Dergiler / Tefsir Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 2

İsa’nın (a.s) Vefatı ve Semaya Yükseltilmesi

The Death of Jesus (Pbuh) and His Ascension to the Heaven

Sayfa
443–481
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Gerekli araştırmalar sonucundaİsa’nın (a.s.) ruh ve bedenle, diri olarak semaya yükseltildiği görüşü daha isabetli ve tutarlı bir görüşolduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale, İsa’nın (a.s.) vefatı ve semaya yükseltilmesi konusunu ele almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İsa’nın (a.s.) öldüğü ve kıyametten önce tekrar yeryüzüne inmeyeceği görüşü ilk kez18 yüzyılda, Hindistan’da Mirza Gulam Ahmed tarafından ortaya atılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Gerekli araştırmalar sonucundaİsa’nın (a.s.) ruh ve bedenle, diri olarak semaya yükseltildiği görüşü daha isabetli ve tutarlı bir görüşolduğu söylenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale, İsa’nın (a.s.) vefatı ve semaya yükseltilmesi konusunu ele almaktadır. Bu konuda müfessirler ikigörüşe ayrılmışlardır. İlk dönem müfessirleri ve son dönem müfessirlerinden çoğunluğu İsa’nın (a.s.) ruh vebedeniyle diri olarak semaya yükseltildiğini kabul ederlerken son dönem müfessirlerinden bazıları onun vefatettirildiği ve ruhen semaya yükseltildiğini iddia etmektedirler. Her iki görüş sahipleri de aynı ayetleri delilolarak getirmektedirler. İsa’nın (a.s.) öldüğü ve kıyametten önce tekrar yeryüzüne inmeyeceği görüşü ilk kez18 yüzyılda, Hindistan’da Mirza Gulam Ahmed tarafından ortaya atılmıştır. İsa’nın (a.s.) nüzulünü kabuledenlere göre İsa (a.s.) ruh ve bedeniyle beraber, diri olarak semaya yükseltilmiştir. Kıyametten önce deyeryüzüne inecektir. Biz bu çalışmamızda İsa’nın (a.s.) nüzulü meselesini “Teveffâ” ve “Ref” kavramlarıbağlamında değerlendireceğiz. Çünkü “Teveffâ” kelimesine “ölüm”, “ref” kelimesine de “manevi yükselme”anlamı vermek İsa(as)’ın nüzulünü inkâra götürürken, “teveffâ” kelimesine “ruhen ve ceseden teslim alma”, “ref”kelimesine de “madden yükselme” anlamı vermek ise İsa’nın (a.s.) nüzulünü kabule götürmektedir. Bu çalışmadakonu ile ilgili ayetler incelenerek gerekli değerlendirmeler yapılmaktadır. Gerekli araştırmalar sonucundaİsa’nın (a.s.) ruh ve bedenle, diri olarak semaya yükseltildiği görüşü daha isabetli ve tutarlı bir görüşolduğu söylenebilir.

Abstract

This article deals with the death of Jesus (pbuh) and his ascension to the heaven. In this regard, the exegetes’ opinions are divided into two parts. While most of the early period exegetes and the last period exegetes admit that Jesus (pbuh) was raised alive to the heaven with his soul and body, some of the last period exegetes claim that he passed away and then was spiritually raised to the heaven. Both viewers provide the same Qur’anic verses as evidence. The idea that Jesus (pbuh) died and that hebe resent to earth again before the resurrection day was first put forward by Mirza Gulam Ahmed in India in the 18th century. According to those who accept the descent of Jesus (pbuh), Jesus (pbuh) was raised alive to the heaven with his soul and body. And he will come down to the earth before the resurrection day. In this study, we will examine the issue of the descent of Jesus (pbuh) within the context of the terms “tavaffâ” and “raf ”. Because, taking the word “tawaffā” to mean “death” and the word “raf‘” to mean “spiritual ascension” leads to the denial of the descent of Jesus (pbuh), whereas taking the former to mean “spiritual and corporal receiving (deliverance kelimesi sanki daha uygun gibi ama yazarin secimine birakiyorum)” and the latter to mean “corporal ascension” leads to the acceptance of the descent of descent of Jesus (pbuh). In this study, the related verses are examined with an objective view and necessary evaluations are made. As this study will hopefully demonstrate, it can be said that Īsā (Jesus) is raised to the heaven alive with spirit and body is more accurate and consistent.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇELİK, H. (2019). İsa’nın (a.s) Vefatı ve Semaya Yükseltilmesi. Tefsir Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 443–481. https://ajindex.com/articles/360206

