KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Artuklu Kaime Uluslararası İktisadi ve İdari Araştırmalar Dergisi / 2022 / Sayı:

Balkan Savaşları Yıllarında Türk-Arap Dayanışması

Ozan KUYUMCUOĞLU
Sayfa
202–225
Yayın Tarihi
2022-03-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öyle ki sonu gelmeyen siyasi çatışmalar ve zaman zaman her iki unsur arasında ortaya çıkan iletişimsizlik ve şüphecilik seçkinleri Türk-Arap dayanışması fikrinden vazgeçirmemiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Farklı görüşten gelen Osmanlı seçkinleri Balkan Savaşındaki kayıpların yarattığı travmayı Osmanlıcılık ideolojisine İslami bir karakter kazandırarak aşmaya çalışmışlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaygın kanının aksine milliyetçiliğe savrulmayan seçkinlerin Türk-Arap dayanışmasına tutunmasının ardında ise 19.yüzyılın ikinci yarısında etkisini hissettirmeye başlayan İslam birliği düşüncesi yer almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Öyle ki sonu gelmeyen siyasi çatışmalar ve zaman zaman her iki unsur arasında ortaya çıkan iletişimsizlik ve şüphecilik seçkinleri Türk-Arap dayanışması fikrinden vazgeçirmemiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Balkan Savaşları · Osmanlı İmparatorluğu · Osmanlı seçkinleri

Özet

Farklı görüşten gelen Osmanlı seçkinleri Balkan Savaşındaki kayıpların yarattığı travmayı Osmanlıcılık ideolojisine İslami bir karakter kazandırarak aşmaya çalışmışlardır. Bu bağlamda İmparatorluğun iki büyük Müslüman unsuru Türkler ve Araplar arasındaki dayanışmanın kuvvetlendirilmesi gerektiğine inanmışlardır. Yaygın kanının aksine milliyetçiliğe savrulmayan seçkinlerin Türk-Arap dayanışmasına tutunmasının ardında ise 19.yüzyılın ikinci yarısında etkisini hissettirmeye başlayan İslam birliği düşüncesi yer almaktadır. Bu düşünce II. Abdülhamid’in Müslüman orta sınıfı destekleme politikasının ideolojik bir çerçeve kazanması sonucu ortaya çıkmış; II. Meşrutiyet yıllarında da sürekliliğini korumuştur. Balkan Savaşının ardından İmparatorluktaki Müslümanların çoğunluk hale gelmesi ve devletin kendisini varoluş krizi içerisinde bulması İslam birliği fikrinin seçkinlerin zihnindeki yerini daha da pekiştirmesini sağlamıştır. Öyle ki sonu gelmeyen siyasi çatışmalar ve zaman zaman her iki unsur arasında ortaya çıkan iletişimsizlik ve şüphecilik seçkinleri Türk-Arap dayanışması fikrinden vazgeçirmemiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KUYUMCUOĞLU, O. (2022). Balkan Savaşları Yıllarında Türk-Arap Dayanışması. Artuklu Kaime Uluslararası İktisadi ve İdari Araştırmalar Dergisi, Sayı:, 202–225. https://ajindex.com/articles/372382

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Adıvar, Halide Edib (2015). Mor Salkımlı Ev. 16.bs. İstanbul:
  2. Can Yayınları.
  3. Adıvar, Halide Edib (2014). Yeni Turan. İstanbul:
  4. Can Yay. Ahmad, Faroz (1966). “Great Britain’s Relations with the Young Turks: 1908-1914”. Middle Eastern Studies. Cilt 2, Sayı 4: 302-329. ____________ (1992). “A Note on the International Status of Kuwait before November 1914”. International Journal of Middle East Studies. Cilt 24. Sayı 1: 181-185. ____________(2017). Jön Türkler ve Osmanlı’da Milletler: Ermeniler, Rumlar, Arnavutlar ve Araplar. Çev. Ayşen Gür. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yay. Akçura, Yusuf (2016a). Şark Meselesine Dair ve Eski Şurây-ı Ümmette Çıkan Makalelerim. ed. Erol Kılınç. İstanbul: Ötüken Yay. ____________(2016b). Suriye ve Filistin Mektupları. ed. İsmail Türkoğlu. İstanbul:
  5. Ötüken. Ali Kemal. “Suriye”. İkdam. 1 Kânun-ı sâni 1913. _________. “Suriye Ahvali”. İkdam. 8 Mayıs 1913.
  6. Arslan, C. Ceyhun (2016) “Translating Ottoman into classical Arabic: Nahda and the Balkan Wars in Ahmad Shawki’s ‘The New Al-Andulus’”, Middle Eastern Literatures, 19, s. 278-297.
  7. Arslan, Emir Şekib (2005). İttihatçı Bir Aydının Anıları. Çev. Halit Özkan. İstanbul:
  8. Klasik Yay. Atay, Falih Rıfkı (2013). Çankaya. İstanbul: Pozitif Yay. Babanzâde İsmail Hakkı (1913, 21 Nisan). Arabca ve Islahat. Tanin. ____________________. (1913, 19 Nisan). Beyrut Hadisatı. Tanin. ____________________. (1913, 7 Mayıs). Islâhât Programları Merâkı. Tanin. ____________________. (1913, 26 Mayıs). Tezahür-ü Hakikat. Tanin. Bayur, Yusuf Hikmet. (1952). Türk İnkılâbı Tarihi. C. 2. K.4. Ankara:
  9. Türk Tarih Kurumu Yay. Bora, Tanıl. (2017). Cereyanlar. İstanbul: İletişim Yay. Çerkeşşeyhizâde Halil Hâlid. (2005). Türk ve Arap. ed. M. Ertuğrul Düzdağ (Ed.). 3.bs. İstanbul:
  10. Yeni Zamanlar Yay. Çetinkaya, Y. Doğan. (2015). Osmanlı’yı Müslümanlaştırmak: Kitle Siyaseti, Toplumsal Sınıflar ve Milli İktisat (1909-1914). (Çev. Özgür Bircan). İstanbul:
  11. İletişim Yay. Cleveland, William L (2018). Bir Arap Milliyetçisi Yaratmak: Osmanlıcılıktan Arap Milliyetçiliğine Satı el-Husri. (Çev. Burak Demirkayan). İstanbul: Siyasi Şeyler. __________________ (2017). Batı’ya Karşı İslam: Şekip Arslan’ın Mücadelesi. (Çev. Selahattin Ayaz). 2.bs. İstanbul:
  12. Ekin. Dawn, Ernest. (1973). From Ottomanism to Arabism- Essays on the Origins of Arab Nationalism. University of Illionis Press.
  13. Deringil, Selim (2009). “Osmanlı’dan Türk’e: Türkiye’de Kimlik ve Sosyal Mühendislik”. Simgeden Millete: II. Abdülhamid’den Mustafa Kemal’e Devlet