Dergiler / Tasarım+Kuram / 2015 / Cilt: 11 - Sayı: 20

20. Yüzyıl'dan Günümüze Müzik ve Mekân: Tokyo ve İstanbul'da Performans Sanatları Yapıları

Sayfa
76–98
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tokyo ve İstanbul'da incelenen performans sanatları binaları üzerinden yapılan karşılaştırmalar sonrasında, İstanbul'da bulunan binaların mekânsal hacimlerinin kapasiteleri ve teknik verilerinin ortalamaların altında kaldığı gözler önüne serilerek, bu yapı türlerinin inşasını arttırarak mekânsal gelişimlerini sağlayacak, topluma sanat bilinci katarak insanları bu yapı türlerini daha sık kullanmaya teşvik edecek öneriler sonuç bölümünde sunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İstanbul'daki performans sanatları yapılarının dünyadaki örneklerle karşılaştırıldıkları zaman sahip oldukları teknik donanımın yetersiz olduğu gözlemlenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ziyaretçiler ve sanatçılar tarafından sıklıkla dile getirilen bu durum; mimari platformda henüz rekabet gerektirmeyen ve maliyetli yapı türleri olan opera, tiyatro binaları ve konser salonlarının, İstanbul şehrinde sanatsal etkinliklerin sahneleneceği mekânlardan çok, kamusal alan, konut veya alışveriş merkezi gibi yapıların inşa edilmesi nedeni ile geri planda kalmasından kaynaklanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Tokyo ve İstanbul'da incelenen performans sanatları binaları üzerinden yapılan karşılaştırmalar sonrasında, İstanbul'da bulunan binaların mekânsal hacimlerinin kapasiteleri ve teknik verilerinin ortalamaların altında kaldığı gözler önüne serilerek, bu yapı türlerinin inşasını arttırarak mekânsal gelişimlerini sağlayacak, topluma sanat bilinci katarak insanları bu yapı türlerini daha sık kullanmaya teşvik edecek öneriler sonuç bölümünde sunulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İstanbul'daki performans sanatları yapılarının dünyadaki örneklerle karşılaştırıldıkları zaman sahip oldukları teknik donanımın yetersiz olduğu gözlemlenmektedir. Ziyaretçiler ve sanatçılar tarafından sıklıkla dile getirilen bu durum; mimari platformda henüz rekabet gerektirmeyen ve maliyetli yapı türleri olan opera, tiyatro binaları ve konser salonlarının, İstanbul şehrinde sanatsal etkinliklerin sahneleneceği mekânlardan çok, kamusal alan, konut veya alışveriş merkezi gibi yapıların inşa edilmesi nedeni ile geri planda kalmasından kaynaklanmaktadır. Müzik ve mekân kavramlarının tarihsel gelişim süreci ve ilişkisi kapsamında ele alınan bu çalışmada; İstanbul'daki "müzik mekânları"nın nasıl daha işlevsel ve dünya standartlarına yakın bir konuma getirilebilecekleri; Avrupa, Amerika ve özellikle Japonya'nın başkenti Tokyo'da bulunan sahnelerin / salonların genel özellikleri incelenerek, ülkemizdeki salonlara örnek teşkil edecek tasarım kriterlerininin belirlenmesi ve mevcut probleme çözüm önerileri sunabilmesi hedeflenmiştir. Tokyo ve İstanbul'da incelenen performans sanatları binaları üzerinden yapılan karşılaştırmalar sonrasında, İstanbul'da bulunan binaların mekânsal hacimlerinin kapasiteleri ve teknik verilerinin ortalamaların altında kaldığı gözler önüne serilerek, bu yapı türlerinin inşasını arttırarak mekânsal gelişimlerini sağlayacak, topluma sanat bilinci katarak insanları bu yapı türlerini daha sık kullanmaya teşvik edecek öneriler sonuç bölümünde sunulmuştur.

