KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Toplum ve Bilim / 2015 / Sayı: 133

Kültürel hepçiller: Ne seçkin ne sıradan, sadece olağan! Türkiye televizyonunda izleyici beğenilerinin analizi

Cultural omnivores: Just middlebrow! An analysis of the taste of audiences in the television field in contemporary Turkey

ÖZGÜR ARUN
Sayfa
247–280
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre, Türkiye televizyonunda beğeniler, basitçe seçkin ya da sıradan olarak, iki cepheye ayrılmaz.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Televizyonu izleyiciye mesaj ileten bir aygıt olarak tartışmaktan ziyade, gerçekliğin ve sınıfların inşasındaki işlevselliğini kavramak için, etki, alımlama ve belirlenim meselelerinin ötesinde analizlere ihtiyaç duyulmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makalede, Bourdieucü bir perspektifle, televizyon alanında gerçekleşen kültürel tüketim pratiği tartışılarak, beğeni (taste) ve haz (enj oyment) arasındaki sembolik çatışma, yani kültürlü olanla sıradanın karşıtlığı analiz edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre, Türkiye televizyonunda beğeniler, basitçe seçkin ya da sıradan olarak, iki cepheye ayrılmaz.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Televizyonu izleyiciye mesaj ileten bir aygıt olarak tartışmaktan ziyade, gerçekliğin ve sınıfların inşasındaki işlevselliğini kavramak için, etki, alımlama ve belirlenim meselelerinin ötesinde analizlere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu makalede, Bourdieucü bir perspektifle, televizyon alanında gerçekleşen kültürel tüketim pratiği tartışılarak, beğeni (taste) ve haz (enj oyment) arasındaki sembolik çatışma, yani kültürlü olanla sıradanın karşıtlığı analiz edilmektedir. Elde edilen bulgulara göre, Türkiye televizyonunda beğeniler, basitçe seçkin ya da sıradan olarak, iki cepheye ayrılmaz. Bunun yanında, Türkiye televizyon alanında hepçil-tekçil tezinin varlığına dair ipuçları da bulunmaktadır.

Abstract

Beyond discussing its use as a device for conveying messages to the audience and its impact or reception, analysis of the role of television in the construction of reality and of social classes is needed. In this paper, within the framework of Bourdieu s theory of taste, while cultural consumption practices in the field of television in Turkey are addressed, a detailed analysis of the symbolic conflict between the concepts of taste and enjoyment and highbrow and lowbrow classes are discussed. As a result of the analysis, it can be concluded that taste is not simply divided into two distinct sides, namely highbrow or lowbrow. Rather, there is strong evidence of omnivore and univore thesis in the theory of taste in the field of Turkish television.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARUN, Ö. (2015). Kültürel hepçiller: Ne seçkin ne sıradan, sadece olağan! Türkiye televizyonunda izleyici beğenilerinin analizi. Toplum ve Bilim, Sayı: 133, 247–280. https://ajindex.com/articles/366881

Kaynakça (14)

  1. Alderson, A. S., Junisbai, A. ve Heacock, I. (2007) “Social Status and Cultural Consumption in the United States.” Poetics, 35: 191-212.
  2. Anheier, H. K., J. Gerhards ve F. P. Romo (1995) “Forms of Capital and Social Structure in Cultural Fields: Examining Bourdieu’s Social Topography.” The American Journal of Sociology, 100(4): 859-903.
  3. Arun, Ö. (2009) “Yaşlı Bireyin Türkiye Serüveni: Türkiye’de Yaşlı Bireyler Arasında Kültürel Sermaye Dağılımı.” Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1): 77-100.
  4. Arun, Ö. (2010) Türkiye’de Televizyon Alanının Sosyal Yapısı ve Televizyon Alanında Kültürel Tüketim Pratikleri. Yayımlanmamış doktora tezi. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi, Konya. Arun, Ö. (2012) “Cultivated Citizens? Cultural Capital, Class, Gender and Generations in Contemporary Turkey.” METU Studies in Development, 39(3): 283-302.
  5. Arun, Ö. (2013) “Rafine Beğeniler ya da Sıradan Hazlar? Türkiye’de Beğeninin, Ortamın ve Tüketimin Analizine İlişkin Bir Model.” Kültür ve İletişim, 16(2): 45-72.
  6. Arun, Ö. (2014a) “Disability in Turkey: The Risks in Being Disabled for Accessing Educational Oppor- tunities.” Mediterranean Journal of Humanities, 4(1): 53-62.
  7. Arun, Ö. (2014b) “İnce Zevkler - Olağan Beğeniler: Çağdaş Türkiye’de Kültürel Eşitsizliğin Yansımaları.” Cogito, 76: 167-191.
  8. Avcı, A. (2008) Türkiye’de Kamusal Alan ve Televizyon: Vatandaş Televizyonundan Tüketici Televizyonuna Dönüşüm Süreci. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi. Bayraktutan, G. ve Binark, M. (2013) Ayın Karanlık Yüzü: Yeni Medya ve Etik. İstanbul:
  9. Kalkedon Yayıncılık. Belloni, M.C. (1996) “Leisure and her own time: Italian woman’s long march.” İçinde: N. Samuel (ed.), Women, leisure and the family in contemporary society: A multinational perspective. pp. 89-109. Wallingford: CAB International. Bennet, T., Emmison, M. ve Frow, J. (1999) Accounting for Tastes: Australian Everyday Cultures. Cambridge: Cambridge University Press.
  10. Bennett, T., Savage, M., Silva, E., Warde, A., Gayo-Cal, M. ve Wright, D. (2006) Media culture: The organisation of the media field in contemporary Britain. Londra: British Film Institute. Bihagen, E. ve Katz-Gerro T. (2000) “Culture consumption in Sweden: The stability of gender differences.” Poetics, 27: 327-349.
  11. Bourdieu, P. (1986) Distinction: A Social Critique of the Judgement of Taste. Cambridge: Harvard University Press.
  12. Bourdieu, P. (1997) Televizyon Üzerine. İstanbul:
  13. Yapı Kredi Yayınları.
  14. Bourdieu, P., Boltans