
  7. İFAV Yayınları, İstanbul, 1989.
  8. Çakan, İsmail Lütfi. “Hadis Edebiyâtında Kitap ve Sünnete Bağlılık Üzerine Genel Bir Tetkik”. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, İstanbul 1995, sayı: 7-8-9-10, ss. 32-344.
  9. Çakan, İsmail Lütfi. Müslüman Kimliği. 7. Baskı.
  10. İFAV Yayınları, İstanbul, 2016. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdurrahman b. Fazl b. Behram. es-Sünen. I-II, 2. Basım, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1992. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş'as es-Sicistanı el-Ezdî. es-Sünen. I-V, 2. Baskı,
  11. Çağrı Yayınları, İstanbul, 1401/1981. Ebû Dâvûd et-Tayâlisî, Süleyman b. Dâvûd b. el-Cârûd. Müsnedü Ebî Dâvûd et-Tayâlisî. Tahk. Muhammed Abdulmuhsin et-Türkî. I-IV, Dâru Hicr, Mısır, 1419/1999. Ebû Nuaym el-Isbahânî, Ahmed b. Abdillah b. Ahmed b. İshâk b. Mûsâ b. Mihrân. el-Müsnedü’l-Müstahrec alâ Sahîhı’l-İmâmi Müslim. Thk. Muhammed Hasen Muhammed Hasen İsmail eş-Şâfiî. I-IV, Dâru’l-Kütübi’l-Ilmiyye, Beyrut, 1417/1996. Ebû Ya’lâ, Ahmed b. Ali el-Müsennâ b. Yahay b. Isâ b. Hilal et-Temîmî. Müsnedü Ebî Ya’lâ. Thk. Hüseyin Selim Esed. I-VIII, Dâru’l-Me’mûn li’t-Türâs, Dımaşk, 1404/1984.
  12. Erul, Bünyamin. Sahabenin Sünnet Anlayışı. 2. Baskı,
  13. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara, 2000.
  14. Erul, Bünyamin. Hadislerin Dili İlk Hadis Belgesi Hemmâm’ın Sahifesi Tertip Terceme Yorum. 7. Basım, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara, 2012.
  15. Gökçe, Ferhat. İrfân Geleneğinde Hadis Yorumu. (Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi), Ankara, 2010.
  16. Güner, Osman. Rasûlüllah’ın Ehl-i Kitap’la Münâsebetleri. Fecr Yayınları, Ankara, 1998. Hakîm et-Tirmizî, Eb