Dergiler / Turkish Studies - Historical Analysis / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 4

1678 TARİHLİ AVÂRIZ DEFTERİNE VE 1834-35/1840-41 TARİHLİ NÜFUS DEFTERLERİNE GÖRE İNAY KAZÂSININ NÜFUS YAPISI

POPULATION STRUCTURE OF THE INAY ACCIDENT ACCORDING TO THE AWARID BOOK DATED 1678 AND THE POPULATION BOOKS DATED 1834-35/1840-41

Sayfa
1001–1028
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kazayı araştırma amacımızdan biri de bölgenin Seyyid yapısındaki önemlideğişimleri olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnay ve sahası eski çağlardan itibaren birçok medeniyete evsahipliği yapan önemli bir yerleşim yeri olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çeşitli dönemlerde kaza ve nahiyeolarak yönetilen İnay, idari reformlardan etkilenerek değişimlergeçirmiştir.XVII. yüzyılın ilk çeyreğinden itibaren devletin olağanüstüdurumlar ve savaş masraflarını karşılamak için toplanan avârız vergisisavaşların uzun yıllar sürmesi neticesinde kalıcı hale gelmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kazayı araştırma amacımızdan biri de bölgenin Seyyid yapısındaki önemlideğişimleri olmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İnay ve sahası eski çağlardan itibaren birçok medeniyete evsahipliği yapan önemli bir yerleşim yeri olmuştur. Günümüzde İnay,Uşak’ın Ulubey ilçesine bağlı bir köydür. Türklerin Anadolu’yagirmesinden itibaren önce Selçuklu Devleti’nin ardındanGermiyanoğulları Beyliği’nin ve yıkılışına kadar da Osmanlı topraklarıiçerisinde yer almıştır. Özellikle Selçuklu ve Osmanlı Devleti’nin bölgeyehâkim olduğu süreç içerisinde sahaya kervansaray, medrese, cami gibibirçok kültürel miras bırakılmıştır. Bu tür kültürel mirasın oluşmasınıntemelinde yatan sebep ise İnay’ın Ege ve İç Anadolu’yu birbirine bağlayanticaret yolu üzerinde bulunmasıdır. Çeşitli dönemlerde kaza ve nahiyeolarak yönetilen İnay, idari reformlardan etkilenerek değişimlergeçirmiştir.XVII. yüzyılın ilk çeyreğinden itibaren devletin olağanüstüdurumlar ve savaş masraflarını karşılamak için toplanan avârız vergisisavaşların uzun yıllar sürmesi neticesinde kalıcı hale gelmiştir. Bu vergiiçin yapılan sayımlarda oluşturulan defterlerde yer alan avârız hanelerigerçek haneleri belirtmese de XVII. yüzyılda yerleşim yerleri hakkındaönemli bilgiler sağlayan kaynak olmuştur. XIX. yüzyılda Osmanlı’da tamteşekküllü bir nüfus sayımı tüm yerleşim yerlerini kapsayan ve kişilerinröntgenini çekecek bir usulde yapılmıştır.Avârız ve nüfus defterleri, sınırları belirli bir sahada yaşayantopluluğun sosyal ve ekonomik durumları hakkında önemli bilgilerbarındıran birincil kaynaklar olmuştur. Bu çalışmada ilgili defterlerincelenerek kazanın demografik yapısı ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Bu kazayı araştırma amacımızdan biri de bölgenin Seyyid yapısındaki önemlideğişimleri olmuştur.

Abstract

Inay and its site have been an important settlement that has been home to many civilizations since ancient times. Nowadays, Inay is a village in Ulubey District of Uşak. After the entry of the Turks into Anatolia, the Seljuk State, then Germiyanoğlu principality, and until the fall of the Ottoman Empire was located within the territory. Especially during the period when the Seljuk and Ottoman Empire dominated the region, many cultural heritage such as caravanserai, madrasa and mosque were left on the site. The underlying reason for the formation of this kind of cultural heritage is that Inay is located on the trade route connecting the Aegean and Central Anatolia. Inay, which was ruled as district and township in various periods, has been affected by Administrative Reforms and has undergone changes. Since the first quarter of the XVIIth century, the tax collected by the state to cover extraordinary circumstances and war costs has become permanent as a result of many years of wars. Although the awarıd households in the books created in the censuses for this tax do not specify the real households, it has been the source providing important information about settlements in the XVIIth century. In XIXth century, a full-fledged census was conducted in the Ottoman Empire, covering all the settlements and taking X-rays of the people. The awarid and the population books have been the primary sources of important information about the social and economic conditions of the community living in a given area. In this study, demographic structure of the district was studied by examining related books. One of our goals in investigating this township is the significant changes in the Sayyid structure of the region.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞENTÜRK, O. (2019). 1678 TARİHLİ AVÂRIZ DEFTERİNE VE 1834-35/1840-41 TARİHLİ NÜFUS DEFTERLERİNE GÖRE İNAY KAZÂSININ NÜFUS YAPISI. Turkish Studies - Historical Analysis, Cilt: 14 - Sayı: 4, 1001–1028. https://ajindex.com/articles/375525

