Dergiler / Toplum ve Bilim / 2014 / Sayı: 130

Türkiye'de ailecilik, biyosiyaset ve toplumsal cinsiyet rejimi

Familism, biopolitics and gender regime in Turkey

Sayfa
176–188
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ailelerle ilgili projeler, kürtaj tartışması ve üremeye yardımcı teknolojiler ve bu alanda yapılan yasal değişikliklerin izi sürülerek, AKP dönemi biyosiyaseti siyasal hegemonya süreçleri ve toplumsal cinsiyet rejimindeki dönüşümler bakımından incelenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Özet: Bu makalede Türkiyede toplumsal cinsiyet rejimindeki aileci dinamikler ile bu dinamiklerin günümüz piyasa ilişkileri ve siyasal hegemonya sürecindeki konumu analiz edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ailecilik, yeniden üretim ve kadın bedeninin denetimi üzerinden mahremiyet alanına bu nüfuz süreci, örneğin 1930ların prona- talist ve aileci söylemi ile benzerlikler taşımasına rağmen, gündelik olana nüfuz etme kapasitesi bakımından önemli farklılıklar taşıyor.
💡
Sonuç & Katkı:Ailelerle ilgili projeler, kürtaj tartışması ve üremeye yardımcı teknolojiler ve bu alanda yapılan yasal değişikliklerin izi sürülerek, AKP dönemi biyosiyaseti siyasal hegemonya süreçleri ve toplumsal cinsiyet rejimindeki dönüşümler bakımından incelenmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Özet: Bu makalede Türkiyede toplumsal cinsiyet rejimindeki aileci dinamikler ile bu dinamiklerin günümüz piyasa ilişkileri ve siyasal hegemonya sürecindeki konumu analiz edilmektedir. Aile, istihdam, nüfus, yerleşim, yaygın eğitimin örgütlenmesi, sağlık ve cinselliğin denetimi gibi bir dizi politika alanı açısından devlet iktidarı toplumsal cinsiyet rejiminin kuruluşunda tarihsel ve dinamik bir pozisyona sahiptir. Biyo- siyaset devlet iktidarının, yeniden üretim, cinsellik, ebeveynlik ve aile ilişkileri, hastalık ve sağlık gibi kişisel yaşamların kritik alanlarına nüfuz etmesi anlamına gelmektedir. AKP döneminde neoliberal ve muhafazakâr politikaların eklemlenmesi, yurttaşlık bakımından yeni bir hegemonyaya yol açmıştır. Ailecilik AKP hegemonyasının temel eksenlerinden birini oluşturmaktadır. Ailecilik, yeniden üretim ve kadın bedeninin denetimi üzerinden mahremiyet alanına bu nüfuz süreci, örneğin 1930ların prona- talist ve aileci söylemi ile benzerlikler taşımasına rağmen, gündelik olana nüfuz etme kapasitesi bakımından önemli farklılıklar taşıyor. Neoliberal yönetişim çerçevesi bağlamında, yeniden üretim, cinsellik ve aileye ilişkin politika çerçevelerinin analizi, siyasal projelerin hegemonya tesis etme süreçlerinin analizi için verimli bir zemin teşkil etmektedir. Makalede ailecilik siyasal hegemonya inşa etme sürecindeki rolü, sosyal politikanın odak noktası olması ve cinselliğin disiplini açısından ele alınmaktadır. Ailelerle ilgili projeler, kürtaj tartışması ve üremeye yardımcı teknolojiler ve bu alanda yapılan yasal değişikliklerin izi sürülerek, AKP dönemi biyosiyaseti siyasal hegemonya süreçleri ve toplumsal cinsiyet rejimindeki dönüşümler bakımından incelenmektedir.

