Dergiler / Turkish Studies - Historical Analysis / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 4

PARION TİYATROSU VİCTORİA’LI ALINLIK VE MİMARİ BEZEMESİ

PARION THEATER VICTORIA’ PEDIMENT AND ARCHITECTURAL DECORATION

Sayfa
749–766
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fakat kazı çalışmalarındaözellikle nekropolisden ele geçen buluntular Troas bölgesinin bir kentiolduğunu göstermektedir ve Strabon’un görüşü en geçerli görüş gibidurmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Parion, Antik Çağ’da Troas bölgesinin önemli liman kentlerindenbiridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Günümüzde Çanakkale ili, Biga ilçesi, Kemer Köyü sınırlarıiçerisinde yer alan Parion, MÖ 709 yılında kurulmuş bir koloni kentidir.Koloni kenti özelliğini Roma İmparatorluk Döneminde bazıimparatorların imtiyazında sürdürmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Fakat kazı çalışmalarındaözellikle nekropolisden ele geçen buluntular Troas bölgesinin bir kentiolduğunu göstermektedir ve Strabon’un görüşü en geçerli görüş gibidurmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Parion, Antik Çağ’da Troas bölgesinin önemli liman kentlerindenbiridir. Günümüzde Çanakkale ili, Biga ilçesi, Kemer Köyü sınırlarıiçerisinde yer alan Parion, MÖ 709 yılında kurulmuş bir koloni kentidir.Koloni kenti özelliğini Roma İmparatorluk Döneminde bazıimparatorların imtiyazında sürdürmüştür. Antik yazarlar Parionu Mysia,Phrygia ve Troas’ta değerlendirmişlerdir. Fakat kazı çalışmalarındaözellikle nekropolisden ele geçen buluntular Troas bölgesinin bir kentiolduğunu göstermektedir ve Strabon’un görüşü en geçerli görüş gibidurmaktadır. Halen sürdürülen kazı çalışmaları, kentte yaşamın MÖ 7.yüzyıldan MS 12. yüzyıla kadar devam ettiğini göstermektedir. Yapılançalışmalarda kentin Roma Dönemi’ne dair önemli veriler ele geçmiştir.Mimari buluntular, yapılar, bazı yazıtlar, terrakotta figürinler veseramikler bu döneme ışık tutmaktadır. Bu makalede, Roma Dönemineait Parion Tiyatrosu’nun orta alınlığını oluşturan “Victoria’lı Alınlık”değerlendirilmiştir. Akantuslar üzerinde ve kıvrıkdallar arasında işlenentanrı-tanrıça figürleri (Dionysos (Bacchus), Artemis, Victoria, Medusa),özellikle Roma İmparatorluk Döneminde alınlıklarda ve frizler üzerindeyoğun bir şekilde işlenmiştir. Bu figürlerin işlenişindeki temel amacındoğaya hayat vermek, kök salmak ve bereketi simgelemek olduğudüşünülmektedir. Sık işlenen betimlerden biri de, kentlere zafer getiren“Victoria” figürüdür. Çalışmada, bu türde betimlemenin Anadolu kökenliolduğu ve özellikle İmparator Augustus Döneminde, Romaya bağlıeyaletlerde bitkisel motiflerle figürlerin bir arada işlendiği vebetimlemenin Roma imparatorluk kültü içinde önemli bir yer edindiği ve işlevsel olmaktan çok, ikonografik ve estetik açıdan ön planda olduğugörülmektedir.

Abstract

Parion is an important sea port in the Troas region. It is a colony town built in 709 BC located in today’s Kemer village, Biga, Çanakkale, Turkey. The colony city continued its character under the privilege of some emperors during the Roman Imperial Period. Ancient writers evaluated Parion in Mysia, Phrygia and Troas. However, the finds uncovered especially from the necropolis during the excavations indicate that it is a city of Troas region and Strabon’ opinion seems to be the most valid one. The ongoing excavation studies show that the city existed between 7th century BC and 12th century AD. The studies revealed some significant data about Roman Period of the city. Especially shed light architectural finds, some incriptions, terracotta figurines and ceramics on this period. In this article, the “The Pediment with Victoria” constituting the pediment of Roman Period theater of Parion has been examined. The god and goddess figures (Dionysos (Bacchus), Artemis, Victoria, Medusa), on the acanthus and between twisted branches are especially common among Roman Emperor pediments and friezes. İt is thoughttaht the main purpose of these figures is to give life to nature, to take root and to symbolize fertility. One of the frequently depicted figures is the “Victoria” figure who brought victory to the cities. In this study, it is seen that this kind of depiction is of Anatolian origin. It is also seen the floral motifs and figures were processed together in the provinces connected to Rome, especially in the Emperor Augustus Period. Furthermore, it is also observed that portrays gained an important place in the Roman imperial culture and was of importance in terms of iconography and aesthetic rather than function.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAŞARAN, C., YILDIZLI, M. (2019). PARION TİYATROSU VİCTORİA’LI ALINLIK VE MİMARİ BEZEMESİ. Turkish Studies - Historical Analysis, Cilt: 14 - Sayı: 4, 749–766. https://ajindex.com/articles/375544

