Dergiler / Toplum ve Hekim / 2019 / Cilt: 34 - Sayı: 4

GIDA KATKILARININ ÇOCUK SAĞLIĞI ÜZERİNE ETKİLERİ

The Effects of Food Additives on Child Health

Sayfa
297–304
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunların her birinin ayrı ayrı insanlardaki sistemik etkileri, yol açtığı bozukluklar açık bir şekilde bilinmemekle birlikte, bu yazıda sık kullanılan gıda katkı maddeleri ve bunların insanlarda gösterilmiş sistemik olumsuz etkilerinin kanıta dayalı olarak tartışılması amaçlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda gıda katkı maddelerinin başta endokrin sistemle ilgili bozukluklar olmak üzere, düşük doğum ağırlığı, nörogelişimsel bozukluklar, obezite, kardiyotoksisite, immün baskılanma, karsinojenik etki ve oksidatif stres gibi çok sayıda sistemi ilgilendiren sistemik sağlık sorunlarına yol açabildiği gösterilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gıda katkı maddeleri gıdanın üretilmesi aşamasında kullanılan renklendiriciler, koku vericiler ve çeşitli kimyasallar gibi direkt etki gösterebileceği gibi, gıdaların paketlenmesinde veya satışa sunum aşamalarında kullanılan, gıdayla teması olan boyalar, adhezivler, kâğıt, mukavva, plastik ve diğer polimer yapıda malzemenin neden olabileceği indirekt etkilenmeler de söz konusudur.
💡
Sonuç & Katkı:Bunların her birinin ayrı ayrı insanlardaki sistemik etkileri, yol açtığı bozukluklar açık bir şekilde bilinmemekle birlikte, bu yazıda sık kullanılan gıda katkı maddeleri ve bunların insanlarda gösterilmiş sistemik olumsuz etkilerinin kanıta dayalı olarak tartışılması amaçlanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Son yıllarda gıda katkı maddelerinin başta endokrin sistemle ilgili bozukluklar olmak üzere, düşük doğum ağırlığı, nörogelişimsel bozukluklar, obezite, kardiyotoksisite, immün baskılanma, karsinojenik etki ve oksidatif stres gibi çok sayıda sistemi ilgilendiren sistemik sağlık sorunlarına yol açabildiği gösterilmiştir. Bu nedenle gıda katkı maddelerinin kullanımıyla ilgili şüpheler giderek artmaktadır. Gıda katkı maddeleri gıdanın üretilmesi aşamasında kullanılan renklendiriciler, koku vericiler ve çeşitli kimyasallar gibi direkt etki gösterebileceği gibi, gıdaların paketlenmesinde veya satışa sunum aşamalarında kullanılan, gıdayla teması olan boyalar, adhezivler, kâğıt, mukavva, plastik ve diğer polimer yapıda malzemenin neden olabileceği indirekt etkilenmeler de söz konusudur. Günümüzde yaygın kullanım alanı bulmuş olan 10.000’den fazla direkt veya indirekt gıda katkı maddesi olduğu bilinmektedir. Bunların her birinin ayrı ayrı insanlardaki sistemik etkileri, yol açtığı bozukluklar açık bir şekilde bilinmemekle birlikte, bu yazıda sık kullanılan gıda katkı maddeleri ve bunların insanlarda gösterilmiş sistemik olumsuz etkilerinin kanıta dayalı olarak tartışılması amaçlanmıştır.

Abstract

Inrecentyears,it hasbeen shown thatfood ADDİTİVescause endocrine disruption and also ADVerse health effects on other systems,suchaslowbirth- weight, neurODEVelopmental abnormalities, obesity,cardiotoxicity,immunosupression, carsinogenic effectandoXİDATİVestress. So, concerns about useoffoodADDİTİVesaregraduallyincreasing.FoodADDİTİVesarecategorizedintwogroups; directorindirectfoodADDİTİVes.Directfood ADDİTİVes are added to food during processing, such as colorings, flAVorings and Various chemicals. Indirect food ADDİTİVes contaminate food during packaging or manufacturing, such as ADHESİVes, dyes, coatings, paper, paperboard, plastic and other polymers. Nowadays, there are more than 10.000 chemicals which contaminate food, as direct or indirect food ADDİTİVes. The ADVerse health effects of all of these substances on different systems are not well-known, howeVer EVİDENCe-based health effects of some common food ADDİTİVes would be discussed in this manuscript.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARA, B. (2019). GIDA KATKILARININ ÇOCUK SAĞLIĞI ÜZERİNE ETKİLERİ. Toplum ve Hekim, Cilt: 34 - Sayı: 4, 297–304. https://ajindex.com/articles/367392

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Attina TM, Trasande L. (2015) Association of exposure to di-2- ethylhexylphthalate replacements with increased insulin resistance in adolescents from NHANES 2009-2012. J Clin Endocrinol Metab, 100:2640–2650.
  2. Bouvard V, Loomis D, Guyton KZ, et al; International Agency for Research on Cancer Monograph Working Group. (2015) Carcinogenicity of consumption of red and processed meat. Lancet Oncol, 16:1599–1600.
  3. Calafat AM, Wong LY, Kuklenyik Z, Reidy JA, Needham LL. (2007) Polyfluoroalkyl chemicals in the U.S. population: data from the National Health and Nutrition Examination Survey (NHA- NES) 20032004 and comparisons with NHANES 1999-2000. En- viron Health Perspect, 115:1596–1602.
  4. Clemente JC, Ursell LK, Wegener Parfrey L, Knight R. (2012) The impact of the gut microbiata on human health: an integrative view. Cell, 148:1258-70.
  5. Ejaredar M, Lee Y, Roberts DJ, Sauve R, Dewey D. (2017) Bisphe- nol A exposure and children’s behavior: A systematic review. J Expo Sci Environ Epidemiol, 27:175–183. Food and Agriculture Organization web sayfası, Erişim Tarihi 27 Mart 2015, http://www.fao.org. Food and Drug Administration web sayfası, Erişim Tarihi 21 Şu- bat 2018, http://www.fda.gov.
  6. Garden GA, Möller T. (2006) Microglia biology in health and dise- ase. J Neuroimmune Pharmacol, 1:127-37.
  7. Glynn A, Berger U, Bignert A, ve ark.(2012) Perfluorinated alkyl acids in blood serum from primiparous women in Sweden: serial sampling during pregnancy and nursing, and temporal trends 1996- 2010. Environ Sci Technol, 46:9071–9079.
  8. Haddow JE, Palomaki GE, Allan WC, ve ark.(1999) Maternal thyroid deficiency during pregnancy and subsequent neuropsycho- logical development of the child. N Engl J Med, 341:549–555.
  9. Hanisch UK, Kettenmann H. (2007). Microglia: active sensor and versatile effector cells in the normal and pathologic brain. Nat Ne- urosci, 10:1387-94.
  10. Landrigan PJ, Goldman LR. (2011) Children’s vulnerability to to- xic chemicals: a challenge and opportunity to strengthen health and environmental policy. Health Aff, 30:842–850.
  11. Marks AR, Harley K, Bradman A, ve ark. (2010) Organophosp- hate pesticide exposure and attention in young Mexican-American children: the CHAMACOS study. Environ Health, 118:1768–1774.
  12. Meeker JD, Ferguson KK. (2014) Urinary phthalate metabolites are associated with decreased serum testosterone in men, women, and children from NHANES 2011-2012. J Clin Endocrinol Metab, 99:4346–4352.
  13. Millichap JG, Yee MM. (2012) The diet factor in attention-deficit/ hypera