KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Öneri Dergisi / 2007 / Cilt: 7 - Sayı: 27

SOSYAL VE HUKUKİ BOYUTU İLE İŞLETMELERİN ÇEVREYE KARŞI SORUMLULUĞU

Nihat GÜLTEKİN
Abdullah ÇELİK
Şuayıp AYKANAT
Sayfa
151–158
Yayın Tarihi
2007-01-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Günümüz işletmeleri oldukça geniş ve karmaşık bir çevrede faaliyet göstermektedirler.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüz işletmeleri oldukça geniş ve karmaşık bir çevrede faaliyet göstermektedirler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle son zamanlardaki gelişmeler ve çevreye karşı duyarsızlıklar, kurumsal aktivitelerin sosyal etkilerinin tekrar gözden geçirilmesi gerekliliğini ortaya çıkarmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada genel olarak, işletmelerin çevreye karşı sorumlulukları, öncelikle sosyal boyutuyla, daha sonra da hukuki boyutuyla ele alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çevre · Sosyal Sorumluluk · Hukuki Sorumluluk

Özet

Günümüz işletmeleri oldukça geniş ve karmaşık bir çevrede faaliyet göstermektedirler. İşletmeler başarılı olmak ve sürekliliklerini sağlamak için, çevreye ve topluma minimum zarar, maksimum faydayı sağlamak zorunda olduklarının bilincindedirler. İşletmeler bir yandan kendi amaçlarını gerçekleştirmeye çalışırken, diğer taraftan toplumun talep ve beklentilerine de cevap vermek zorundadırlar. Özellikle son zamanlardaki gelişmeler ve çevreye karşı duyarsızlıklar, kurumsal aktivitelerin sosyal etkilerinin tekrar gözden geçirilmesi gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. İşletmelerin toplumun beklentilerine sosyal sorumluluklarının bir gereği olarak cevap vermemesi, hukuki önlemlerin zorunluluğunu ortaya koymuştur. Artan yasallaşma çabaları, işletmelerin, toplumun beklenti ve duyarlılığının farkına varmasını sağlamıştır. Bu çalışmada genel olarak, işletmelerin çevreye karşı sorumlulukları, öncelikle sosyal boyutuyla, daha sonra da hukuki boyutuyla ele alınmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLTEKİN, N., ÇELİK, A., AYKANAT, Ş. (2007). SOSYAL VE HUKUKİ BOYUTU İLE İŞLETMELERİN ÇEVREYE KARŞI SORUMLULUĞU. Öneri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 27, 151–158. https://ajindex.com/articles/35951

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Bilginoğlu, M.A. (1993). Çevre Sorunları ve Çözüm Yolları. Erciyes Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 10, 55-67
  2. Karpuzcu, M. (1996). Çevre Kirlenmesi ve Kontrolü. İstanbul: Kubbealtı Neşriyat
  3. Naktiyok, A. (1996). Doğal Çevre Sorunları ve İşletmeler. Standart, 43(413), 71-73
  4. Dinçer, Ö. (1998). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası. İstanbul: Beta Basım ve Yayım
  5. Hofstede, G. (1994). Uncommon Sense About Organizations. London: Sage Publications
  6. Oktav, M. & Alpugan, O., (1995). İşletme Ekonomisi ve Yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayım
  7. Kabaoğlu, İ. (1998). Çevre Hakkı. İstanbul: İletişim Yayınları
  8. Shrivastava, P. (1995). Industrial/ Environmenlal Crises and Corporate Social Responsibility. Journal of Socio- Economics, 24(1), 208-219
  9. Bernays, E. (1988). Social Responsibility of Business. R.E. Hiebert Edition. New York: Presicison Public Relations
  10. Sabuncuoğlu, Z. & Tokol, T. (2001). İşletme. Bursa: Ezgi Yayınları
  11. Lantos, G.P. (2001). The Boundaries of Strategic Corporate Social Responsibility. Cournal of Consumer Marketing, 18(7), 593-602
  12. Koontz, H. & Fulmer, R. (1981). Business. New York: Richard D. Irwin Inc
  13. Labatt, S. (1997). Corporate Response To Environmental Issues: Packaging. Growth&Change, 28(10), 65-79
  14. Fanner, R.N. & Hogue, W.D. (1985). Corporate Social Responsibility. Toronto: D.C. Heath and Company
  15. Hicks, H. & Gullett, C. (1981). Management. New York: McGraw- Hill Boolc Company
  16. Tosun, K. (1992). İşletme Yönetimi. Ankara: Savaş Yayınları
  17. Schermerhorn, J.R., (1994). Introducing Management. Orlando: The Dryden Press
  18. Wilkinson, D. (2001). Environment and Law. Florence: Routledge
  19. Atay, E.E.; Odabaşı, H. & Gökcatı, H.T. (2003). İdarenin Sorumluluğu ve Tazminat Davaları. Ankara: Seçkin Yayınları
  20. Armağan, T. (1997). İdarenin Sorumluluğu ve Tam Yargı Davaları. Ankara: Seçkin Yayınları
  21. Deschenaux, H. & Tercier, P. (1983). Sorumluluk Hukuku. (Çev.: Özdemir, S.). Ankara: Kadıoğlu Matbaası. [22] (1999). Esas No: 1997/4721. Karar No: 1998/4740. Danıştay Dergisi, 99, 244-247
  22. Kantar, H.E. (1984). Çevre Hukukunda Sorumluluk Kavramı. İstanbul Barosu Dergisi, 58, 14-19
  23. Turgut, N.(1995). Kirleten Öder İlkesi ve Çevre Hukuku. A.Ü Hukuk Fakültesi Dergisi, 44(1-4), 622-639
  24. Keleş, R. & Ertan, B. (2002). Çevre Hukukuna Giriş. Ankara: İmge Kitabevi
  25. Yüksel, E. (1973). Danıştay’da Açılacak Tazminat Davaları. İkinci Kitap. Ankara: Esas. Balkanoğ