Dergiler / TİSK Akademi / 2016 / Cilt: 11 - Sayı: 21

Hırsızlık Suçunun Sosyo-Ekonomik ve Demografik Belirleyicileri: Panel Veri Analizi

Socio-Economics and Demographic Determinants of Theft Crime: Panel Data Analysis

Sayfa
56–69
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçta tahmin edilen hırsızlık suç regresyon denklemine göre hırsızlık suçu üzerinde belirleyici olan değişkenler eğitim harcamaları, nüfus yoğunluğu ve kişi başına düşen gelirdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada amaç, seçilmiş bazı sosyo-ekonomik ve demografik faktörlerin hırsızlık suçu üzerindeki olası etkilerinin yönünü ve büyüklüğünü regresyon analizi yaklaşımıyla belirlemek ve yorumlamaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla çalışmada gelişmiş ve gelişmekte olan 30 ülkenin 2000-2011 dönemini kapsayan yıllık verileri panel olarak kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçta tahmin edilen hırsızlık suç regresyon denklemine göre hırsızlık suçu üzerinde belirleyici olan değişkenler eğitim harcamaları, nüfus yoğunluğu ve kişi başına düşen gelirdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000-2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada amaç, seçilmiş bazı sosyo-ekonomik ve demografik faktörlerin hırsızlık suçu üzerindeki olası etkilerinin yönünü ve büyüklüğünü regresyon analizi yaklaşımıyla belirlemek ve yorumlamaktır. Bu amaçla çalışmada gelişmiş ve gelişmekte olan 30 ülkenin 2000-2011 dönemini kapsayan yıllık verileri panel olarak kullanılmıştır. Panel regresyon analizinde ba- ğımlı değişken olarak hırsızlık suç sayısı, bağımsız değişkenler olarak da polis sayısı, eğitim harcaması, nüfus yoğunluğu, işsizlik oranı ve kişi başına düşen gelir kullanılmıştır. Sonuçta tahmin edilen hırsızlık suç regresyon denklemine göre hırsızlık suçu üzerinde belirleyici olan değişkenler eğitim harcamaları, nüfus yoğunluğu ve kişi başına düşen gelirdir.

Abstract

The purpose of this study is to determine and interpret the direction and size of the probable effects of some selected socio-economics and demographics factors on the theft crime. For this purpose, the annual data of 2000-2011 period in thirty developed and developing countries were used as a panel. In the panel regression analysis, the dependent variable is theft crime, independent variables are the number of polices, education expenditures, population density, unemployment rate and per capita income. According to the estimated regression of the theft crime, the determinant variables on the theft crime are education expenditures, population density and per capita income.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAMAK, N., GÜREL, F., KOÇAK, S. (2016). Hırsızlık Suçunun Sosyo-Ekonomik ve Demografik Belirleyicileri: Panel Veri Analizi. TİSK Akademi, Cilt: 11 - Sayı: 21, 56–69. https://ajindex.com/articles/364683

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Aksu, H. ve Akkuş, Y. (2010). Türkiye’de Mala Karşı Suçların Sosyoekonomik Belirleyicileri Üzerine Bir Deneme: Sınır Testi Yaklaşımı (1970-2007). Sosyoekonomi Dergisi. 1. 192-214.
  2. Ata, A.Y. (2011).
  3. Ücretler, İşsizlik ve Suç Arasındaki İlişki. Çalışma ve Toplum Dergisi. 31. 113-134. Avrupa Birliği İstatistik Ofisi (EUROSTAT), Crimes recorded by the police by by offence category, 19 Mart 2015 tarihinde http://appsso. eurostat.ec.europa.eu/nui/show.do adresinden erişildi. Avrupa Birliği İstatistik Ofisi (EUROSTAT), Police officers, 19 Mart 2015 tarihinde http:// appsso.eurostat.ec.europa.eu/nui/show.do adresinden erişildi. Avrupa Birliği İstatistik Ofisi (EUROSTAT), Population (the number of persons), 19 Mart 2015tarihindehttp://ec.europa.eu/eurostat/ tgm/table.do?tab=table&init=1&language=en &pcode=tps00001&plugin=1 adresinden eri- şildi. Avrupa Birliği İstatistik Ofisi (EUROSTAT), Unemployment Rate, 19 Mart 2015 tarihindehttp://ec.europa.eu/eurostat/tgm/table.do?ta b=table&init=1&language=en&pcode=tsdec4 50&plugin=1_ adresinden erişildi. Beccaria, C. (2003). An Essay on Crimes and Punishments. In Francis T. Cullen and Robert Agnew (Ed.). Criminological Theory: Past to Present – Essential Readings. (2nd Edition). Los Angeles Roxbury Publishing. 20-22.
  4. Becker, G.S. (1968). Crime and Punishment: An Economic Approach, Journal of Political Economy. The University of Chicago Press. 76(2). 167-217.
  5. Buonanano, P. ve Leonida, L. (2006). Education and Crime: Evidence from Italian Regions. Applied Economic Letters. 13(11). 709-713.
  6. Buonanno, P. ve Montolio, D. (2008). Identifying the Socio-Economic and Demographic Determinants of Crime Across Spanish Provinces. International Review of Law and Economics, 28(2). 89-97.
  7. Cerro, A.M. ve Meloni, O. (2000). Determinants of the Crime Rate in Argentina During the ‘90s. Estudios de Economia, 27(2). 287-31.
  8. Cornish, D.B. ve Clarke, R.V. (1986). The Reasoning Criminal: Rational Choice Perspectives on Offending. Richard Wortley ve Mazerolle Lorraine (Ed). Environmental Criminology and Crime Analysis. 3th Edition içinde (21-47). Willan Publishing. Cullompton. New York. Countries of the World, Total Land Area (sq km), 20 Mart 2015 tarihinde http://www.infoplease.com/countries adresinden erişildi. Cömertler, N. ve Kar, M. (2007). Türkiye’de Suç Oranlarını Sosyo-Ekonomik Belirleyicileri: Yatay Kesit Analizi. Ankara Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi. 62(2). 37-57.
  9. Demir, Ö.O., Çelik, A., Çetin, C.H. ve Özkan M. (2011). G