Dergiler / Kilitbahir / 2017 / Sayı: 10

RESÛLULLAH’IN TERKİSİNE BİNDİRDİĞİ SAHÂBÎLER VE ARALARINDA GEÇEN DİYALOGLARLA İLGİLİ RİVAYETLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Sayfa
97–123
Yayın Tarihi
2017-11-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bilhassa bunların hadis rivayetine yansımalarına odaklanacağız.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Resûl-i Ekrem’in hayatında yolculuklar önemli bir yer tutmakta olup onun on yıllık Medine hayatındaki gazveleri, umreleri ve Vedâ haccı sebebiyle Medine dışında geçirdiği süre bir buçuk yıla yakındır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Resûlullah’ın terkisine birilerini bindirme sebeplerini ve Resûl-i Ekrem’le birlikte oldukları esnada aralarında cereyan eden hâdise ve diyalogların özelliklerinin genel bir değerlendirmesini yapmaya çalışacağız.
💡
Sonuç & Katkı:Bilhassa bunların hadis rivayetine yansımalarına odaklanacağız.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hz. Peygamber · Resûlullah’ın yolculukları · Hadis

Özet

Resûl-i Ekrem’in hayatında yolculuklar önemli bir yer tutmakta olup onun on yıllık Medine hayatındaki gazveleri, umreleri ve Vedâ haccı sebebiyle Medine dışında geçirdiği süre bir buçuk yıla yakındır. Bazı âyet ve sûreler yolculuk esnasında nâzil olduğu gibi Resûlullah’ın mucizelerinin büyük bir kısmı da yine yolculuklar esnasında meydana gelmiştir. Hz. Peygamber uzun seferleri esnasında yetişkin, genç, çocuk ve hanımlarından bazı kimseleri bineğinin terkisine bindirmiştir. Bunların sayısı kırk civarındadır. Resûlullah’ın terkisine bindikleri için bir kısım sahâbî, biyografilerinde “Resûlullah’ın terkisine binen” anlamında “Redîfü’n-nebî” özelliğiyle tanıtılmıştır. Resûl-i Ekrem, terkisine bindirdiği şahısların kabiliyet, yaş, ihtiyaç, bilgi seviyesi ve ailevî yakınlık gibi durumlarını dikkate alarak onlarla çok yönlü iletişim içinde olmuştur. Hadis ve siyer kaynaklarında Resûlullah ile bineğine aldığı kişiler arasında yolculuk sırasında cereyan eden eğitim-öğretim, nasihat, doğal iletişim, tebliğ ve tebyin özellikli çok yönlü diyaloglardan bazısı hadis rivayetine de yansımış ve kaynaklarda yer almıştır. Biz bu makalede hadis ve siyer kaynaklarını esas alarak Resûlullah’ın terkisine bindiği belirtilen kişilerin isimlerini genel olarak zikredeceğiz. Resûlullah’ın terkisine birilerini bindirme sebeplerini ve Resûl-i Ekrem’le birlikte oldukları esnada aralarında cereyan eden hâdise ve diyalogların özelliklerinin genel bir değerlendirmesini yapmaya çalışacağız. Bilhassa bunların hadis rivayetine yansımalarına odaklanacağız.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇAP, S. (2017). RESÛLULLAH’IN TERKİSİNE BİNDİRDİĞİ SAHÂBÎLER VE ARALARINDA GEÇEN DİYALOGLARLA İLGİLİ RİVAYETLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ. Kilitbahir, Sayı: 10, 97–123. https://ajindex.com/articles/376951

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Abâdî el-Hadramî, Abdullah b. Said b. Muhammed (ö. 1410/1989), Müntehe’s-sûl alâ vesâili’l-vusûl ilâ şemâili’r-Rasûl (I-IV), Dârü’l-minhâc III. Baskı, Cidde 1426/2005. Abdürrezzâk, Ebû Bekr b. Hemmam es-Sanʻânî (ö. 211/827), el-Musannef (I-XI), thk.: Habîburrahman el-Aʻzamî, el-Mektebetü’l-islâmî, II. Baskı, Beyrut 1403. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed eş-Şeybânî (ö. 241/855), el-Müsned (I-VI), el-Mektebü’l-İslâmî, V. Baskı, Beyrut 1405/1985. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali (ö. 458/1066), es-Sünenü’l-kübrâ (I-X), thk.: Muhammed Abdülkadir Atâ, Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, III. Baskı, Beyrut 1424/2003. Beyhakî, Şuʻabü’l-îmân (I-XIV), thk.: Abdülʻalî Abdülhamid Hâmid, Mektebetü’r-rüşd, I. Baskı, Riyad 1423/2003. Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed b. Amr b. Abdülhâlık (ö. 292/905), el-Müsned (I-XVIII), thk.: Mahfûzurrahmân Zeynullah, Âdil b. Saʻd, Sabrî Abdülhâlık, Mektebetü’l-ʻulûm ve’l-hikem, I. Baskı, Medine 1988-2009. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl (ö. 256/869), el-Câmiʻu’s-sahîh (I-VIII), el-Mektebetü’l-İslâmiyye, İstanbul ts. Buhârî, el-Edebü’l-müfred, thk.: Muhammed Fuâd Abdülbâkî, Dârü’l-beşâiri’l-İslâmiyye, III. Baskı, Beyrut 1409/1989. Buhârî, et-Târîhu’l-kebîr (I-VIII), Neşr.: Muhammed Abdülmuîd Hân, Dâiretü’l-meârifi’l-osmâniyye, Haydarabâd ts. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdurrahmân (ö. 255/868), es-Sünen (I-II), thk.: Fevvâz Ahmed Zümerlî-Hâlid es-Sebʻu’l-ʻalemî, Dârü’l-kütübi’l-Arabî, I. Baskı, Beyrut 1407/1987. Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eşʻas es-Sicistânî (ö. 275/888), es-Sünen (I-IV), thk.: Muhammed Muhyiddîn Abdülhamîd, el-Mektebetü’l-İslâmiyye, İstanbul ts. Ebû Nuaym, Ahmed b. Abdullah b. Ahmed el-İsfahânî (ö. 430/1038), Maʻrifetü’s-sahâbe (I-VII), thk.: Adil b. Yûsuf el-Azzâzî, Dârü’l-vatan li’n-neşr, I. Baskı, Riyad 1419/1998. Ebû Yaʻlâ, Ahmed b. Ali b. el-Müsennâ el-Mevsılî et-Temîmî (ö. 307/919), el-Müsned (I-XIII), thk.: Hüseyin Selîm Esed, Dârü’l-Me’mûn li’t-türâs, I. Baskı, Şam 1404/1984. Ebû Yûsuf, Yaʻkûb b. İbrâhîm el-Ensârî (ö. 182/798), el-Âsâr, thk.: Ebü’l-Vefâ, Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, Beyrut ts. Gazâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Ahmed et-Tûsî (ö. 505/1111), İhyâu Ulûmi’d-dîn (I-IV), Dârü’l-Maʻrife, Beyrut ts. Hafâcî el-Mısrî, Şihabüddin Ahmed b. Muhammed b. Ömer (ö. 1069/1659), Nesîmü’r-riyâz fî Şerhi Şifâi’l-Kâdî Iyâz (I-VI), takdim ve taʻlik: Muhammed Abdülkadir Ata, Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, I. Baskı, Beyrut 1421/2001. Hâkim, Ebû Abdillâh Muhammed b. Abdullah b. Muhammed en-Nisâ