Dergiler / Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2006 / Cilt: 37 - Sayı: 1

Giresun Yöresindeki Özel Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Irk Tercihleri ve Barınakların Yapısal Durumu

Sayfa
39–47
Yayın Tarihi
2011-01-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İşletmecilerin ırk tercih nedenleri bize yetiyor, verimi yüksek, pazarlaması kolay, yetiştirme şartları müsait değil, bakımı kolay, asil olduğu için, imkanlarım daha iyisine yetmiyor ve üretilen ürünü değerlendiremiyoruz olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Giresun yöresindeki süt sığırcılığı işletmelerinin ırk tercihi ve barınak yapıları incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla il merkezinde ve 8 ilçesinde toplam 373 sığır işletmesinde anket çalışması yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:İşletmecilerin ırk tercih nedenleri bize yetiyor, verimi yüksek, pazarlaması kolay, yetiştirme şartları müsait değil, bakımı kolay, asil olduğu için, imkanlarım daha iyisine yetmiyor ve üretilen ürünü değerlendiremiyoruz olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Süt sığırcılığı · ırk tercihi · barınak

Özet

Bu çalışmada Giresun yöresindeki süt sığırcılığı işletmelerinin ırk tercihi ve barınak yapıları incelenmiştir. Bu amaçla il merkezinde ve 8 ilçesinde toplam 373 sığır işletmesinde anket çalışması yapılmıştır. Anketler SPSS istatistik programında analiz edilmiştir. İşletmecilerin ırk tercih nedenleri bize yetiyor, verimi yüksek, pazarlaması kolay, yetiştirme şartları müsait değil, bakımı kolay, asil olduğu için, imkanlarım daha iyisine yetmiyor ve üretilen ürünü değerlendiremiyoruz olarak tespit edilmiştir. İşletmelerin %1.6’sı yerli, %25.2’si melez %73.2’si kültür ırkı tercih etmişlerdir. Yerli ırkı tercih edenlerin %83.3’ü bize yetiyor, kültür ırkı melezini tercih edenlerin %58.8’i yetiştirme şartlarını ve kültür ırkını tercih edenlerin %90.5’i veriminin yüksek olmasını dikkate almaktadır. Barınakların %35.7'si müstakil, %62.2'si ev altı, %2.1'i ise ev altı-müstakildir. Barınak malzemesi olarak işletmelerin %62.3 taş, %27.9 briket, %8.6 ahşap ve %1.1 kerpiç kullandığı, barınak tabanının %47.5’i beton, %42.4’ü tahta, %9.7’si toprak ve %0.5’i taş malzemeden oluşmaktadır. Barınakların %49.3’ünde durak bulunmaktadır. İşletmelerin %92’sinde gazel-fındık patos artığı, saman, kuru gübre altlık olarak kullanılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TUGAY, A., BAKIR, G. (2011). Giresun Yöresindeki Özel Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Irk Tercihleri ve Barınakların Yapısal Durumu. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 1, 39–47. https://ajindex.com/articles/37149

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Akman, N., Özder, M., 1992. Tekirdağ İlinde İthal İneklerle Çalışan İşletmelerin Durumu ve Sorunları. Trakya Bölgesi 1. Hayvancılık Sempozyumu. Hasat Yayıncılık. Tekirdağ. Anonim, 2002. Hayvancılık İstatistikleri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, KKGM (www.kkgm.gov.tr), Ankara.
  2. Arıkan, R., 2000. Araştırma Teknikleri ve Rapor Yazma. Gazi Kitapevi, 312s., Ankara Aygün, A., Ergüneş, G., 2000. Amasya İli Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Yapısal Durumu ve Ahır Mekanizasyonu Üzerine Bir Araştırma. Tarımsal Mekanizasyon 19. Ulusal Kongresi, 462-474s., 1-2
  3. Haziran, Erzurum. Bakır, G., 2001. Van İline İthal Edilen Kültür Irkı Sığırların Özel İşletmelere Adaptasyonu. Atatürk Üniv. Ziraat Fakültesi Dergisi, 32(4): 415-427.
  4. Bakır, G., 2002a. Van İlindeki Özel Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Yapısal Durumu. Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Dergisi, 12 (2): 1-10
  5. Bakır, G., 2002b. Van İlindeki Özel Süt Sığırcılığı İşletmelerinde Tercih Edilen Kültür Irkları. Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Dergisi, 12(2): 11-20
  6. Düzgüneş, O., Kesici T, Gürbüz T. 1983. İstatistik Metotları I. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yay. No: 861 s., Ankara.
  7. Ildız, F., 1999. Tokat İli Merkez İlçesinde İthal Sığır Yetiştiren Tarım İşletmelerinin Yapısı. AÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, (Yüksek Lisans Tezi, Basılmamış), Ankara.
  8. İnan, H., 1992. Tekirdağ İli Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Doğrusal Programlama Yöntemi İle Planlanması ve Planlı Çalışmanın İşletme Gelirine Etkisi. Trakya Bölgesi I. Hayvancılık Sempozyumu, Hasat Yayıncılık, 8-9 Ocak, 261-275 s., Tekirdağ. Kayışoğlu, B., Ülger, P., Eker, B, Tan, T., 1994. Tekirdağ İlinde Hayvancılıkta Mekanizasyon Düzeyinin Kocaman, İ., Yüksel, A.N., 2001. Türkgeldi ce İnanlı Tarım İşletmelerindeki Bağlı (duraklı) Süt Sığırı Ahırlarının İklimsel Çevre Koşulları ve Denetimi. AÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 33(1): 69-78.
  9. Mutaf, S., 1992. Batı Akdeniz Bölgesi Hayvancılığı. Batı Akdeniz Bölgesi 1. Tarım Kongresi, 145-154 s., Antalya. Mutaf, S., Aklan, S., Şeber, N., 2001. Hayvan Barınaklarının Projelendirme İlkeleri ve GAP Yöresi için Uygun Barınak Tipleri. TMMOB Makine Mühendisler Odası, II. GAP ve Sanayi Kongresi, 29-30
  10. Eylül, Diyarbakır. Özen, N., Oluğ, H., 1997. Burdur Süt Sığırcılığının Sorunları ve Çözüm Önerileri. Trakya Bölgesi II. Hayvancılık Sempozyumu, Ziraat Fak. Zootekni Bölümü Yayını, 9-10 Ocak, 161-169 s.,Tekirdağ. Şahin, O., 1994. Ayaş İlçesine Bağlı Köylerdeki Süt Sığırcılığının Yapısı. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü (Yüksek Lisans Tezi, Basılmamış), Ankara.