Dergiler / Tasarım+Kuram / 2020 / Cilt: 16 - Sayı: 31

Geleneksel Kırsal Konut Tipolojileri Üzerinden Kültür-Mekân İlişkilerinin Mekân Dizimi Yöntemiyle İncelenmesi: Düzce İli Örneği

Sayfa
36–56
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fakat üç kültürün de sosyal, kültürel ve ekonomik yapının değişmesi ve kentleşme baskısının artmasıyla birlikte birbirine benzeşme eğilimi gösterdiği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Küreselleşmenin etkisiyle yaşama dair alışkanlıklar tek tipleşip mekânsal yapılanma standartlaşmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yeni mekân anlayışına karşılık, laboratuvar değeri taşıyan kırsal yerleşimler, doğa, insan ve kültür etkileşiminin en yalın biçimiyle gözlendiği ve kültürün konut üzerinde belirleyiciliğini koruduğu yerlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Fakat üç kültürün de sosyal, kültürel ve ekonomik yapının değişmesi ve kentleşme baskısının artmasıyla birlikte birbirine benzeşme eğilimi gösterdiği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Küreselleşmenin etkisiyle yaşama dair alışkanlıklar tek tipleşip mekânsal yapılanma standartlaşmıştır. Bu yeni mekân anlayışına karşılık, laboratuvar değeri taşıyan kırsal yerleşimler, doğa, insan ve kültür etkileşiminin en yalın biçimiyle gözlendiği ve kültürün konut üzerinde belirleyiciliğini koruduğu yerlerdir. Dolayısıyla, günümüzde aidiyetlik, birlik, yer duygusu ve mekânsal bağlılık halen kırsal yerleşim üniteleri olan köylerde derinden hissedilebilmektedir. Geleneksel kırsal konut tipolojileri üzerinden kültür-mekân ilişkilerini, mekânsal yapılanma ve örgütlenmedeki yansımalarını incelemeyi hedefleyen bu çalışmada, öncelikle Düzce’de üç farklı kültüre (Laz, Çerkez ve Türk) yaşam alanı olmuş üç köy (Paşalar, Duraklar ve Dadalı) seçilmiştir. Araştırmanın birincil amacı, seçilen evlerin genel literatürde iddia edildiği üzere dahil olduğu yöre-kültür grubundaki diğer evlerle aynı mekânsal kurgu ve tasarım parametrelerine bağlı olarak gelişip gelişmediklerini tespit etmek; ikincil olarak ise, aynı il sınırları içerisinde bulunan üç köyden seçilen geleneksel kırsal konut tiplerindeki benzerlik ve farklılıkları kültürel farklılıklar üzerinden ve mekân dizimi yöntemi ile okumaktır. Geleneksel konutun son yıllarda sayısal yöntemler üzerinden araştırıldığı çalışmalar literatüre yeni yeni girmektedir ve ampirik sonuçların elde edilmesi açısından kolaylık sağlamaktadır. Bu alandaki çalışmalara da örnek teşkil etmek amacıyla, mekân dizimi (Space Syntax) yöntemi kullanılarak, karşılaştırma mekân dizimi tasarım parametreleri (bağlantısallık, bütünsellik, ortalama derinlik, okunabilirlik, ulaşılabilirlik vb.)üzerinden yapılmıştır. Yapılan analizler, öncelikli olarak literatürü destekleyerek, seçilen yöre-kültür eşleştirmelerini ampirik olarak kanıtlamıştır. Kültürler arası karşılaştırmalı analizlerde ise, Laz ve Türk evlerinin mekân kurgusunda benzerlikler tespit edilse de Çerkez köyü evlerinin en bütünsel, en okunabilir ve en ulaşılabilir konut tipleri olarak ayrıştığı görülmüştür. Fakat üç kültürün de sosyal, kültürel ve ekonomik yapının değişmesi ve kentleşme baskısının artmasıyla birlikte birbirine benzeşme eğilimi gösterdiği tespit edilmiştir. Araştırma genel sonuçları itibariyle Düzce özelinde seçilmiş üç kültür örneği üzerinden kültür tabanlı mekân dizimi tasarım parametrelerinin belirlenmesinde bir adım olup, gelecekte bu yönde yapılacak çalışmalar ile mevcut yerel mimari ve geleneksel konut dokularından referans alan çağdaş konut tasarım ilkelerinin geliştirilebilmesi yönüyle önemlidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖKCE, D., KAYA, A. T. (2020). Geleneksel Kırsal Konut Tipolojileri Üzerinden Kültür-Mekân İlişkilerinin Mekân Dizimi Yöntemiyle İncelenmesi: Düzce İli Örneği. Tasarım+Kuram, Cilt: 16 - Sayı: 31, 36–56. https://ajindex.com/articles/359066