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. BOA.MAD.d.02498. BOA.NFS.d.01610. BOA.NFS.d.01611. BOA.ML.VRD.TMT.d.02070. BOA.ML.VRD.TMT.d.02074. BOA.ML.VRD.TMT.d.02075. MŞH.ŞSC.d.06796. 1311 Aydın Vilayeti Salnamesi (AVS). 1315 Aydın Vilayeti Salnamesi (AVS). 1326 Aydın Vilayeti Salnamesi (AVS). T.C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı Yayın Nu: 26 Tahir Sezen, Osmanlı Yer Adları, Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü-Osmanlı Arşivi Başkanlığı Yayını, Ankara 2017. T.C Dâhiliye Vekâleti Son Teşkilat-ı Mülkiyede Köylerimizin Adları, İstanbul 1928.
  2. Köylerimiz, İstanbul Matbaacılık ve Neşriyat Türk Anonim Şirketi 1933.
  3. Köylerimiz, Ankara Başbakanlık Basımevi D.S.İ 1968.
  4. Acar, H. İbrahim, “İslam Hukuku Açısından Evlat Edinme ve Hz. Peygamber’in Zeynep’le Evliliği”, İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi, S.7, Nisan 2006, ss. 99-110.
  5. Aydın, Mahir, “Sultan II. Mahmud Döneminde Yapılan Nüfus Tahrirleri”, Sultan II. Mahmud Reformları Semineri 28-30 Haziran 1989, İstanbul 1990, ss. 81-106.
  6. Aydın, Mehmet Akif, “Evlât Edinme”, DİA, C.11, Türkiye Diyanet Vakfı Yayını, İstanbul 1995, ss. 527-529.
  7. Barkan, Ömer Lütfi, “Avârız”, İslam Ansiklopedisi II, İstanbul 1979, ss. 13-19.
  8. Bozkurt, Nebi, “Nüfus”, DİA, C. 33,Türkiye Diyanet Vakfı Yayını, İstanbul 2007, ss. 293-294.
  9. Bulut, Fatma, “Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Tehlikeli Bir Miras: Frengi”, Tarih Okulu Dergisi, İlkbahar 2009, 3, ss. 109-123.
  10. Çavdar, Necati- Karcı, Erol, “XIX. Yüzyıl Sonları-XX. Yüzyıl Başlarında Osmanlı Devleti’nde Frengi İle Mücadele Kapsamında Yapılan Yasal Düzenlemeler”, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, (Kış 2016) 11/2, ss. 157-175
  11. Çelik, Şenol, “1659-1660 (H. 1070-1071)Tarihli Avârız Defterine Göre XVII. Yüzyıl Ortalarında Turgutlu Kazası”, Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, S.16, İstanbul Bahar 2007, ss. 33- 66. Develioğlu, Ferit, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügât, Aydın Kitabevi Yayınları, Ankara 2006.
  12. Erdem, Yavuz, “Ahlat Kazasında Frengi (XIX. YY. Sonu-XX. YY. Başı)”, Turkısh Studies, vol.12, 2017, ss. 223-236.
  13. Gökçe, Turan, “Bir Tahrir Üç Defter: 1697-1698 Tarihli Avârız Defterlerine Göre Siroz (Serez) Şehri”, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, C.6, S.1, İzmir 2006, ss. 51-73.
  14. Gökçe, Turan, “Osmanlı Nüfus ve İskân Tarihi Kaynaklarından “Mufassal-İcmal” Avârız Defterleri ve 1701-1709 Tarihli Gümülcine Kazası Örnekleri”, Tarih İncelemeleri Dergisi, C.20, S.1, İzmir 2005, ss. 71-134.
  15. Karal, Enver Ziya, Osmanlı İmparatorluğu’nda İlk Nüfus Sayımı, Başbakanlık İstatistik En