Bir Toplum Sağlığı Merkezi Örneğinde Sığınmacı ve Mültecilere Verilen Birinci Basamak Sağlık Hizmetlerinin Değerlendirilmesi

Özet

Giriş: Son yıllarda milyonlarca insan, savaşlar başta olmak üzere siyasi, ekonomik ve sosyal sebeplerle öz vatanlarından ayrılarak yabancı ülkelere sığınmak zorunda kalmıştır. Çalışmamızda, sayıları gittikçe artan Suriyeli sığınmacıların, aldıkları birinci basamak sağlık hizmetlerini tanımlayabilmek amacı ile bir toplum sağlığı merkezine yapılan bir yıllık başvurular değerlendirilmiştir. Yöntem: Çalışma karma desende olup, iki aşamalı olarak tasarlanmıştır. İlk aşamada, İzmir-Karabağlar toplum sağlığı merkezine bir yıl içerisinde başvuran Suriyeli sığınmacı hastalara ait kayıtlardan elde edilen verilerle, tek merkezli, tanımlayıcı bir araştırma olarak planlanmıştır. İkinci bölümde ise, aynı birimde Suriyeli sığınmacılara, poliklinikte hizmet veren üç doktorla yarı yapılandırılmış görüşme yapılarak deneyimlerini ve görüşlerini aktarmaları istenmiştir. Kantitatif veriler, SPSS 20 programında değerlendirilerek tanımlayıcı analizler yapılmış, görüşmeler ise tematik analiz yöntemi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Karabağlar Toplum Sağlığı Merkezi’ne, bir yıl içerisinde yapılan başvuru sayısı 891 olup, ortanca yaş 4 olarak bulunmuştur. En sık başvurma nedeni enfeksiyon (519; %58,2) olup, önleyici bakım için başvuranların oranı oldukça düşüktür (90; %10,1). 41 (%4,6) hastaya tetkik istenmiş, en sık istenen tetkik ise tam idrar analizi olmuştur. Öte yandan reçete verilen hasta sayısı 502 (%56,3) olup, en çok antibiyotik ve analjezik ilaçlar reçete edilmiştir. Bakım veren hekimler, verdikleri hizmeti yeterli bulmadıklarını, hem kültürel hem de dil olarak önemli bir iletişim sorunu yaşadıklarını, hasta ve hastalıkları anlamakta zorluk yaşadıklarını, farklı çözümler üretilmesi gerektiğini belirtmişlerdir.Sonuç: Toplum sağlığı merkezinde, sığınmacılara verilen sağlık hizmetleri ile ilgili; ilk ve öncelikli olarak dil farklılığından kaynaklanan sorunlar olduğu gözlemlenmiştir. Başvuruda bulunan kişilerin, daha önceki sağlık verilerine ulaşılamaması, bebek, kadın ve çocuk izlem yapılması konusunda zorlaştırıcı bir faktör olarak bulgulanmıştır.