Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2013 / Sayı: 28

Dinar İlçesi'nin nüfus özellikleri

Population characteristics of the district of Dinar

Sayfa
265–290
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ekonomisi tarıma dayanan Dinar İlçesinde, istihdam edilen nüfusun %76sı tarım, %17si hizmet, %4ü sanayi ve %3ü de inşaat sektöründe çalışmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Akdeniz Bölgesinin Göller Yöresinin kuzeybatısında yer alan Dinar İlçesinde nüfusun tarihsel gelişimi, şehirsel ve kırsal nüfus, cinsiyet ve yaş yapısı, göçler, eğitim, nüfusun ekonomik sektörlere bölünüşü, yoğunluğu ve dağılışı üzerinde durulmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bileşenler üzerinde topoğrafya ve iklim şartlarının yanı sıra ekonomik faktörler de etkili olmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ekonomisi tarıma dayanan Dinar İlçesinde, istihdam edilen nüfusun %76sı tarım, %17si hizmet, %4ü sanayi ve %3ü de inşaat sektöründe çalışmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, Akdeniz Bölgesinin Göller Yöresinin kuzeybatısında yer alan Dinar İlçesinde nüfusun tarihsel gelişimi, şehirsel ve kırsal nüfus, cinsiyet ve yaş yapısı, göçler, eğitim, nüfusun ekonomik sektörlere bölünüşü, yoğunluğu ve dağılışı üzerinde durulmaktadır. Bu bileşenler üzerinde topoğrafya ve iklim şartlarının yanı sıra ekonomik faktörler de etkili olmaktadır. Ekonomik etkinliğin fazla olduğu Dinar, Dombayova ve Çölovası depresyonları, aynı zamanda nüfus yoğunluğunun da fazla olduğu alanlardır. 1927 yılında 36117 kişi olan Dinar İlçesi nüfusu, 1990 yılında 90952 kişiye yükselmiş, 2000 yılında ise 88304 kişiye gerilemiştir. 2012 yılı verilerine göre ise ilçe nüfusu 48529 kişi olmuştur. Aslında bu değerler ilçe nüfusunun sürekli azaldığının ve ilçenin sürekli göç verdiğinin bir göstergesidir. Araştırma alanında nüfusun toplandığı ve nüfus yoğunluğunun artığı hemen tek yerleşme birimi Dinar İlçe Merkezidir. İlçe nüfusunun %49unu barındıran Dinar Şehri, başta idari olmak üzere diğer şehirsel fonksiyonlar açısından kendisine bağlı bulanan yerleşmeleri etki alanı içerisinde bulundurmaktadır. Ekonomisi tarıma dayanan Dinar İlçesinde, istihdam edilen nüfusun %76sı tarım, %17si hizmet, %4ü sanayi ve %3ü de inşaat sektöründe çalışmaktadır.

Abstract

This paper emphasizes on the historical development of the population, urban and rural population, gender and age structure, migrations, division, density and distribution of population into economic and educational sectors in Dinar District that lays in the northwest of the Turkish Lake District in Mediterranean Region. Besides topography and climatic conditions, economic factors also have impact on these components. Dinar, Dombayova and Çölovası depressions where there is much economic activity are also the places where population density is high. The population of Dinar District, 36117 people in 1927, amounted to 90952 people in 1990 and decreased to 88304 people in 2000. According to the data of 2012, the population of district was 48529. Actually this data indicates that the population of the District decreases continually and town suffers from constant immigration. In the research area, the only settlement where the population gathers together and where population density increases is Dinar City. Containing the 49% of the town’s population the Dinar City covers its settlements in its own impact zone particularly in terms of administrative functions as well as other urban functions. In Dinar District, the economy of which is based on agriculture, 76% of the population is employed in agriculture, 17% in service sector, 4% in industry and 3% in constructions sector

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEMURÇİN, K. (2013). Dinar İlçesi'nin nüfus özellikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 28, 265–290. https://ajindex.com/articles/358277

