Dergiler / Türkiye Ormancılık Dergisi / 2009 / Sayı: 1

Katılımcı kentli kimliğinin oluşumunda kamusal yeşil alanların rolü: Ankara kent parkları örneği

The role of public green space on the formation of participant urban identity

Sayfa
144–153
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, Türkiye gibi demokratik toplumlarda kent parklarının herhangi bir sınıf ve zümreye ait alanlar olarak şekillenemeyeceğini belirtmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede kentleşme sürecinde ve katılımcı kentli kimliği oluşumunda kamusal yeşil alanların işlevi ve önemi üzerinde durulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede, kamusal alanlar olarak kent parklarının bireyler tarafından nasıl algılandığı ve bu alanların kentleşme ve kentli olma süreçlerine katkıları ele alınmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, Türkiye gibi demokratik toplumlarda kent parklarının herhangi bir sınıf ve zümreye ait alanlar olarak şekillenemeyeceğini belirtmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:kentsel alanlar · kent parkları · urban areas

Özet

Bu makalede kentleşme sürecinde ve katılımcı kentli kimliği oluşumunda kamusal yeşil alanların işlevi ve önemi üzerinde durulmuştur. Bu çerçevede, kamusal alanlar olarak kent parklarının bireyler tarafından nasıl algılandığı ve bu alanların kentleşme ve kentli olma süreçlerine katkıları ele alınmaktadır. Makalede kentsel yeşil alanların tarihi süreçte gelişimlerinden ve ülkemiz kent parklarının durumu üzerine politik düşüncelerden yola çıkarak cinsiyete dayalı dış mekan kullanımları örneklenmiştir. Sonuç olarak, Türkiye gibi demokratik toplumlarda kent parklarının herhangi bir sınıf ve zümreye ait alanlar olarak şekillenemeyeceğini belirtmiştir.

Abstract

The paper discusses the importance of public green space on the formation of participant urban identity during the process of urbanization. In this context, the discussion focuses on the way people perceive the urban parks as public spaces and the contribution of these spaces on urban development and citizenship. After a brief look at the history of urban green space and political perspectives on the current status of Turkish urban parks, I base my discussion on the gendered green spaces. My aim is to identify that urban park should not be perceived as the places of exclusion in democratic societies like Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZDEMİR, A. (2009). Katılımcı kentli kimliğinin oluşumunda kamusal yeşil alanların rolü: Ankara kent parkları örneği. Türkiye Ormancılık Dergisi, Sayı: 1, 144–153. https://ajindex.com/articles/358624

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Boyer, C., 1992. Cities for sale: Merchandising history at South Street Seaport. In: Sorkin, M. (Ed.), Variations on a Theme Park: The New American City and the End of Public Space (sf. 181-204). New York: Hill and Wang. Congress for the New Urbanism, 2000. Charter of the New Urbanism. New York: McGraw-Hill. Crawford, M., 1992. The world in a shopping mall. In: Sorkin, M. (Ed.), Variations on a Theme Park: The New American City and the End of Public Space (sf. 3-30). New York: Hill and Wang. Davis, M., 1990. City of Quartz: Excavating the Future of Los Angeles. London: Verso. Duany, A., Plater-Zyberk, E. ve Speck, J. 2000. Suburban Nation: The Rise of Sprawl and the Decline of the American Dream. New York: North Point Press.
  2. Dwyer, J.F., Hutchinson, R., 1990. Outdoor recreation participation and preferences by Black and White Chicago households. In: Vining, J. (Ed.), Social Science and Natural Resource Recreation Management (sf. 49-67).
  3. Boulder, CO: Westview Yayınları.
  4. Eyler, A. E., Wilcox, S., Matson-Koffman, D., Evenson, K. R., Sanderson, B., Thompson, vd., 2002. Correlates of physical activity among women from diverse racial/ethnic groups. Joumal of Women's Health and Gender-Based Medicine, 11: 239-253.
  5. Forman, R. T. T., 1995. Land Mosaics: The Ecology of Landscapes and Regions. Cambridge: Cambridge University Press.
  6. Fraser, N., 1990. Rethinking the Public Sphere: A Contribution to Actually Existing Democracy. Social Text, 25, 56-79.
  7. Gobster, P.H., 2002. Managing urban parks for a racially and ethnically diverse clientele. Leisure Sciences: 24, 143-159.
  8. Gordon, M.T., Riger, S., 1989. The Female Fear. New York: Free Press.
  9. Habermas, J., 1999. Kamusalin Yapısal Dönüşümü (çev. T. Bora ve M. Sencer). İstanbul:
  10. İletişim Yayınları.
  11. Hall, E.T., 1966.
  12. The Hidden Dimension. Garden City, NY: Doubleday. Harvey, D., 1993. From space to place and back again: Reflections on the condition of postmodernity. In: Bird, J., Curtis, B., Putnam, T., Robertson G. ve Tickner, L. (eds.), Mapping the Futures: Local Cultures Global Change (sf. 3-29). London: Routledge. Hershkovitz, L., 1993. Tiananmen Square and the politics of place. Political Geography, 12: 395-420.
  13. Howard, E., 1946. Garden Cities of Tomorrow. Londra: Faber & Faber Hutchinson, R., 1994. Women and the elderly in Chicago’s public parks. Leisure Sciences, 16, 229-247.
  14. Kılınç, K., 2006. Toplumsal cinsiyetin mekansal tarihini yeniden yazmak: Mimarlık ve kadın kimliği üzerine kuramsal bir çerçeve. Kadın Çalışmaları