Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2013 / Sayı: 30

Kalıtsal Petrol Monarşileri: Neden Arap Baharı GCC Arap Devletlerinde Başarısız Oldu?

Hereditary Oil Monarchies: Why Arab Spring Fails in GCC Arabian States?

Sayfa
123–138
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca Avrupa Birliği ve Amerika’nın bu ülkelerindekienerji politikalarının sekteye uğramaması için Arap Baharı’nın bu ülkelerde yayılmamasına katkıda bulunmuşlardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmadamonarşik rejimle yönetilen Körfez İşbirliği Teşkilatı üyesi ülkelerinde Arap Baharı’nın neden diğer bölge ülkelerinde olduğu gibi etkili olmadığınınsebepleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Körfez İşbirliği Teşkilatı ülkeleri; Suudi Arabistan, Kuveyt, Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar ve Umman’ın çok sıkı bir işbirliği içinde olması,yönetici elitlerin uzun yıllardan beri ülke yönetiminde söz sahibi olmaları, bu ülkelerin petrol ve doğalgaz gelirlerinin yüksek olması ve dolayısıylabu gelirleri tabana yayma imkanlarının oluşması ülke halklarının devlete karşı güçlü bir rejim değişikliği talebinin oluşmamasına sebebiyet vermiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca Avrupa Birliği ve Amerika’nın bu ülkelerindekienerji politikalarının sekteye uğramaması için Arap Baharı’nın bu ülkelerde yayılmamasına katkıda bulunmuşlardır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Körfez İşbirliği Ülkeleri · Arap Baharı · Monarşi Rejimleri

Özet

Bu çalışmadamonarşik rejimle yönetilen Körfez İşbirliği Teşkilatı üyesi ülkelerinde Arap Baharı’nın neden diğer bölge ülkelerinde olduğu gibi etkili olmadığınınsebepleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Körfez İşbirliği Teşkilatı ülkeleri; Suudi Arabistan, Kuveyt, Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar ve Umman’ın çok sıkı bir işbirliği içinde olması,yönetici elitlerin uzun yıllardan beri ülke yönetiminde söz sahibi olmaları, bu ülkelerin petrol ve doğalgaz gelirlerinin yüksek olması ve dolayısıylabu gelirleri tabana yayma imkanlarının oluşması ülke halklarının devlete karşı güçlü bir rejim değişikliği talebinin oluşmamasına sebebiyet vermiştir. Ayrıca Avrupa Birliği ve Amerika’nın bu ülkelerindekienerji politikalarının sekteye uğramaması için Arap Baharı’nın bu ülkelerde yayılmamasına katkıda bulunmuşlardır.

Abstract

This study tries to reveal the reasons of why Arab Spring could not change the hereditary oil monarchies regimes in Persian Gulf, when compare with other countries in region. The strong cooperation between Saudi Arabia, Kuwait, Bahrain, Qatar, United Arab Emirates, and Oman, hereditary monarchies for long years, high oil and natural gas income and sharing with lower social class that did not cause to improve strong demand among public to change regime of countries, also the external powers such as America and European Union restrained to spread Arabic Spring out in these countries due to their energy benefits.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYDIN, A. (2013). Kalıtsal Petrol Monarşileri: Neden Arap Baharı GCC Arap Devletlerinde Başarısız Oldu?. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 30, 123–138. https://ajindex.com/articles/358281

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Books ABDEL- RAHMAN YOUSRI,Ahmad, “Islamic Banking Modes of Finance: Proposals for Further Evolution”, Munawar Iqbal and Rodney Wilson (eds.), Islamic Perspectives on Wealth Creation, (Edinburgh University Press, 2005): 32– AYUBI, Nazih N. Over-stating the Arab State: Politics and Society in the Middle East. New York: I.B. Tauris, 2008. BERNARD Reich, and Mark Gasiorowski, 161-205. Boulder: West view Press, 2011.
  2. BEVERLY Milton, Edwards. Contemporary Politics in the Middle East. London: Viley, 20 BILL, James A., Robert Springborg. Politics in the Middle East. New York: Harper Collins College Publisher, 1994.
  3. CRYSTAL, Jill. “Eastern Arabian States: Kuwait, Bahrain, Qatar, UAE, and Oman.”In The Government and Politics of the Middle East and North Africa, ed. David E. Long, FAWCETT, Louise. International Relations of the Middle East. Oxford: Oxford University Press, 2009.
  4. IQBAL, Mohammad. “Emergence of Saudi Arabia (A Political Study of Malik Abd alAziz ibn Saud 1901–1953)”, Kashmir, (Saudiyah Publishers, 1977):44. MAISEL, Sebastian. “Kingdom of Saudi Arabia.” in The Government and Politics of the Middle East and North Africa, ed. David E. Long, Bernard Reich, and Mark Gasiorowski, 161-205. Boulder: Westview Press, 2011.
  5. Articles AGHSAN, Ali Rahigh, Peter Viggo Jakobsen. “The Rise of Iran: How Durable, How Dangerous?.” The Middle East Journal 64 (2010): 559-573.
  6. ALHASAN, Hasan Tariq. “The Role of Iran in the Failed Coup of 1981: The IFLB in Bahrain.” Middle East Journal 65 (2011): 603-617.
  7. GREENFIELD, Beth, The World’s Richest Countries, Forbes, (22 February 2012).
  8. COOPER, Andrew F., Bessma Momani. “Qatar and Expanded Contours of Small State Diplomacy.” The International Spectator: Italian Journal of International Affairs 46 (2011): 113-128.
  9. COLOMBO, Silvia. “The GCC and the Arab Spring: A Tale of Double Standards.” The International Spectator: Italian Journal of International Affairs,” 47 (2012): 1101 DICKEY, Dickey,”Qatar”, Newsweek,(May 22, 2013).
  10. EHTESHAMI, Anoushiravan. “Reform from Above: The Politics of Participation in the Oil Monarchies.” International Affairs 79 (2003): 53-75.
  11. ENTOUS, Adam, “Saudi Arms Deal Advances”, The Wall Street Journal,(12 September 2010).
  12. FRIEDMAN, Brandon. “Battle For Bahrain: What One Uprising Meant for the Gulf States and Iran.” World Affairs March/April (2012): 74-85.
  13. KATZMAN, Kenneth, “Oman: Reform, Security, and U. S. Policy” Congressional Reseach Service, April (2011):8. MANSFIELD, Edward D., Jack Synder. “Democratiz