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. ALİAĞAOĞLU, A.,“Afyonkarahisar Şehir Coğrafyası”, Ankara Üniv.Sosyal Bilimler Ens. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara, 2004.
  2. ARDEL, A., “Göller Bölgesinde Morfolojik Müşahadeler I.”, İst. Ünv. Coğ. Ens. Derg., C.1, S. 2, İstanbul, 1951, s.1-19.
  3. ARDEL, A., "Göller Bölgesinde Morfolojik Müşahadeler II: Burdur Depresyonu ve Çevresi", İstanbul Üniv. Coğr.Ens. Derg., C.2, S.3-4, İstanbul, 1952-1953.
  4. DİE., Genel Nüfus Sayımı (1927,1935,1940.,1990,1997 ve 2000), Ankara. DİE.,Genel Nüfus Sayımı (Isparta)-(Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri), Yay. No: 2702, Ankara, 2000.
  5. DİE, Afyonkarahisar İli Köy Envanteri, Ankara, 1997.
  6. DOĞANAY, H., Türkiye Beşeri Coğrafyası, Gazi Büro Kitabevi, Ankara, 1994. HARİTA Genel Komutanlığı (HGK), 1/100.000 Ölçekli Topoğrafya Haritaları (L23, L24,L25, M23, M24, M25), Ankara. HÜDÂVENDİGÂR Vilayeti Sâlnâmeleri, (H. 1287-1325 arası)(M. 1869-1907 arası), İstanbul.
  7. İLASLI, A., “Afyonkarahisar Yer Adları”, VI. Afyonkarahisar Araş. Sempozyumu Bildirileri, Afyonkarahisar Belediyesi Yay., Afyonkarahisar, 2002, s.268. KARABULUT, Y., “Karadeniz Coğrafi Bölgesi Nüfusu (I. Şehirsel)”, Ankara Ünv. DTCF. Coğ. Arş. Ens. Yay., S. 10, Ankara, 1981, s.123-151.
  8. KARAZEYBEK, M., “Osmanlılar Döneminde İdari Yapı”, Afyonkarahisar Kütüğü, C.I, Ankara, 2005, s.185-210.
  9. KOPARAL, K.,“Vilayet Salnamelerinde Afyonkarahisar”, AKÜ Sosyal Bilimler Ens. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyonkarahisar, 2011.
  10. ÖZAV, L., Simav Depresyonu ve Çevresinin Coğrafi Etüdü, Atatürk Üniv. Yay. No: 813, Erzurum, 1996.
  11. ÖZAV, L., Sivaslı İlçesinin Coğrafi Etüdü, Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi Arş. Pro. No:98,Afyonkarahisar, 2001.
  12. ÖZÇAĞLAR, A., Türkiye'de Belediye Örgütlü Yerleşmeler, Ekol Yayınevi, Ankara, 1997.
  13. ÖZÇAĞLAR, A., Coğrafyaya Giriş, Ümit Ofset Matbaacılık, Ankara, 2009.
  14. ÖZGÜR, M., Türkiye Nüfus Coğrafyası, GMC Basım Yayım, Ankara, 1998.
  15. SERGÜN, Ü., “Türkiye’de Kır Nüfusunun Yükselti Kademelerine Göre Dağılışı”, İst. Ünv. Coğr. Derg., S. 4, İstanbul, 1996, s. 7-16.
  16. TANDOĞAN, A., Türkiye Nüfusu, Eser Ofset Matbaacılık, Trabzon, 1994.
  17. TANDOĞAN, A., Demografik Temel Kavramlar ve Türkiye Nüfusu, Eser Ofset Basım, Trabzon, 1998,.
  18. TANOĞLU, A., Türkiye'de Nüfusun Dağılışı, İstanbul Üniv. Coğrafya Enst.Derg.,C.5, S.10, İstanbul, 1959, s.1-15.
  19. TANOĞLU, A., Nüfus ve Yerleşme, İstanbul Üniv. Yay. No:1183, İstanbul, 1969.
  20. TAŞ, B., Yakar, M.,“Afyonkarahisar İlinde Yerleşmelerin Yükselti Basamaklarına Göre Dağılışı”, Coğrafi Bil. Derg., 7 (2), Ankara, 2009, s.145-161.
  21. TAŞ, B