Abstract

The state apparatus and discourse on family give us a rich ground to analyze the hegemony-construction process of political projects. Reproduction as political duty and family as a political entity were recognized by the modern states, either liberal or authoritarian. In other words, biopolitics of sovereign power is the very center of modern citizenship. Recognition of women mainly for their reproductive roles and family responsibilities has been very common in mainstream politics in Turkey. In this paper, I aim to analyze politics of family, sexuality and body, focusing on the AKP s policies and discourse in the neoliberal and conservative citizenship context. In the first part of the article I aim to look briefly, at the continuity of familism on Turkish politics and gender regime. In the second part I will specifically focus on the AKP s policies on sexuality and family to analyze the changes and continuities in gender regime and citizenship formations in the context of neoliberalism and conservatism. Focusing on familism as a legitimization of state authority, as the locus of social policy and as disciplining sexuality, I will discuss AKP s marginalization of women rights in Turkey and rising authoritarianism.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZTAN, E. (2014). Türkiye'de ailecilik, biyosiyaset ve toplumsal cinsiyet rejimi. Toplum ve Bilim, Sayı: 130, 176–188. https://ajindex.com/articles/367153

Kaynakça (21)

  1. ADNKS (2012) Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları. http: //www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do?alt_ id=39 Akdoğan, Y. (2003) “Muhafazakâr Demokrasi”, Türkiye Bülteni, 3: 29-31.
  2. Arat, Z. F. K.(2009) “Gender Approach and Women’s Rights in Political Party Programs: The Case of Turkey”, Paper prepared for the World Congress of the International Political Science Association, Santiago, Chile, July 12-16, 2009.
  3. Atılgan, S. (2000) “Eskiden Beri Gizlice, Yeni Sağ’la Açıkça: Kadınlar Evine”, Mübeccel Kıray için Yazılar içinde, İstanbul: Bağlam Yayınları, 139-174.
  4. Aytaç, A. M. (2012)
  5. Ailenin Serencamı, Ankara:
  6. Dipnot Yayınları.
  7. Buğra, A., ve Keyder, Ç. (2006) “The Turkish Welfare Regime in Transformation”, Journal of European Social Policy, 16(3): 211-228.
  8. Buğra, A., ve Keyder, Ç. (2003) New Poverty and the Changing Welfare Regime of Turkey, Ankara:
  9. UNDP. Connell, R.W.(2006)
  10. Toplumsal Cinsiyet ve İktidar, İstanbul:
  11. Ayrıntı Yayınları.
  12. Ecevit, Y. (2012) “Türkiye’de Sosyal Politika Çalışmalarının Toplumsal Cinsiyet Bakış Açısıyla Gelişimi”, Saniye Dedeoğlu ve A.Y. Elveren, der. Türkiye’de Refah Devleti ve Kadın içinde, İstanbul:
  13. İletişim. Delaney, C. (1995) “Father State, Motherland, and the Birth of Modern Turkey”, Naturalizing Power: Essays in Feminist Cultural Analysis içinde, Psychology Press, 177-99.
  14. Delaney, C. (2012) Tohum ve Toprak, çev. Selda Somuncuoğlu - Aksu Bora, İstanbul:
  15. İletişim. Goddard, V. A. (1996)
  16. Gender, Family, and Work in Naples, Berg Pub Limited. Hausmann vd. (2013) Global Gender Gap Report 2013,
  17. World Economic Forum. Geneva, Switzerland. http: //www3.weforum.org/docs/WEF_GenderGap_Report_2013.pdf Kavas, S. ve A. Gündüz-Hoşgör (2010) “Divorce and Family Change Revisited: Professional Women’s Divorce Experience in Turkey”, Demográfia, 53(5): 102-126.
  18. Kılıç, A. (2008) “The Gender Dimension of Social Policy Reform in Turkey: Towards Equal Citizenship?”, Social Policy & Administration, 42(5): 487-503.
  19. Nauck, B. ve D. Klaus (2008) “Family Change in Turkey: Peasant Society, Islam, and the Revolution From Above”, R. Jayakody, A. Thornton ve W. Axinn (der.), International Family Change: Ideational Perspectives içinde, NY: Erlbaum, 282-312. O’Connor, J. S., Orloff, A. S. ve Shaver, S., (1999)
  20. States, Markets, Families: Gender, Liberalism and Social Policy in Australia, Canada, Great Britain and the United States, Cambridge: Cambridge University Press.
  21. Özar, Ş. & B. Y. Çakar (2012) “Devlet, Aile ve Piyasa Kıskacında ‘Erkeksiz Kadınlar’”, Türkiye Sosyal Po