Dergiler / Toplum ve Hekim / 2012 / Cilt: 27 - Sayı: 5

Türkiye'de Nüfus, doğum kontrol yöntemi ve isteyerek düşüklere yönelik politikalar: Nedenleri ve sonuçları

Policies toward population, birth control methods and induced abortions in Turkey: Reasons and outcomes

Sayfa
323–336
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Günümüzde Türkiye'de izlenen nüfus politikasının değiştirilmesi için hiç bir neden ya da bilimsel bir gerekçe bulunmamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan günümüze dek pronatalist ve antinatalist olmak üzere iki farklı nüfus politikası izlenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nüfusun 13 milyon gibi çok az olduğu 1920'li yıllarda doğurganlığın artması için bazı teşvikler yapılsa da bazı ülkelerde olduğu gibi, hiçbir zaman devlet, ailelerin çocuk sayısı ile ilgili ne fikir yürütmüştür ne de baskı yapmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Günümüzde Türkiye'de izlenen nüfus politikasının değiştirilmesi için hiç bir neden ya da bilimsel bir gerekçe bulunmamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan günümüze dek pronatalist ve antinatalist olmak üzere iki farklı nüfus politikası izlenmiştir. Nüfus politikalarının değiştirilmesinde toplumun gereksinim ve talepleri ön plana alınmış ve uygulanan nüfus politikaları daima liberal, birey haklarına saygılı, gönüllülüğü esas alan nitelikte olmuştur. Nüfusun 13 milyon gibi çok az olduğu 1920'li yıllarda doğurganlığın artması için bazı teşvikler yapılsa da bazı ülkelerde olduğu gibi, hiçbir zaman devlet, ailelerin çocuk sayısı ile ilgili ne fikir yürütmüştür ne de baskı yapmıştır. Sadece, devlet olmanın gereğini yaparak, anayasal görevini yerine getirmiş ve topluma, doğurganlığı ile ilgili ne arzu ediyorsa, bunu bilinçli seçim yaparak gerçekleştirebilmesi için hizmet vermiştir. Türkiye'de pronatalist nüfus politikasının değiştirilmesinden sonra kontraseptif kullanımı artsa da sağlıksız düşüklerin meydana gelmesi önlenememiş ve 1983 yılında tekrar yasal değişiklik yapılmış ve daha liberal bir yasa kabul edilmiştir. Isteyerek düşüklerin anne ölümüne yol açması ancak bu yasadan sonra ciddi ölçüde engellenebilmiştir. Günümüzde Türkiye'de izlenen nüfus politikasının değiştirilmesi için hiç bir neden ya da bilimsel bir gerekçe bulunmamaktadır.

Abstract

Since declaration of Turkey Republic being pronatalist and antinatalist two different population policies have been followed in Turkey. For changing the population policy always needs and request of the people are considered and the policy is followed always liberal and respected the individual's rights and voluntarism. Despite some incentives were provided for high fertility in the years 1920s when the population size was only 13 million, the government never made pressures or comments or suggestions on the number of children the families should have. The governments only full fill its responsibility and provided the necessary services to the public to reach their desired family size and have informed choices .After the pronatalist policy changed contraceptive prevalence increased but occurrence of unsafe abortions were not prevented then another legislative change took place and more liberal law was accepted. Only after this legislative change induced abortions caused maternal deaths were considerably prevented. At present in Turkey there is no reasons or scientific rationale for the current population policy /law would be changed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKIN, A. (2012). Türkiye'de Nüfus, doğum kontrol yöntemi ve isteyerek düşüklere yönelik politikalar: Nedenleri ve sonuçları. Toplum ve Hekim, Cilt: 27 - Sayı: 5, 323–336. https://ajindex.com/articles/367708

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akın, A. (2001) Implementing the ICPD Programme of Action: The Turkish Experience in Sexual and Reproductive Health; Recent Advances, Future Directions. in P.P Chander and F. A. Paul Van Look. (Eds.), Vol II. New Age International (p) Limited, Publishers.
  2. Akın, A. (1987) Türkiye’de anne ölümleri. Toplum ve Hekim Mecmuası, 42: 5-15.
  3. Akın, A., Guciz-Dogan, B., Mıhçıokur, S. (2000) Türkiye’de Hastane Kayıtlarından Anne Ölümleri ve Nedenleri Araştırması. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı AD, Sağlık Bakanlığı AÇSAP Genel Müdürlüğü. (ÇoğaltılmışRapor). Akın, A., Sevencan, F. (2006) Türkiye’de dadın sağlığı düzeyi ve aile Planlaması uygulamalarının durumu. Türkiye Klinikleri, Cerrahi Bilimleri, Jinekoloji Obstetrik, 13(2):1-14.
  4. Akın, A. (2007) Emergence of the Family Planning Program in Turkey, The Global Family Planning Revolution, Three Decades of Population Policies and Programs in W. C. Robinson and J. A. Ross (Eds.), The World Bank, Washington DC: 85-102.
  5. Akın, A., Bahar-Özvarış, Ş. (2006)
  6. Kadın Sağlığı, Üreme Sağlığı ve Aile Planlaması. içinde: Ç. Güler, L. Akın (Eds,), Halk Sağlığı Temel Bilgiler. Hacettepe Üniversitesi Yayınları, Ankara: 188-314.
  7. Akın, A., ve ark. (2008) Kadının Statüsü ve Sağlığı Ile Ilgili Gerçekler. T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü Yayını, Ankara:
  8. Afşaroğlu Matbaası. Akın, A. (2010) From research to practice: Use of nonphysicians in family planning services in Turkey. Cahiers de Sociologie et de Démographie Médicales, 50(4): 445- 462. Altıok, E. (1978) The Development of a Population Policy and Its Implementation in “Population Policy Formation in Turkey. Ned Levine and Sunday Uner) Hacettepe University Publications, D-24, Ankara: Ayyıldız Matbaası. Birleşmiş Milletler (BM). (1994)
  9. Nüfus ve Kalkınma, Uluslararası Nüfus ve Kalkınma Konferansında Kabul Edilen Eylem Planı. Kahire, 5-13 Eylül 1994,
  10. Birleşmiş Milletler, Ankara.
  11. Fişek, H.N. (1998) Türkiye’de Doğurganlık, Çocuk Düşürme ve Gebeliği Önleyici Yöntem Kullanma Arasındaki Ilişkiler. Içinde: R. Dirican (Derleyen), Prof. Dr. Nusret Fişek›in KitaplaşmamışYazıları-II içinde- Ana Çocuk Sağlığı, Nüfus Sorunları ve Aile Planlaması. Türk Tabipleri Birliği Yayını, Ankara: 195-203. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etüdleri Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı AÇSAP Genel Müdürlüğü, Başbakanlık DPT Müsteşarlığı ve TÜBITAK. (2009)
  12. Türkiye, Nüfus ve Sağlık Araştırması 2008. Hacettepe Üniversitesi Hastanesi Basımevi, Ankara.
  13. Hacettepe Nüfus Etütleri Enstitüsü. (2006)