Dergiler / TRT Akademi / 2020 / Cilt: 5 - Sayı: 10

Yeni Medya Aptallığı: YouTube Videolarında Aptalca Şeyler Yapmanın ve Söylemenin Ekonomi Politiği

New Media Idiocy: The Political Economy of Doing and Saying Idiotic Things in YouTube Videos

Sayfa
742–765
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak Türkiye’de yeni medyadaki aptallık ile çevrimiçi duygu ekonomisindeki ya da duygulanımsal ekonomideki duygusal yoğunlukların dolaşımı arasında bir bağlantı olduğu görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, yeni medya aptallığı kavramı aracılığıyla yeni medya platformu olarak YouTube’daki katılımcı medya kültürünü ve YouTube videolarındaki katılımcı üretkenliği ya da katılımcı performansı incelemek ve tartışmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yeni medya aptallığı hem aptallığın yeni bir türüdür hem de yeni medyada sahnelenen bir aptallıktır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak Türkiye’de yeni medyadaki aptallık ile çevrimiçi duygu ekonomisindeki ya da duygulanımsal ekonomideki duygusal yoğunlukların dolaşımı arasında bir bağlantı olduğu görülmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeni medya · aptallık · YouTube

Özet

Bu çalışmanın amacı, yeni medya aptallığı kavramı aracılığıyla yeni medya platformu olarak YouTube’daki katılımcı medya kültürünü ve YouTube videolarındaki katılımcı üretkenliği ya da katılımcı performansı incelemek ve tartışmaktır. Yeni medya aptallığı hem aptallığın yeni bir türüdür hem de yeni medyada sahnelenen bir aptallıktır. Yeni medya kültürlerinin ve yeni medyadaki kreatif dijital pratiklerin ürünleri, özellikle popüler YouTube videoları her geçen gün çok daha fazla aptalca görünmektedir. Bu çalışma, Türkiye’de YouTube videolarının üreticileri ile izleyicileri arasında bir dijital geribildirim döngüsünün var olduğunu ve YouTube videoları aracılığıyla internette dolaşıma sokulan aptalca şeylerin neden olduğu dijital geribildirim döngüsü ile bu videolarda aptalca şeyler yapmanın ve söylemenin ekonomi politiği arasında anlamlı bir ilişki olduğunu varsaymaktadır. Bu makalede örnek olay çalışmaları olarak aptalca YouTube videoları niteliksel içerik çözümlemesi yöntemi aracılığıyla çözümlenmektedir. Sonuç olarak Türkiye’de yeni medyadaki aptallık ile çevrimiçi duygu ekonomisindeki ya da duygulanımsal ekonomideki duygusal yoğunlukların dolaşımı arasında bir bağlantı olduğu görülmektedir.

Abstract

The aim of this study is to examine and discuss participatory media culture on YouTube as a new media platform, and participatory creativity or participatory performance in YouTube videos through the concept of new media idiocy. New media idiocy is both a new kind of idi-ocy and an idiocy performed in new media. The products of new media cultures and creative digital practices in new media, especially popular YouTube videos appear increasingly idiotic. This study supposes that there is a digital feedback loop between producers and viewers of YouTube videos in Turkey, and that there is a significant relationship between the digital feed-back loop that idiotic things circulated on internet through YouTube videos induce and the po-litical economy of doing and saying idiotic things in those videos. In this article, idiotic YouTube videos as its case studies are analyzed by using method of qualitative content analysis. As a result, it seems that there is a connection between the idiocy in new media and the circulation of emotional intensities in online affect economy or affective economy in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDOĞAN, İ. (2020). Yeni Medya Aptallığı: YouTube Videolarında Aptalca Şeyler Yapmanın ve Söylemenin Ekonomi Politiği. TRT Akademi, Cilt: 5 - Sayı: 10, 742–765. https://ajindex.com/articles/368727

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Ahmed, S. (2004a). “Affective Economies”. Social Text 22 (2): 117-139.
  2. Ahmed, S. (2004b). Cultural Politics of Emotions. Edinburgh: Edinburgh University Press.
  3. Andrejevic, M. (2009). “Exploiting YouTube: Contradictions of User-Generated Labor”. The YouTube Reader içinde, editörler P. Snickars ve P. Vonderau, 406-423. Stockholm: National Library of Sweden. Arthurs, J., Drakopoulou, S. ve Gandini, A. (2018). “Researching YouTube”. Convergence: The International Journal of Research into New Media Technologies 24 (1): 3-15.
  4. Bishop, S. (2018). “Anxiety, Panic and Self-optimization: Inequalities and the YouTube Algorithm”. Convergence: The International Journal of Research into New Media Technologies 24 (1): 69-84.
  5. Boxman-Shabtai, L. (2019). “The Practice of Parodying: YouTube as A Hybrid Field of Cultural Production”. Media, Culture&Society 41 (1): 3-20.
  6. Burgess, A., Miller, V. ve Moore, S. (2018). “Prestige, Performance and Social Pressure in Viral Challenge Memes: Neknomination, the Ice-Bucket Challenge and SmearForSmear as Imitative Encounters”. Sociology 52 (5): 1035-1051.
  7. Burgess, J. ve Green, J. (2013). YouTube: Online Video and Participatory Culture. Cambridge, Malden: Polity Press.
  8. Burgess, J. ve Green, J. (2009). “The Entrepreneurial Vlogger: Participatory Culture beyond the Professional-Amateur Divide”. The YouTube Reader içinde, editörler P. Snickars ve P. Vonderau, 89-107. Stockholm: National Library of Sweden. Burgess, J. (2008). “All Your Chocolate Rain are Belong to Us? Viral Video, YouTube and the Dynamics of Participatory Culture”. Video Vortex Reader: Responses to YouTube içinde, editörler G. Lovink ve S. Niederer, 101-109.
  9. Amsterdam, Netherlands: Institute of Network Cultures. Clough, P. T. (2008). “The Affective Turn: Political Economy, Biomedia and Bodies”. Theory, Culture&Society 25 (1): 1-22.
  10. Curtis, N. (2015). İdiotizm: Kapitalizm ve Hayatın Özelleştirilmesi. Çeviren Mehmet Ratip. İstanbul:
  11. İletişim Yayınları.
  12. Deleuze, G. (2008). Difference and Repetition. NYC: Continuum. Deleuze, G. (2006). Nietzsche and Philosophy. NYC: Continuum. Deleuze, G. (1999). Foucault. NYC: Continuum. Deleuze, G. ve Guattari, F. (2004). A Thousand Plateaus. NYC: Continuum. Deleuze, G. ve Guattari, F. (1999).
  13. What is Philosophy. London, NYC: Verso. Fish, A. ve Srinivasan, R. (2012). “Digital Labor is the New Killer App”. New Media&Society 14 (1): 137-152.
  14. Goriunova, O. (2013). “New Media Idiocy”. Convergence: The International Journal of Research into New Media