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akçakoca Kaymakamlığı. (2018). Tarihçe. 31 Temmuz 2018, http://www.akcakoca.gov.tr/ akcakoca-nin-tarihi Düzce Valiliği. (2010). Akçakoca etnografik kültür envanteri. 1 Ağustos 2019, https://www.kulturportali. gov.tr/medya/dokuman/dokumandetay/6188 Asif, N., Utaberta, N. ve Sabil, A. B., İsmail, S. (2018). Reflection of cultural practices on syntactical values: An introduction to the application of space syntax to vernacular Malay architecture, Frontiers of Architectural Research, (7), 521–29.
  2. Atak, Ö. ve Çağdaş, G. (2015). The reflection of religious diversity and socio-cultural meaning on the spatial configuration of traditional Kayseri houses, ITU A|Z, 12(3), 249-265.
  3. Atik, D. ve Erdoğan, N. (2007). Geleneksel konut mimarlığını etkileyen sosyo-kültürel faktörler: Edirne’de Şinasi Dörtok Evi, Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 8(1), 21-27.
  4. Auge, M. (2017).
  5. Yok-yerler, Daimon Yayınevi,
  6. İstanbul.
  7. Bafna, S. (2003). Space syntax: A brief introduction to its logic and analytical techniques. Environment and Behaviour, 35(1), 17-29.
  8. Bandini, M. (1981). Aldo Rossi. AA Files, (1), 105-11.
  9. Bentley, I., Alcock, A., Murrain, P., McGlynn, S. ve Smith G. (2008). Responsive environments: A manual for designers. Architectural Press for Elsevier. Bessioud, M. N. ve Mazouz, S. (2017, Temmuz). Syntactic study of the old and the new Douiret villages. Sözlü Sunum, 11th International Space Syntax Symposium, Lizbon. Caniggia, G. ve Maffei, G. L. (2001). Architectural composition and building typology. Firenze: Alinea Editrice. Ceylan, S. ve Bulut, İ., (2017). Kırsal konut şekillenmesinde etkili olan faktörler açısından misli ovası konutlarının incelenmesi. Mediterranean Journal of Humanities. VII (2), 79-96.
  10. Chen, F. ve Thwaites, K. (2013). Chinese urban design: the typo morphological approach. Surrey: Ashgate Publishing Limited. Çahantimur, A. (1997). Kültür mekân etkileşimi kapsamında konut ve yakın çevresi ilişkilerinde diyalektik bir yaklaşım, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi,
  11. İstanbul.
  12. Sözen, M. (2012). Anadolu’da kırsal mimarlık. Bursa Büyükşehir Belediyesi, Tarihi Kentler Birliği ve ÇEKÜL Vakfı Uluslararası Kırsal Yaşam, Kırsal Mimari Sempozyumu için Ortak Yayını) Bursa, 1-27.
  13. Dalkılıç, N. (2008). Geleneksel konutlarda kullanıcı-mekân ilişkisi: Midyat örneği, Uludağ Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 13(1), 17-33.
  14. Dovey, K. (1999). Framing places: Mediating power in built form. Routledge: Taylor & Francis Group, L