Dergiler / Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2015 / Sayı: 14

TÜRKİYE SELÇUKLULARINDA SOSYAL BİR ZÜMRE: RİNDLER

A SOCIAL COMMUNITY IN TURKISH SELJUKS: THE RINDS

Sayfa
239–255
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğertaraftan bu zümrenin, yağmacılık ve bağlandıkları kimselerin yardımları ile geçimini sürdürdüğü, genellikle çıkarlarına göre hareket ettiği, bozgunculuğundan dolayı toplum tarafından dışlandığı, bazı Ahi liderleri tarafından sevk ve idare edilmekle birlikte Ahiliğin temel felsefesine uzak olduğu görülür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Ortaçağ İslam dünyasında daha çok yağmacı ve düzen bozucu yönleriyle tanınan rindlerin, mekân ve süreç itibarıyla Türkiye Selçukluları ayağını ele almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dönemin kronik ve menâkıbnâmelerinden hareketle hazırlanan araştırmada evvela bu zümrenin menşei ve Anadoluda zuhuru üzerinde durulmakta; ardından yapısı, hayat tarzı, Ahiler ve Mevlevîlerle olan ilişkilerine değinilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Diğertaraftan bu zümrenin, yağmacılık ve bağlandıkları kimselerin yardımları ile geçimini sürdürdüğü, genellikle çıkarlarına göre hareket ettiği, bozgunculuğundan dolayı toplum tarafından dışlandığı, bazı Ahi liderleri tarafından sevk ve idare edilmekle birlikte Ahiliğin temel felsefesine uzak olduğu görülür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma, Ortaçağ İslam dünyasında daha çok yağmacı ve düzen bozucu yönleriyle tanınan rindlerin, mekân ve süreç itibarıyla Türkiye Selçukluları ayağını ele almaktadır. Dönemin kronik ve menâkıbnâmelerinden hareketle hazırlanan araştırmada evvela bu zümrenin menşei ve Anadoluda zuhuru üzerinde durulmakta; ardından yapısı, hayat tarzı, Ahiler ve Mevlevîlerle olan ilişkilerine değinilmektedir. Son olarak da dönemin siyasî ve askerî hadiselerindeki rollerine dair bilgiler verilmektedir. Rindlerin, özellikle Moğol hâkimiyeti döneminde öne çıktıkları, kaba kuvvet ve cesaretleri nedeniyle devlet adamları arasındaki iktidar mücadelelerinde sık sık askerî güç olarak kullanıldıkları dikkat çeker. Diğertaraftan bu zümrenin, yağmacılık ve bağlandıkları kimselerin yardımları ile geçimini sürdürdüğü, genellikle çıkarlarına göre hareket ettiği, bozgunculuğundan dolayı toplum tarafından dışlandığı, bazı Ahi liderleri tarafından sevk ve idare edilmekle birlikte Ahiliğin temel felsefesine uzak olduğu görülür.

Abstract

This study deals with the Turkish Seljukian branch of the rinds who were mostly known for their looter and peace disturber characteristicsin the Medieval Islam world in terms of place and process. The research, upon the chronicles and menakibnames of the period, first introduces the origin of the community and how they appeared in Anatolia and then mentions about their structure, life style and their relations with Ahis and Mevlevis. Finally, it givesinformation about their rolesin the political and military cases of the period. It draws attention that the rinds became prominent especially during the Mongolrule and, because of their brute force and courage,they were often used as military power in power struggles of statesmen. On the other hand, it is also seen that this community lived on looting and patronage of those they committed themselvesto, acted upon their best interest, were alienated by the society due to their disturbing peace and stood aloof from the basic philosophy of the Ahis although they were conducted by certain Ahi leaders.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİFTCİOĞLU, İ. (2015). TÜRKİYE SELÇUKLULARINDA SOSYAL BİR ZÜMRE: RİNDLER. Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Sayı: 14, 239–255. https://ajindex.com/articles/363119

Kaynakça (1)

