KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Turizm Akademik Dergisi / 2017 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Türkiye’de İç Turizmin Gelişimi ve Mekânsal İstatistik Yöntemlerle Analizi

İSMAİL KERVANKIRAN
MURAT ÇUHADAR
Sayfa
1–18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, yerli turist talebinin dağılımında düşük derecede pozitif mekânsal oto-korelasyonun olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geçmiş yıllarda ülke içerisinden gelen talepleri yeteri kadar önemsemeyen turizm işletmelerinin çoğu, günümüzde iç turizmin önemini geç de olsa anlamış ve yurtiçi turizm pazarından daha fazla pay alabilmek için farklı etkinlikler ve girişimlerde bulunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrultuda çalışmanın amacı, Türkiye’deki iç turizmin gelişim sürecini değerlendirdikten sonra, mekânsal istatistiksel yöntemler yardımıyla iç turizm hareketliliğinin yönünü, dağılımını ve değişimini analiz etmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, yerli turist talebinin dağılımında düşük derecede pozitif mekânsal oto-korelasyonun olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:İç Turizm · Mekânsal Analiz · Türkiye

Özet

Geçmiş yıllarda ülke içerisinden gelen talepleri yeteri kadar önemsemeyen turizm işletmelerinin çoğu, günümüzde iç turizmin önemini geç de olsa anlamış ve yurtiçi turizm pazarından daha fazla pay alabilmek için farklı etkinlikler ve girişimlerde bulunmaktadır. Türkiye’nin toplumsal yapısına katkısı olan ve dış turizme zemin hazırlayan iç turizme yönelik akademik çalışmaların da yetersiz olduğu görülmektedir. Özellikle Türkiye’de iç turizmin mekânsal analizine yönelik herhangi bir çalışmanın bulunmaması, bu çalışmanın en önemli motivasyonunu oluşturmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, Türkiye’deki iç turizmin gelişim sürecini değerlendirdikten sonra, mekânsal istatistiksel yöntemler yardımıyla iç turizm hareketliliğinin yönünü, dağılımını ve değişimini analiz etmektir. Çalışmada, TÜİK ve Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın işletme belgeli tesislerde konaklayan yerli turist sayılarının ilçelere göre dağılım verileri kullanılmıştır. Öncelikle Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) aracılığı ile 2000 ve 2015 yıllarına ait yerli turistlerin konaklama sayılarının ilçelere göre mekânsal dağılımı haritalandırılmış daha sonra mekânsal veri analizi tekniklerinden Ağırlıklı Ortalama Merkezi, Ağırlıklı Standart Sapma Elipsi, Moran’s I ve LISA kullanılarak iç turizmin mekânsal ilişkileri ve kümelenmesi analiz edilmiştir. Sonuç olarak, yerli turist talebinin dağılımında düşük derecede pozitif mekânsal oto-korelasyonun olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, yapılan planlamalara ve düzenlemelere rağmen, dış turizm kadar olmasa da Türkiye’de iç turizmin mekânsal ve mevsimsel bağımlılıktan nasıl kurtulacağı önemli bir tartışma konusudur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KERVANKIRAN, İ., ÇUHADAR, M. (2017). Türkiye’de İç Turizmin Gelişimi ve Mekânsal İstatistik Yöntemlerle Analizi. Turizm Akademik Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 1–18. https://ajindex.com/articles/368701

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Anselin, L. (1995). Local İndicators of Spatial Association-LİSA, Geographical Analysis, C.27, s: 94. Anselin, L. (1988). Spatial Econometrics: Methods and Models, Kluwer Academic Publisher, s:7. Anselin, L., Gallo, J.L. & Jayet, H. (2008).
  2. Spatial Panel Econometrics, The Econometrics of Panel Data (Chapter:19), Springer Berlin Heidelberg, s:625-660.
  3. Arıkan, R. (1994). Türkiye’de ailelerin Turizme Katılımları ve Turizm Harcamaları, Turizm Yıllığı 1994,
  4. Ankara.
  5. Avcıkurt, C. & Erdem, B. (2006). Turizmde Bölgesel Tanıtma Faaliyetlerinin İç Turizmi Geliştirmedeki Rolü: Eğirdir Yöresine İlişkin Bir Model Önerisi. II. Ulusal Eğirdir Turizm Sempozyumu, Eğirdir/Isparta. Aymankuy, Y. & Sarıoğlan, M. (2006). Türk İç Turizmi İçin Önemli Bir Etken Olarak II. Konutlar ve Altınoluk Yöresinde Bir Araştırma. II. Ulusal Eğirdir Turizm Sempozyumu, Eğirdir/Isparta. Bahar, O. & Kozak, M. (2014). Turizm Ekonomisi, (6. Baskı), Detay Yayıncılık, Ankara.
  6. Bailey, T.C. & Gatrell, A.C. (1995).
  7. Interactive Spatial Data Analysis, Harlow, UK:Addison Wesley Longman. Batman, O. & Çınar, S. (2005). Türkiye’de İç Turizm Açısından İnanç Turizmi, Uluslararası Türk Dünyası Sosyal Bilimler Kongresi, 7-9 Haziran 2005.
  8. Birkan, T. (2014). Refik Halit’in kılavuzluğuyla 1940’lar ve 1950’ler Türkiye’sinde Sayfiye Hayatı, içinde: Sayfiye: Hafiflik Hayali editör: Tanıl Bora, İletişim Yayınları,
  9. İstanbul.
  10. Boniface, B.G. & Cooper, C.P. (1991).
  11. The Geography of Travel and Tourism, Butterworth-Heinemann, Oxford. Bora, A. & Bora, T. (2014). Sunuş: Sayfiyedeki gibi Serazat, içinde: Sayfiye: Hafiflik Hayali editör: Tanıl Bora, İletişim Yayınları,
  12. İstanbul.
  13. Cai, L. A., Hu, B. & Feng, R. (2001). Domestic Tourism Demand in China’s Urban Centres: Empirical Analyses and Marketing Implications, Journal of Vacation Marketing, 8, 1, 64-74.
  14. Çubukçu, K.M. (2015). Planlamada ve Coğrafyada Temel İstatistik ve Mekânsal İstatistik. Ankara:
  15. Nobel Yayıncılık. Darmofal, D. (2006). Spatial Econometrics and Political Science, In: Annual Meeting of Southern Political Science Association, Atlanta, GA, January:2006.
  16. Durgunay, D. (1998). Türkiye’de İç Turizm, 2. Bilkent Turizm Formu '97, 61-62.
  17. Erdoğan, H. (1995).
  18. Ekonomik, Sosyal, Çevresel Yönleriyle Uluslararası Turizm, Ankara:
  19. Uludağ Üniversitesi.
  20. Erdoğan, S., Demirel, R. &Tiryakioğlu, İ. (2009). Coğrafi Bilgi Sistemlerinin Neonatal Tetanozun Dağılımının Belirlenmesinde Kullanımı. TAF Preventive Medicine Bulletin, V:8, N:1, p:59-68.
  21. Erol, F. (1998). Türkiye’de 1998 Yılı İç Ve D