KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Toplum ve Bilim / 2014 / Sayı: 129

Riskli grupların yönetimi ve supermax hapishaneler: Psikiyatrinin dönüşümünden yeni cezabilime riskin idari bir araç olarak kullanımı

Management of risk groups and supermax prisons: The usage of risk as an administrative tool from the transformation of psychiatry to new penology

Seçil DOĞUÇ
Sayfa
51–81
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu iki alandan yola çıkarak, toplumsal denetim ve müdahale biçimlerindeki dönüşümü daha geniş çaplı bir toplumsal dönüşümün içinde kavramayı hedefler.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale Castelin psikiyatri alanında gözlemlediği ve tehlikelilikten riske geçiş olarak tanımladığı sürecin cezabilim alanında ne tür bir karşılığı olabileceği sorusuna yanıt aramaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunu yaparken, ABDde son otuz yılda sayıları hızla artan ve yeni cezabilim anlayışı ile risk yönetiminin bir örneği olarak sunulan supermax hapishaneler örneğini kullanır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu iki alandan yola çıkarak, toplumsal denetim ve müdahale biçimlerindeki dönüşümü daha geniş çaplı bir toplumsal dönüşümün içinde kavramayı hedefler.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale Castelin psikiyatri alanında gözlemlediği ve tehlikelilikten riske geçiş olarak tanımladığı sürecin cezabilim alanında ne tür bir karşılığı olabileceği sorusuna yanıt aramaktadır. Bunu yaparken, ABDde son otuz yılda sayıları hızla artan ve yeni cezabilim anlayışı ile risk yönetiminin bir örneği olarak sunulan supermax hapishaneler örneğini kullanır. Bu iki alandan yola çıkarak, toplumsal denetim ve müdahale biçimlerindeki dönüşümü daha geniş çaplı bir toplumsal dönüşümün içinde kavramayı hedefler.

Abstract

The article aims to grasp the parallelisms between the world of the asylum and the penitentiary by relating the process defined by Castel as the passage from dangerousness to risk to the statements of the new penology perspective. In so doing, the supermax prisons of the United States, which are considered to be perfect examples of the risk management rationality of new penology will be analyzed. By looking into these two specific fields, the article aims to comprehend the transformations in modes of social control and intervention in their relation to a wider societal transformation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOĞUÇ, S. (2014). Riskli grupların yönetimi ve supermax hapishaneler: Psikiyatrinin dönüşümünden yeni cezabilime riskin idari bir araç olarak kullanımı. Toplum ve Bilim, Sayı: 129, 51–81. https://ajindex.com/articles/366877

Kaynakça (16)

  1. Altıparmak, K. (1996) “‘Due process of law’ kavramının Amerikan hukukundaki yeri”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 45(1): 219-250.
  2. Austin, J. ve Irwin, J. (1997) It’s About Time: America’s Imprisonment Binge, Wadsworth, Belmont, CA. Bottoms, A. E. (1995) “The philosophy and politics of punishment and sentencing”, Clarkson, C. ve Morgan, R. (der.) The Politics of Sentencing Reform içinde, Oxford: Clarendon Press, 17-50.
  3. Bottoms, A. E. (1999) “Interpersonal violence and social order in prisons”, Crime and Justice, 26: 205-281.
  4. Bougaga, Y. (2010) “‘Qui sont les pires des pires’? Des usages des classifications en supermax aux Etats-Unis”, Déviance et Société, 34(2): 201-216.
  5. Briggs, C.S., Sundt, J.L. ve Castellano, T. (2003) “The effect of supermaximum security prisons on aggregate levels of institutional violence”, Criminology, 41(4): 1341-1376.
  6. Brown, M. (2000) “Calculations of risk in contemporary penal practice”, Brown, M. ve Pratt, J. (der.) Dangerous Offenders Punishment and Social Order içinde, Londra: Routledge, 93-108.
  7. Castel, R. (1983) “De la dangérosité au risque”, Actes de la Recherche en Sciences Sociales, 47-48: 119-127.
  8. Castel, R. (1981) La Gestion des risques: De l’anti-psychiatrie à l’après-psychanalyse, Paris: Minuit. Cauchie, J.F. ve Chantraine, G. (2005) “De l’usage du risque dans le gouvernement du crime. Nouveau prudentialisme et nouvelle pénologie”, Champ Pénal, 2 http://champpenal.revues.org/80 erişim tarihi: 26 Ağustos 2013.
  9. Dean, M. (2000) “Risk, calculable and incalculable”, Lupton, D. (der.) Risk and Sociocultural The- ory: New Directions and Perspectives içinde, Cambridge University Press, Cambridge, 131-159.
  10. Dilulio, J. J. (1987) Governing Prisons: A comparative Study of Correctional Management, New York: Free Press.
  11. Dowker, F. ve Good, G. (1993) “The proliferation of control unit prisons in the United States”, Journal of Prisoners on Prisons, 4(2), www.jpp.org/documents/forms/JPP4_2/Dowker_Good.pdf. erişim tarihi: 10 Eylül 2013.
  12. Ewald, F. (1991) “Insurance and risk”, Burchell, G., Gordon, C. ve Miller, P. (der.) The Foucault Effect, Studies in Governmentality içinde, Chicago: University of Chicago Press, 197-210.
  13. Feeley, M.M. ve Simon, J. (1992) “The new penology: notes on the emerging strategy of corrections and its implications”, Criminology, 30(4): 449-474.
  14. Garland, D. (2001)
  15. The Culture of Control, Crime and Social Order in Contemporary Society, Chica- go: The University of Chicago Press.
  16. Garland, D. (1997) “Gove