Abstract

It is observed that the technical facilities of the performing arts building in Istanbul city are insufficient when it is compared with the examples from the world. The reason of this problem depends on the fact of the tremendous developing constructions of housing, shopping malls or public spaces instead of concert halls, opera houses or theatre buildings which require big investments with high cost. The visitors and artists complain about this a lot in order to have spaces which mainly serve for art. Performing arts architecture is still not a primary subject in the competitive platform of design in Turkey and stays behind as an architectural symbol of the city. The aim of this paper is to show how the musical spaces in Istanbul can be more functional and more closer to the technical standarts of the ideal examples around the world by the analysing the buildings in Europe, America and especially the ones from Tokyo to bring solutions to the current problems in the context of the relationship of music and space. The suggestions for providing architectural development of the performing arts buildings consist in Istanbul which present lower standarts of spatial volumes and technical qualities compared to Tokyo are stated at the results section of the thesis in order to create an awareness and make people conscious of art to encourage the usage and construction of these types of structures filled with art

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNDEM, Ö., ANTEL, A. F. (2015). 20. Yüzyıl'dan Günümüze Müzik ve Mekân: Tokyo ve İstanbul'da Performans Sanatları Yapıları. Tasarım+Kuram, Cilt: 11 - Sayı: 20, 76–98. https://ajindex.com/articles/358975

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Akyüz, E. 1993. Ege'de Tiyatro. Ege Mimarlık. 4, s.26-32.
  2. Allmer, A. 2007.
  3. Simpsonlar, Frank Gehry ve Mimarlık. Arredamento Mimarlık. 200, s.84. Altan, İ. 1993. Mimarlıkta Mekân Kavramı. İstanbul Üniversitesi Psikoloji Çalışmaları Dergisi. 1, s. 75-88.
  4. Alton, T. 1998. Lütfi Kırdar Uluslar arası Kongre ve Sergi Sarayı. ArchiScope. 2, s.78-82.
  5. Antel, A. 1990. Dünyada ve Türkiye'de Çağdaş Rasyonalist Mimari. İstanbul.
  6. Yayınlanmamış Doktora Tezi, MSGSÜ, FBE. Appleton, I. 2008. Buildings for the Performing Arts. Oxford. Elsevier Limited. Arslan, A.A. 2009.
  7. Lefebvre'in Üçlü-Algılanan, Tasarlanan, Yaşanan Mekân- Diyalektiği, Mimarlık ve Mekân Algısı. TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi Dosya 17, s. 7-16.
  8. Aslanoğlu, İ. 2001. Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı 1923-1938. Ankara. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları.
  9. Ayverdi, A. 1965. Hiroshima Peace Memorial Hall'den Tokyo National Gymnasium Hall'e. Kenzo Tange ve Çağdaş Japonya Mimarlığı Üzerine Bir Deneme. Mimarlık Dergisi. Sayı 10, s.22-25.
  10. Balamir, A. 2003. Mimarlık ve Kimlik Temrinleri- I: Türkiye'de Modern Yapı Kültürünün Bir Profili. Mimarlık. 313, s.24-29.
  11. Barron, M. 2010. Auditorium Acoustics and Architectural Design. Oxon: Spon Press.
  12. Batur, A. 1994. Hilton Oteli. İstanbul Ansiklopedisi. İstanbul: Kültür Bakanlığı Tarih Vakfı Ortak Yayını. Bekiroğlu, S. 2003. Walt Disney Konser Salonu. [çevri- miçi]. Erişim yeri: http://v3.arkitera.com/proje/ waltdisney/index.htm [Erişim tarihi: 6 Ağustos 2014].
  13. Beranek, L.L. 2013. Concert Hall Design: Some Considerations. Içinde: International Symposium on Room Acoustics. Toronto, 9-11 June, 2013. Toronto: Royal Conservatory of Music. Birol, G. 2006. Modern Mimarlığın Ortaya Çıkışı ve Gelişimi. Megaron: Mimarlar Odası Balıkesir Şubesi Dergisi. Ekim, S.3-16.
  14. Blake, P. 1963. Le Corbusier: Architecture and Form. UK: Pelican Books. Bozdoğan, S. 2002. Modernizm ve Ulusun İnşası: Cumhuriyet Döneminde Türk Mimari Kültürü. İstanbul.
  15. Metis Yayınları.
  16. Cleghorn, C. 1928. Ancient and Modern Art Historical and Critical. Edinburg and London: William Blackwood and Sons. Colquhoun, A. 1990. Mimari Eleştiri Yazıları. İstanbul:
  17. Şevki Vanlı Mimarlık Vakfı. "Conard, J. N. ve Malina, M. ve Münzel, C. S. 2009. New Flutes Document the Earliest Musical Tradition in Southwestern Germany. Nature. 460, pp. 737-740."
  18. Craven, R.C. 1994. Indian Art. London: Thames and Hudson Ltd. Dissanayake, E., 2001. Antecedents of the Temporal Arts in Early Mother-Infant Interaction. İçinde: The Origins of Music. US