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Akurgal, E. (1987). Griechische und Römische Kunst in der Türkei, Ankara.
  2. Akurgal, E. (1993).
  3. Anadolu Uygarlıkları, Ankara.
  4. Alp, A. O. (2006). Pisidia Bölgesi Roma Dönemi Bezemeli Mimari Elemanları, Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  5. Alzinger, W. (1974).
  6. Augusteische Architektur in Ephesos (1974).
  7. Avram, A. (2004). “The Propontic Asia Minor”, An Inventoryof Archaic and Classical Poleis, Oxford University Press,
  8. Ed. M. H. Hansen- T. H. Nielsen, New York. Başaran, C. (1995). Anadolu Mimari Bezemeleri: Roma Çağı Lotus-Palmet Örgesi, Erzurum. Başaran, C. (1998). “Parion 1997 Araştırmaları”, XVI. Araştırma Sonuçları Toplantısı I, 349-364.
  9. Başaran, C. (2001). “Parion’dan İki Gladyatör Steli”, Gün ışığında Anadolu Cevdet Bayburtluoğlu İçin Yazılar, 19-24.
  10. Başaran, C. (2002).
  11. Geçmişten Günümüze Bayramiç, Tarihi-Coğrafyası ve Arkeolojisi. Başaran, C. (2005a). “Antik Troas Kenti Parion”, Toplumsal Tarih, Sayı 142, 20-22.
  12. Başaran, C. (2005b). “Jewellery Center in Antique Era: Parion”, Gold News, Sayı 153, 106-111.
  13. Başaran, C. (2008). “Parion’dan Persia’ya Yol Gider”, Euergetes, Prof. Dr. Haluk Abbassoğlu’na 65.Yaş Armağanı, Vol. I, 133-137.
  14. Başaran, C. (2009). “Parion 2007 Kazıları”, 30. KST, Cilt.1, 53-66.
  15. Başaran, C. (2010). “Parion 2008 Kazıları”, 31. KST, Cilt.1, 396-398.
  16. Başaran, C. (2011). “Parion 2009 Yılı Kazı ve Restorasyon Çalışmaları”, KST 32,Cilt.1, 285- 287. Başaran, C. (2016). “Parion Tiyatrosu Kabartma ve Heykeltıraşlık Eserleri”, Parion Tiyatrosu: 2006- 2015
  17. Yılı Çalışmaları, Mimarisi ve Buluntuları, (Ed.) C. Başaran- H. E. Ergürer, Ankara, 105-120.
  18. Başaran, C. (2018). “Parion Tiyatrosu Skenefrons Alınlık Kabartmaları Üzerine Yeni Gözlemler” Uluslararası Propontis ve Çevre Kültürleri Sempozyumu - Tarih Öncesi Çağlardan Antik Dönem Sonuna Kadar- Bildiri Özetleri Kitabı 15-19 Ekim 2018 Biga/Çanakkale, 87. Başaran, C. ve Tavukçu, A.Y. (2007). “Parion Kazısı 2005”, KST 28, Cilt: 1, Ankara, 609-628.
  19. Başaran, C.-Keleş, V.- Kasapoğlu, H.- Ergürer, H.E. (2012). “ Parion 2010 Yılı Kazı ve Restorasyon Çalışmaları”, 33. KST, Cilt. 1, 26- 28. Başaran, C.- Keleş, V.- Ful, Ş. D.- Kasapoğlu, H.- Ergürer, H. E. (2014). “Parion 2012 Yılı Kazı ve Restorasyon Çalışmaları”, 35. KST, Cilt. 3, 2014, 398-414.
  20. Bieber, M. (1961). The History of the Greek and Roman Theater. Bolt, J. (2007). Converting the Polytheist. The Persistance and Disappearence of Paganism in Early Christian Anatolia, Unpublished Master’s Dissertation, Univ