Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2015 / Sayı: 34

Satraplık sisteminin pers yönetim teşkilatındaki yeri

Satrapy system in persian management organization

Sayfa
61–86
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Büyük İskender tarafından bir takım değişikliklerle kullanılan bu sistem onun ölümünden sonra sona ermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Pers kralları yapmış oldukları fetihlerle imparatorluk sınırlarını muazzam genişliğe ulaştırmıştı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üç kıtaya yayılan Pers nüfuzunu daim kılabilmek için bir yönetim sistemine ihtiyaç duyan Persler bu meseleye “satraplık” olarak bilinen bir nevi eyalet sistemi ile çözüm bulmuşlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Büyük İskender tarafından bir takım değişikliklerle kullanılan bu sistem onun ölümünden sonra sona ermiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Pers kralları yapmış oldukları fetihlerle imparatorluk sınırlarını muazzam genişliğe ulaştırmıştı. Üç kıtaya yayılan Pers nüfuzunu daim kılabilmek için bir yönetim sistemine ihtiyaç duyan Persler bu meseleye “satraplık” olarak bilinen bir nevi eyalet sistemi ile çözüm bulmuşlardır. Sınırları ve yükümlülükleri zaman zaman değişen eyaletlerin yönetilmesi için “satrap” adı verilen ve genelde merkezden atanan valiler görevlendirilmiştir. Doğrudan kral tarafından atanan satraplara bir takım görev ve sorumluluk yüklenmiştir. Sınırların genişliğine bağlı olarak gerek merkezi otoriteye uzaklık, gerekse satraplık garnizonlarına konuşlandırılan askeri birliklerin varlığı ve özellikle önemli satraplıklara kraliyet aile üyelerinin atanması kralların bir takım önlemler almasına neden olmuştur. İsyan, ayaklanma, bağımsızlık mücadelesi gibi çıkabilecek herhangi bir olumsuz durumu önceden engellemek amacıyla satraplıklara çeşitli memurlar atayan krallar, esasen askeri ve ticari amaca hizmet eden yol ağları ile satraplıkları birbirine bağlamıştır. Büyük İskender tarafından bir takım değişikliklerle kullanılan bu sistem onun ölümünden sonra sona ermiştir.

Abstract

The Persian Kings had reached enormous width border of the Empire with conquests. Persians aree needed to form a government for contiunity of Persian influence spread over three continents. They found the solution to this problem with a kind of province sy stem known as “satrapy”. Called “satrap” and usually appointed from center governors are appointed to the Management of province that changing from time to time boundaries and obligations. Directly appointed by the kings to satraps have been encumber a num ber of duties and responsibilities. The kings led to take some precautions depending on width boundary both distance from central authorities and the presence of troops deployed to satrapy garrisons -especially appointment of members of the royal family to important satrapy. The kings has appointed several officers to satrapy so as to preclude any negative situations that may arise such as riot, upheaval, independence struggle. Furthermore kings are connecting each satrapy with road networks that serving military and commercial purposes. Has been used by a number of changes to the system by Alexander the Great and the system came to an end after his death.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DURAN, M. (2015). Satraplık sisteminin pers yönetim teşkilatındaki yeri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 34, 61–86. https://ajindex.com/articles/358308

Kaynakça (20)

  1. ABBOT, J., Cyrus the Great, New York-London 1994.
  2. Ach.Hist., Achaemenid History. AESCHYLUS, Persians (transl. Herbert Weir Smyth), Harvard University Press, 1926.
  3. AESCHYLUS, Persler (çev. Güngör Dilmen), Eski Yunan Tragedyaları 1, İstanbul 1997.
  4. Aischyl. Pers. Aeschylus, Persae AJPh, The American Journal of Philology ARISTOPHANES, Acharnians, The Eleven Comedies, Anonymous, New York, Liveright. 192? Aristoph. Ach. Aristophanes, Acharnenses Arr. an., Arrianos, Anabasis ARRIANOS, Aleksandrou Anabasis (çev. Furkan Akderin), İstanbul 2005.
  5. BAELIEU, A.P., “World Hegemony 900 -300 B.C” A Companion to the Ancient Near East, Ed. Daniel Snell, Oxford 2005, 48 - 61. BALCER, J.M., “The Athenian Episkopos and the Achaemenid King’s Eye”, AJPh., Vol. 98, 3/1977, 252 -263. BALCER, J.M., A Prospographical Study of the Ancient Persians Royal and Noble 550-450
  6. B.C., New York 1993.
  7. BLOIS, D.,-SPEK, V.D., An Introduction to the Ancient World, London-New York 2008.
  8. BOSWORTH, A.B., Büyük İskender’in Yaşamı ve Fetihleri: Fetih ve İmparatorluk (çev. Hamit Çalışkan), Ankara 2005.
  9. BRIANT, P., “Historie de I’empire Perse de Cyrus à Alexandre”, AchHist X, Leiden 2006.
  10. BRIANT, P., From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire, Winona Lake, Indiana Eisenburg 2002.
  11. BROSIUS, M., “Pax Persica and the Peoples of the Black Sea Region”, Achaemenid Impact in the Black Sea Communication of Power, Black Sea Studies 11, Aarhus 2010, 29 -40. BROSIUS, M., The Persians, New York 2006.
  12. CAH., Cambridge Ancient History CASABONNE, O., “Akamenid İmparatorluğu Büyük Kral ve Persler”, Arkeoatlas, 6, 2007, 20 - 35. CAUER, D., “Achaimenidai” RE, Band 1, Stuttgart 1894, 200 -204. CTESIAS, Persica. Ctesias’ History of Persia (transl. By Lloyd Llewellyn-Jones and James R. Robson), London-New York 2010.
  13. Çev., Çeviren DB., Darius Behistun Kitabesi DIODOROS, Siculus, Diodori Bibliotheca Historica, Ed. F. Vogel and K.T. Fischer, Leipzig 1906.
  14. Diod. Diodorus Siculus DNP, Der Neue Pauly DUSINBERRE, E., Aspects of Empire in AchaemenidSardis, Cambridge 2003.
  15. EIr., Encyclopædia Iranica FARROKH, K., Shadows in the Desert: Ancient Persia at War, Oxford-New York 2007.
  16. FOL, A.-HAMMOND, G.L., “Persia in Europe Apart From Greece”, CAH., Vol. 4, 1988, 234-253.
  17. FRYE, R., The History of Ancient Iran, München 1983.
  18. GARTWAITE, G., The Persian, Oxford 2005.
  19. GHIRSHMAN, R., Iran from the Earliest Times to the Islamic Conquest, Montreal-Victoria-Cape Town 1954.
  20. GOODSPEED, G.S., “The Persian Empire from Darius to Artaxe