KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Toplum ve Bilim / 2015 / Sayı: 135

İnsan sermayesinin kaynağı: Maddi olmayan emek

UTKU ÖZMAKAS
Sayfa
8–26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylelikle Foucault'nun The Birth of Biopolitics başlıklı kitabında "genetik" örneğinde ortaya koyduğu "insan sermayesi" kavramının, Hardt ve Negri'nin "maddi olmayan emek" kavramına ilişkin tartışmasına eleştirel bir katkı olarak yorumlanabileceği ileri sürülmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale Michael Hardt ve Antonio Negri'nin İtalyan Otonomist hareketinden devraldıkları "maddi olmayan emek" kavramını incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun ardından Michel Foucault'nun yönetimsellik ve neoliberalizm arasındaki kurduğu bağlantı değerlendirilecek ve bu bağlamda "rekabet" kavramının önemi vurgulanacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Böylelikle Foucault'nun The Birth of Biopolitics başlıklı kitabında "genetik" örneğinde ortaya koyduğu "insan sermayesi" kavramının, Hardt ve Negri'nin "maddi olmayan emek" kavramına ilişkin tartışmasına eleştirel bir katkı olarak yorumlanabileceği ileri sürülmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale Michael Hardt ve Antonio Negri'nin İtalyan Otonomist hareketinden devraldıkları "maddi olmayan emek" kavramını incelemektedir. Öncelikle düşünürlerin disiplin toplumundan denetim toplumuna geçişin bir parçası olarak düşündükleri "ekonominin postmodernleşmesi" ve post-Fordist üretim süreci ele alınarak, iş ve işçi figürlerinin anlamının nasıl bir değişime maruz kaldığı incelenmektedir. Bu çerçevede maddi olmayan emeğin çeşitli boyutları betimlenerek, kavrama yönelik bazı eleştirilerden söz edilmektedir. Bunun ardından Michel Foucault'nun yönetimsellik ve neoliberalizm arasındaki kurduğu bağlantı değerlendirilecek ve bu bağlamda "rekabet" kavramının önemi vurgulanacaktır. Bu temelde Foucault'nun son dönem düşüncelerinin maddi olmayan emek kavramını yorumlamada nasıl yeni imkânlar açabileceği tartışılacaktır. Böylelikle Foucault'nun The Birth of Biopolitics başlıklı kitabında "genetik" örneğinde ortaya koyduğu "insan sermayesi" kavramının, Hardt ve Negri'nin "maddi olmayan emek" kavramına ilişkin tartışmasına eleştirel bir katkı olarak yorumlanabileceği ileri sürülmektedir

Abstract

Bu makale Michael Hardt ve Antonio Negri’nin İtalyan Otonomist hareketinden devraldıkları “maddi olmayan emek” kavramını incelemektedir. Öncelikle düşünürlerin disiplin toplumundan denetim toplumuna geçişin bir parçası olarak düşündükleri “ekonominin postmodernleşmesi” ve post-Fordist üretim süreci ele alınarak, iş ve işçi figürlerinin anlamının nasıl bir değişime maruz kaldığı incelenmektedir. Bu çerçevede maddi olmayan emeğin çeşitli boyutları betimlenerek, kavrama yönelik bazı eleştirilerden söz edilmektedir. Bunun ardından Michel Foucault’nun yönetimsellik ve neoliberalizm arasındaki kurduğu bağlantı değerlendirilecek ve bu bağlamda “rekabet” kavramının önemi vurgulanacaktır. Bu temelde Foucault’nun son dönem düşüncelerinin maddi olmayan emek kavramını yorumlamada nasıl yeni imkânlar açabileceği tartışılacaktır. Böylelikle Foucault’nun The Birth of Biopolitics başlıklı kitabında “genetik” örneğinde ortaya koyduğu “insan sermayesi” kavramının, Hardt ve Negri’nin “maddi olmayan emek” kavramına ilişkin tartışmasına eleştirel bir katkı olarak yorumlanabileceği ileri sürülmektedir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZMAKAS, U. (2015). İnsan sermayesinin kaynağı: Maddi olmayan emek. Toplum ve Bilim, Sayı: 135, 8–26. https://ajindex.com/articles/367147

Kaynakça (23)

  1. Caffentzis, G. (1999) “The End of Work or the Renaissance of Slavery? A Critique of Rifkin and Negri”, Common Sense, 24: 20-38.
  2. Camfield, D. (2007) “The Multitude and the Kangaroo: A Critique of Hardt and Negri’s Theory of Immaterial Labour”, Historical Materialism, 15(2), 21–52. Coté, M., ve Pybus, J. (2011) “Learning to Immaterial Labour 2.0: Facebook and Social Networks”, Cognitive Capitalism, Education and Digital Labor içinde, ed. Michael A. Peters ve Ergin Bulut, Peter Lang, New York. Dardot, P. ve Laval, C. (2012) Dünyanın Yeni Aklı: Neoliberal Toplum Üzerine Deneme, çev. Işık Ergüden, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. Deleuze, G. (2006) Müzakareler, çev. İnci Uysal, Norgunk Yayınları,
  5. İstanbul.
  6. Dyer-Witheford, N. (2015)
  7. Cyber-Proletariat, Global Labour in the Digital Vortex, Pluto Press,
  8. Londra. Federici, S. (2011) “On Affective Labour”, Cognitive Capitalism, Education and Digital Labor içinde, ed. Michael A. Peters ve Ergin Bulut, Peter Lang, New York. Federici, S. (2012) Revolution at Point Zero: Housework, Reproduction, and Feminist Struggle. PM Press/Common Notions/Autonomedia. Foucault, M. (1979) Discipline and Punish, çev. Alan Sheridan, Vintage, New York. Foucault, M. (2007) Cinselliğin Tarihi, çev. Hülya Uğur Tanrıöver, Ayrıntı Yayınları,
  9. İstanbul.
  10. Foucault, M. (2008) The Birth of Biopolitics, çev. Graham Burchell, Palgrave, New York. Goffman, E. (2014) Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu, çev. Barış Cezar, Metis Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. Hardt, M. ve Negri, A. (2001), “Adventures of the Multitude”, Rethinking Marxism, v. 13, sayı: 3/4: 236-243.
  13. Hardt, M. ve Negri, A. (2002), İmparatorluk, çev. Abdullah Yılmaz, Ayrıntı Yayınları,
  14. İstanbul.
  15. Hardt, M. ve Negri, A. (2004), Çokluk, çev. Barış Yıldırım, Ayrıntı Yayınları,
  16. İstanbul.
  17. Hardt, M. ve Negri, A. (2011), Ortak Zenginlik, çev. Eflâ-Barış Yıldırım, Ayrıntı Yayınları,
  18. İstanbul.
  19. Haug, W. F. (2009) “Immaterial Labour”, çev. Joseph Fracchia, Historical Materialism, 17(1): 177-185.
  20. Hearn, A. (2010) “Structring Feeling: Web 2.0, Online Ranking and Rating, and the Digital ‘Reputation’ Economy”, Ephemera, 10(3/4): 421-438.
  21. Jarrett, K. (2013). “The Relevance of ‘Women’s Work’: Social Reproduction and Immaterial Labour in Digital Media”, Television and New Media, XX(X), 1–16.
  22. Kücklich, J. (2009). “Virtual Worlds and Their Discontents: Precarious Sovereignty, Governmentality, and the Ideology of Play”, Games and Culture, 4(4), 340–352.
  23. Lazzarato, M. (2005) “Maddi Olmayan Emek”, çev. Selen Göbele