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Kur’ân-ı Kerim. Alûsî, Şihabuddin es-Seyyid Mahmûd. Rûhu’l-Meânî fî Tefsîri’l-Kur’ân’ı-l-Azîm ve’s-Sebı’l-Mesânî. 30 Cilt. Beyrut: Darü’l-Fikr, 1993.
  2. Aydın, Muhammed. “Hz. İsa’nın Vefatı, Ref’i ve Nüzûlü Bağlamında M. Zahid Kevserî’nin İlgili Kur’ân Ayetlerine Yaklaşımı”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 16 (2007).
  3. Aydın, Süleyman. “Kur’ân Lügatı İlmi Açısından Hz. Îsâ (as)’ın Ref’i ve Nüzûlü”. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi 9 (2015).
  4. Bayram, İbrahim. “Mustafa Sabri Efendi’nin Mahmûd Şeltût’un Hz. Îsâ’nın Ref’ ve Nüzûlü Hakkındaki Fatvasına Eleştirileri”. İslam Medeniyetleri Araştırmaları Dergisi 1 (2014). Beydavî, Nasuruddin Ebu Saîd Abdullah b. Ömer b. Muhammed eş-Şirâzî. Envârü’t-Tenzîl ve Esrârü’t-Te’vîl. 2 Cilt. Beyrut: Darü Sâdır, 2001. Buharî, Muhammed b. İsmail. Câmıu’s-Sahîh. İstanbul: Çağrı Yayınevi, 1992. Bursevî, İsmail Hakkı b. Mustafa. Ruhu’l-Beyân fî Tefsîrî’l-Kurân. 10 Cilt. Beyrut: Darü’l-Kutübi’lİlmiyye, 2009.
  5. Doğrul, Ömer Rıza. “Tanrı Buyruğu”. 3. Baskı. İstanbul: Ahmet Halit Yaşaroğlu Kitapçılık ve Kâğıtçılık Ticaret Limited Şirketi, 1928.
  6. Ebu Hayyan, Muhammed b. Yusuf el-Endülüsî. Tefsîrü’l-Bahri’l-Muhît. thk. Adil Ahmed Abdulmevcûd, 9 Cilt. Beyrut: Darü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1993. Ebu’s-Suûd, Muhammed b. Muhammed el-Ammâdî. İrşâdü’l-Aklı’s-Selîm ilâ Mezâya’l-Kur’ânı’l-Kerîm, 9 Cilt. Beyrut: Darü İhyaü’t-Türâsi’l- Arabiyye, 1990.
  7. Fatiş, Emrullah. “Hz. İsa’nın Mehdi ve Deccâlle İlişkilendirilmesi Üzerine”, Ondokuz Mayıs Universitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 33 (2012).
  8. Fığlalı, Ethem Ruhi. “Kâdıyânilik”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 34: 137-138. İstanbul: TDV yayınları, 2001. Firuzabâdî, Mecidüddin Muhammed b. Yakup. el-Kâmûsu’l-Muhît. Beyrut: Darü’l-Ma’rife, 2005. el-İsfahânî, Ebu’l-Kasım Huseyn b. Muhammed er-Rağıp. el-Müfredât fî Garîbi’l-Kur’ân. Kahire: Matbaatu Mustafa el-Bâbî el-Halebî,1961. İbn Aşûr, Muhammed Tahir. et-Tahrîr ve’t-Tenvîr. 30 Cilt. Tunus: ed-Daru’t-Tûnisiyye, 1984. İbn Kesîr, Ebu’l-Fıdâ İsmâilç. Tefsirü’l-Kur’ânı’l-Azîm. 4 Cilt. Kahire: Mektebetü Darü’t-Türâs, Tarihsiz. İbn Manzûr, Cemaleddin Muhammed b. Mükerrem. Lisânü’l-Arab. 15 Cilt. İran: 1405 h. Kurtûbî, Ebu Abdullah Muhammed b. Ahmed. el-Cami’ li-Ahkâmi’l-Kur’ân, thk. Ebû İshak İbrahim Itfîş, 22 Cilt. Beyrut: Darü’l-Fikr, 1987. Mâturîdî, Ebu Mansur Muhammed b. Muhammed. Te’vîlât-ü Ehli’s-Sünne. thk. Dr. Mücdî Basellûm, 10 Cilt. Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-Ilmıyye, 2005. Merağî, Ahmed Mustafa. Tefsîrü’l-Merâgî. 30 Cilt. Beyrut: Daru İ