  1. ‐Abu Bakr İbn al‐Zaki, Ravzat al‐Kuttab va Hadikat al‐Albab, (yay. Ali Sevim), TTK Yayınları, Ankara 1972. ‐Ahmed Eflâkî, Ariflerin Menkıbeleri, I‐II, (çev. Tahsin Yazıcı), Remzi Kitabevi, İstanbul 1986‐1987. ‐Akdağ, Mustafa, Türkiye’nin İktisadî ve İçtimaî Tarihi, I, Cem Yayınevi, İstanbul 1995. ‐Anonim Selçuknâme, Anadolu Selçukluları Devleti Tarihi, III, (yay. Feridun Nafiz Uzluk), Ankara 1952. ‐Baykara, Tuncer, Türkiye Selçukluları Devrinde Konya, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 1985. ‐Cahen, Claude, İslâmiyet I, Doğuşundan Osmanlı Devleti’nin Kuruluşuna Kadar, (çev. Esat Nermi Erendor), Bilgi Yayınevi, Ankara 2000. ‐Cahen, Claude, “İlk Ahiler Hakkında”, (çev. Mürsel Öztürk), Belleten, L/197 (1986), ss. 591‐601. ‐Çağatay, Neşet, Bir Türk Kurumu Olan Ahilik, SÜ Yayınları, Konya 1981. ‐Derviş Mahmûd‐ı Mesnevîhan, Sevâkıb‐ı Menâkıb, (haz. Hüseyin Ayan vd.) Rûmî Yayınları, Konya 2007. ‐Göksu, Erkan, Türkiye Selçuklularında Ordu, TTK Basımevi, Ankara 2010. ‐Gölpınarlı, Abdülbâki, Mevlânâ’dan Sonra Mevlevîlik, İnkılap ve Aka Kitabevi, İstanbul 1983. ‐Gölpınarlı, Abdülbâki, Mevlânâ Celâleddin, İnkılâp Kitabevi, İstanbul 1999. ‐Gölpınarlı, Abdülbâki, İslâm ve Türk İllerinde Fütüvvet Teşkilâtı, İstanbul Ticaret Odası Yayınları, İstanbul 2011. ‐Hasan‐ı Rumlu, Ahsenü’t‐Tevârîh,(çev. Mürsel Öztürk), TTK Yayınları, Ankara 2006. ‐Hasan b. ‘Abdi’l‐Mü’min el‐Hoyî, Gunyetu’l‐Kâtib ve Munyetu’t‐Tâlib Rusûmu’r‐Resâ’il ve Nucûmu’l‐Fazâ’il,(yay. A. Sadık Erzi), AÜİF Yayınları, Ankara 1963. ‐İbn Battûta, Seyahatnâme, I, (çeviri, inceleme ve notlar: A. Sait Aykut), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2004. ‐İbn Bibi, El‐Evâmirü’l‐Ala’iyefi’l‐Umuri’l‐Ala’iye, I‐II, (haz. Mürsel Öztürk), Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1996. ‐Kerîmüddin Mahmud‐i Aksarayî, Müsâmeretü’l Ahbâr, (çev. Mürsel Öztürk), TTK Yayınları, Ankara 2000. ‐Konyalı, İbrahim Hakkı, Âbideleri ve Kitabeleri ile Konya Tarihi, Burak Matbaası, Ankara 1997. ‐Köprülü, Mehmed Fuad, “Hârizmşâhlar”, İA, V/1 (1993), ss. 265‐296. ‐Küçükdağ, Yusuf, Türk Tasavvuf Araştırmaları, Çizgi Kitabevi, Konya 2005. ‐Merçil, Erdoğan, Müslüman‐Türk Devletleri Tarihi, TTK Yayınları, Ankara 1991. ‐Mevlâna Celâleddin Rûmî, Rubailer, (çev. M. Nuri Gençosman), MEB Yayınları, İstanbul 1994. ‐Mevlâna Celâleddin Rûmî, Mesnevî‐i Şerîf, IV, (trc. ve şerh: Ahmed Avni Konuk; yayına hazırlayanlar: Osman Türer vd.), Kitabevi, İstanbul 2007. ‐Muallim Cevdet, İslâm Fütüvveti ve Türk Ahiliği: İbn‐i Battuta’ya Zeyl, (çev. Cezair Yarar), İşare