Dergiler / Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 28 - Sayı: 2

Isparta İli Büyük Toprak Gruplarına Göre Tahıl Yetiştirilen Toprakların Bazı Özelliklerinin Belirlenmesi

Determination of Some Properties of Cereal Cultivated Soils Based on Great Soil Groups in Isparta Province

Sayfa
67–79
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

En fazla Mg ve Znnoksanlığının görüldüğü toprak grubu Kahverengi Orman toprakları olarak belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Isparta’da tahıl yetiştirilen toprakların özellikleri incelenmiş ve büyük toprak gruplarınabağlı olarak bazı toprak özellikleri yorumlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla 6 farklı büyük toprak grubundan toplamda 150noktadan yüzey (0-30 cm) örneklemesi yapılmış, örneklerde kum, silt, kil, tarla kapasitesi, solma noktası,pH, EC, organik madde, CaCO3, K, Ca, Mg, Fe, Cu, Zn, Mn analizleri yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:En fazla Mg ve Znnoksanlığının görüldüğü toprak grubu Kahverengi Orman toprakları olarak belirlenmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada Isparta’da tahıl yetiştirilen toprakların özellikleri incelenmiş ve büyük toprak gruplarınabağlı olarak bazı toprak özellikleri yorumlanmıştır. Bu amaçla 6 farklı büyük toprak grubundan toplamda 150noktadan yüzey (0-30 cm) örneklemesi yapılmış, örneklerde kum, silt, kil, tarla kapasitesi, solma noktası,pH, EC, organik madde, CaCO3, K, Ca, Mg, Fe, Cu, Zn, Mn analizleri yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre;tahıl yetiştirilen tüm toprak grupları, nötr-hafif alkali reaksiyonlu, tuzsuz sınıfındadır. Bünye sınıfının %78.5’ikumlu killi tın, ortalama tarla kapasitesi %22.87, solma noktasının ise %13.45 olarak belirlenmiştir. Organikmadde içeriklerinin %77.8’i düşük seviyelerde olan bu toprakların %5’inde Ca, %7.85’inde Mg, %42’sindeZn noksanlığı belirlenmiştir. Mn ve Cu yeterli iken, K ve Fe yeterli - fazla seviyede bulunmuştur. Minimumve maksimum değerler göz önüne alındığında en fazla değişkenlik, tarla kapasitesi ve solma noktasıiçin Kestanerengi topraklarda, pH ve EC için ise Kolüvyal topraklarda belirlenmiştir. Besin elementleriiçerikleri yönünden Kestanerengi topraklarda herhangi bir noksanlığa rastlanılmamıştır. En fazla Mg ve Znnoksanlığının görüldüğü toprak grubu Kahverengi Orman toprakları olarak belirlenmiştir.

Abstract

In this study, some properties of soils used for cereal cultivation were investigated and evaluated based on the great soil groups. For this purpose, surface soil samples (0-30cm) were collected from 150 points in 6 different great soil groups. Sand, silt, clay, field capacity, wilt point, pH, EC, organic matter, CaCO3, K, Ca, Mg, Fe, Cu, Zn, Mn of soil samples were analyzed. According to the results; all soil groups cultivated crops were neutral-slightly alkaline reactions. These soils had salt-free properties and 78.5% of soils were in sandy clay loam texture class. It was found that the average field capacity was 22.87% and wilting point was 13.45%. Organic matter content was low at 77.8% of investigated soils. Ca, Mg, Zn deficiency in them were determined as 5%, 7.85% and 42%, respectively. While Mn and Cu contents were sufficient level, K and Fe levels were sufficient-high in soils. When the minimum and maximum values were evaluated, the highest variability was determined in Chestnut soils for field capacity and wilting point, and Colluvial soils for pH and EC. Regarding their nutrient content, there was no deficiency in Chestnut soil groups. The highest Mg and Zn deficiency was determined in Brown Forest soil.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALABOZ, P., DEMİR, S., BAŞAYİĞİT, L., IŞILDAR, A. A. (2019). Isparta İli Büyük Toprak Gruplarına Göre Tahıl Yetiştirilen Toprakların Bazı Özelliklerinin Belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 2, 67–79. https://ajindex.com/articles/360505

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Aydemir, O., Akgül, M., Canbolat, M. Y., & Işıldar, A. A. (2005). Toprak Bilgisi. Ziraat Fakültesi Yayın No:10, Ders Notu Yayın No:1. Aylar, F. (2015). Budaközü Çayı Havzası Topraklarının Genel Özellikleri ve Başlıca Sorunları. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (17). Azlan, A., Aweng, E. R., Ibrahim, C. O., & Noorhaidah, A. (2012). Correlation Between Soil Organic Matter, Total Organic Matter and Water Content with Climate and Depths of Soil at Different Land Use in Kelantan, Malaysia. Journal of Applied Sciences and Environmental Management 16(4), 353-358.
  2. Baldock, J. A. (2007). Composition and Cycling of Organic Carbon in Soils. P. Marschner, P.,Rengel, Z. (Ed.), In Nutrient Cycling in Terrestrial Ecosystems (1-36).
  3. Springer, Verlag Berlin Heidelberg. Başar, H. (2001). Bursa Ili Topraklarının Verimlilik Durumlarının Toprak Analizleri Ile Incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 15, 69-83.
  4. Başaran, M., & Okant, M. (2005). Bazı Toprak Özelliklerinin Eldivan Yöresinde Yetiştirilen Kirazların Beslenme Durumu Üzerine Etkisi. Tarım Bilimleri Dergisi 11(2), 115-119.
  5. Başayiğit, L., Şenol, H., & Müjdeci, M. (2008). Isparta İli Meyve Yetiştirme Potansiyeli Yüksek Alanların Bazı Toprak Özelliklerinin Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Haritalanması. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 9(2), 1-10.
  6. Baydar, H. (2018). Tarla Bitkilerine Giriş. https:// suleyildar.fileswordpress.com/ 2014/ 12/tarlabitkilerine- giris-16112012.pdf. Bilgin, A., & Kara, V. (2019). Isparta Yöresinde Yerleşim Alanlari Seçimi Açısından Jeolojik Tehlikeler. http://www.imo.org.tr/resimler/ ekutuphane/pdf/11101.pdf. Boydak, Ç., & Erdal, İ. (2011). Isparta Yöresi Kiraz Bahçeleri Topraklarının Bitkiye Yarayışlı Demir Miktarlarının Belirlenmesinde DTPA ve EDTA Test Yöntemlerinin Karşılaştırılması. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 6(1), 22-27.
  7. Budak, M., Günal, H., Çelik, İ., Acır, N., & Sırrı, M. (2018). Dicle Havzası Toprak Özelliklerinin Yersel Değişimlerinin Jeoistatistik ve Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Belirlenmesi ve Haritalanması. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi 5(2), 103- 115. Corine. (2018). Arazi Örtüsü İstatistik Verileri. http:// corinetarim orman gov.tr/corine. Çelik, Y. (2006). Isparta Ovasi Mühendislik Jeolojisi Haritasi Veri Tabani Hazırlanması (Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Jeoloji Mühendisliği Anabilim Dalı. Çimrin, K. M., & Boysan, S. (2006). Van Yöresi Tarım Topr