KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Toplum ve Bilim / 2011 / Sayı: 120

Kemalist İslâm'ın dönüşümü mü yoksa yeni Sünni yurttaş ahlâkı mı?: Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi ders kitapları üzerine bir inceleme

A transformed Kemalist Islam or a new Sunnite civic morality?: A study of Religious Culture and Morality textbooks in Turkish high school curricula

Buket TÜRKMEN
Sayfa
48–78
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmamız, milli eğitimde öğretilmesi meşru olan tek dinsellik biçimi olan Kemalist İslâmın yeni düzenlemelerle ne ölçüde değiştiğini, Kemalist İslâmın yurttaş kimliği tanımındaki merkezî konumunu yitirip-yitirmediğini, yerine, Türk kamusal alanının İslâmileşmesinin bir sonucu olarak yeni İslâmi bir kimliğin geçip-geçmediğini sorgular.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale Türkiyede günümüzde yaşanan laiklik, yurttaşlık ve İslâm üzerine sorular sormayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiyede yeni bir yurttaş ahlâkının yayılmasının anlamını, 1995 ve 2007 yıllarında lisede okutulan Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi ders kitapları üzerine yaptığımız bir söylem analizi yardımıyla tartışıyoruz.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmamız, milli eğitimde öğretilmesi meşru olan tek dinsellik biçimi olan Kemalist İslâmın yeni düzenlemelerle ne ölçüde değiştiğini, Kemalist İslâmın yurttaş kimliği tanımındaki merkezî konumunu yitirip-yitirmediğini, yerine, Türk kamusal alanının İslâmileşmesinin bir sonucu olarak yeni İslâmi bir kimliğin geçip-geçmediğini sorgular.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2007 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale Türkiyede günümüzde yaşanan laiklik, yurttaşlık ve İslâm üzerine sorular sormayı amaçlamaktadır. Türkiyede yeni bir yurttaş ahlâkının yayılmasının anlamını, 1995 ve 2007 yıllarında lisede okutulan Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi ders kitapları üzerine yaptığımız bir söylem analizi yardımıyla tartışıyoruz. Bu dersin verili- şi, cumhuriyetin, ulusal dinsel ahlâkı, İslâmın yeni bir yorumu ile beraber yayması politikası ile bir devamlılık izlerken, aynı zamanda yenilenen ders programında, Türk kamusal alanının 1980lerden sonra İslâmileşmesinin işaretlerini görürüz. Araştırmamız, milli eğitimde öğretilmesi meşru olan tek dinsellik biçimi olan Kemalist İslâmın yeni düzenlemelerle ne ölçüde değiştiğini, Kemalist İslâmın yurttaş kimliği tanımındaki merkezî konumunu yitirip-yitirmediğini, yerine, Türk kamusal alanının İslâmileşmesinin bir sonucu olarak yeni İslâmi bir kimliğin geçip-geçmediğini sorgular.

Abstract

This article asks questions about the relationship between secularism, citizenship and Islam in contemporary Turkey. We discuss the meaning of the formulation of a new Turkish civic morality infused with Islam in contemporary Turkey through a content analysis of the 1995 and 2007 editions of Religious Culture and Morality course textbooks that are used in high school curricula. This course, while maintaining continuity with the aim of the Republic s diffusion of national religious morality through a revised version of Islam, concretizes in its recent syllabus the reislamisation of the Turkish public sphere since 1980s. Our research tries to figure out in what sense the content of Kemalist Islam , which used to be the only legitimate religiosity taught in national education, changed with the modifications, and whether Kemalist Islam loses its centrality in the definition of citizen s identity, to the advantage of a new Islamic morality with the reislamization of Turkish public sphere.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜRKMEN, B. (2011). Kemalist İslâm'ın dönüşümü mü yoksa yeni Sünni yurttaş ahlâkı mı?: Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi ders kitapları üzerine bir inceleme. Toplum ve Bilim, Sayı: 120, 48–78. https://ajindex.com/articles/367203

Kaynakça (21)

  1. Akpinar, A. (2007) “The Making of a Good Citizen and Conscious Muslim through Public Education: The Case of Imam-Hatip Schools,” Carlson, M., Rabo, A., Gok, F. (der.) Education in “Multicultural Societies”: Turkish and Swedish Perspectives, I. B. Tauris, Londra, 161-178.
  2. Altınay, A.G. (2004)
  3. Myth of the Military Nation, Palgrave Macmillan, New York. Altunkaya, N (1999) “Türkiye Cumhuriyetinde Din Eğitimi”, Gök, F. (der.) 75 Yılda Eğitim, İş Bankası Yay, İstanbul, 219. Ayas, N. (1948)
  4. Türkiye Cumhuriyeti Milli Eğitim, Milli Eğitim Basımevi, Ankara.
  5. Bali, R. (2008) A Scapegoat for All Seasons: The Dönmes or Crypto—Jews of Turkey, Isis, Istanbul. Berkes, N. (1964) The Development of Secularism in Turkey, McGill University Press,
  6. Montreal. Bourdieu, P. (1979)
  7. La Distinction, Editions de Minuit, Paris. Çarkoğlu, A., Toprak, B., Altunışık, M. (2006) Değişen Türkiye’de Din, Toplum ve Siyaset, TESEV, İstanbul.
  8. Celkan, H.Y. (1989) Ziya Gökalp’in Eğitim Sosyolojisi, Milli Eğitim Yay, İstanbul.
  9. Copeaux, E. (1998) Tarih Ders Kitaplarında Türk Tarih Tezinden Türk-İslâm Sentezine, Türk Tarih Vakfı, İstanbul.
  10. Copeaux, E. (1997) Espace et temps de la nation turque, Éditions CNRS, Paris. Çayır, K. (2008)Türkiye’de İslâmcılık ve İslâmi Edebiyat, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. Davison, A. (1998) Secularism and Revivalism in Turkey: A Hermeneutic Reconsideration, Yale University Press,
  13. New Haven. Deloye, Y. (1994) École et citoyenneté: L’individualisme républicain de Jules Ferry à Vichy, Presses de la Fondation des Sciences Politiques, Paris. Denli, Ö. (2006) “An Islamic Quest for a Pluralistic Political Model: A Turkish Perspective,” Muqtedar Khan M. A. (der.) Islamic Democratic Discourse, Theories, Debates, and Philosophical Perspectives, Lanham, MD: Lexington, 85-103.
  14. Deringil, S. (1991) “The Legitimacy Structures in the Ottoman State: The Reign of Abdülhamid II (1876-1909),” International Journal of Middle East Studies 23, 345-59.
  15. Deringil, S. (1993) “The Invention of Tradition as Public Image in the Late Ottoman Empire, 1808 to1908,” Comparative Studies in Society and History, 35, 3-29.
  16. Fortna, B. C. (2005)
  17. Mekteb-i Humayun, Osmanlı İmparatorluğu’nun Son Döneminde İslâm, Devlet ve Eğitim İletişim, İstanbul.
  18. Gökalp, Z. (1970)
  19. Türkçülüğün Esasları, MEB Yay, İstanbul.
  20. Göle, N. (2006), “Islamic Visibilities and the Public Sphere,” Göle, N. ve Amman, L. (der.), Islam in Public, Turkey, Iran, and Europe Istanbul Bilgi University, İstanbul, 3-43.
  21. Göle, N. (199