KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 13 - Sayı: 1

Trakya Bölgesinde Doğal Bir Merada Tespit Edilen Baklagiller ve Buğdaygiller Familyalarına Ait Bitkilerin Bazı Özellikleri

M. GÜR
C ŞEN
Sayfa
61–69
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İki yıllık ortalamalara göre 46 adet buğdaygillere ve 47 adet baklagillere ait tür tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Tekirdağ Karahisar köyünün doğal meralarında 2011 ve 2012 yıllarında yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada merada belirlenen 4 örneklik alanda, 4’er hat üzerinde 4 erden toplam 64 transekt ölçümü yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:İki yıllık ortalamalara göre 46 adet buğdaygillere ve 47 adet baklagillere ait tür tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2011 · 4 örnek
⚙️Değişkenler:Mera · bitki ile kaplı alan · botanik kompozisyon

Özet

Bu araştırma, Tekirdağ Karahisar köyünün doğal meralarında 2011 ve 2012 yıllarında yürütülmüştür. Araştırmada merada belirlenen 4 örneklik alanda, 4’er hat üzerinde 4 erden toplam 64 transekt ölçümü yapılmıştır. Tespit edilen buğdaygiller ve baklagiller familyasına ait bitkilerin cinsi, taksonları, ömür uzunlukları, doruk tür özelliği, fitocoğrafik özelliği ve bitki ile kaplı alan oranları incelenmiştir. İki yıllık ortalamalara göre 46 adet buğdaygillere ve 47 adet baklagillere ait tür tespit edilmiştir. Meraların toplam bitki ile kaplı alanı % 79.06 olarak bulunmuştur. Bitki ile kaplı alanın %18.85’i baklagiller ve %38.50’si buğdaygiller familyasına aittir. Azalıcı, çoğalıcı ve istila edici tür sayısı sırasıyla buğdaygillerde 18, 12 ve 16 adet ve baklagillerde 10, 21, ve 16 adet belirlenmiştir. Meralarda en baskın türler; buğdaygillerden Chrysopogon gryllus (yeşil buzağı otu), Festuca ovina (koyun yumağı), Dactylis glomerata (domuz ayrığı), Bromus tectorum L. (kır bromu), baklagillerden Lotus corniculatus (gazal boynuzu), Trifolium campestre (iri tarla üçgülü) ve Medicago minima (mini yonca) olmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜR, M., ŞEN, C. (2016). Trakya Bölgesinde Doğal Bir Merada Tespit Edilen Baklagiller ve Buğdaygiller Familyalarına Ait Bitkilerin Bazı Özellikleri. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 61–69. https://ajindex.com/articles/367089

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Alan, M., ve H. Ekiz. 2001. Bala-Küredağı Orman içi Merasında Bir Vejetasyon Etüdü. Tarım Bilim. Derg. 7(4): 62–69.
  2. Altın, M., A. Gökkuş ve A. Koç. 2011. Çayır ve Mera Yönetimi (2. Cilt). Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü. Ankara Altın, M. ve M. Tuna. 1991. Değişik Islah Yöntemlerinin Banarlı Köyü Doğal Merasının Verim ve Vejetasyonu Üzerindeki Etkileri. p. 28–31. In Türkiye 2. Çayır Mera Bitkileri Kongresi. Altın, M., C. Tuna ve M. Gür. 2007. Bir ıslah çalışmasının doğal mera ekosisteminin vejetasyonu üzerindeki bazı etkileri. In Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi. 25-27 Eylül 2007,
  3. Erzurum. Altın, M., C. Tuna ve M. Gür. 2010.
  4. Tekirdağ, Taban ve Kıraç Meralarının Verim ve Botanik Kompozisyonuna Gübrelemenin Etkisi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Derg. 7(2): 191–198. Anonim. 2008. Türkiye’nin çayır ve mera bitkileri (Y Serin, Ed.). TC Tarım ve Köyişleri Bakanlığı. Anonim. 2013. Tekirdag Directorate of Meteorology. Climate Data. Aydın, A., E. Çaçan ve M. Başbağ. 2014. Mardin İli Derik İlçesinde Yer Alan Bir Meranın Botanik Kompozisyonunun Belirlenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilim. 7(7): 1625–1630.
  5. Babalık, A.A. 2008. Isparta yöresi meralarının vejetasyon yapısı ile toprak özellikleri ve topoğrafik faktörler arasındaki ilişkiler. Babalık, A.A. ve K. Sönmez. 2010. Isparta İli Bozanönü Köyü Kırtepe Merasında Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Bartın Orman Fakültesi Derg. 12(17): 27–35.
  6. Bakır, Ö. 1970. Ortadoğu Teknik Üniversitesi arazisinde bir mera etüdü. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları Bakoğlu, A., and A. Koç. 2002. Otlatılan ve korunan iki farklı mera kesiminin bazı toprak ve bitki örtüsü özelliklerinin karşılaştırılması I. bitki örtüsü özelliklerinin karşılaştırılması. Fırat Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilim. Derg. 14(1): 37–47.
  7. Bayraktar, E. 2012. Taban ve Orman İçi Meralarda Bitki Örtülerinin Verimleri, Tür Bileşimi ve Önemli Türlerin Bazı Özellikleri Üzerinde Bir Araştırma. Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitk. Anabilim Dalı (Doktora Tezi), Tekirdağ. Çaçan, E., A. Aydın, and M. Başbağ. 2014. Korunan ve Otlatılan İki Farklı Doğal Alanın Botanik Kompozisyon Açısından Karşılaştırılması. Türk Tarım ve Doğa Bilim. 7(7): 1734–1741.
  8. Çınar, S. 2012. Çukurova Bölgesinde Bazı Kamışsı Yumak (Festuca arundinaceae Schreb.) Çeşit ve Populasyonlarının Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Derg. 29(1): 29–33.
  9. Çınar, S