Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2009 / Cilt: 2 - Sayı: 20

XVI. Yüzyılda Osmanlı Ordusunda Çingeneler

Gypsies in the Ottoman Army

Sayfa
33–46
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yüzyılın başında Osmanlı Devleti’nin içinde bulunduğu sosyal ve ekonomik bozulmadan etkilenerek diğer geri hizmet kurumları gibi dağılmaya başladı

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dünyanın her köşesine dağılmış olan Çingeneler, Osmanlı Devleti’nde çoğunluğu Rumeli’de olmak üzere bulunuyordu.
📊
Temel Bulgular & Veri:Osmanlı devleti sınırları açısından genişlemeyi hedeflediği Rumeli’de geri hizmet kurumlarını oluştururken, özellikle demircilik ve maden işlemekten iyi anlayan Çingenelerden yararlanmayı planlayarak onları askeri nitelik taşıyan geri hizmet kurumlarına aldı.
💡
Sonuç & Katkı:Yüzyılın başında Osmanlı Devleti’nin içinde bulunduğu sosyal ve ekonomik bozulmadan etkilenerek diğer geri hizmet kurumları gibi dağılmaya başladı
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çingene · Osmanlı İmparatorluğu · Geri Hizmet Kurumu

Özet

Dünyanın her köşesine dağılmış olan Çingeneler, Osmanlı Devleti’nde çoğunluğu Rumeli’de olmak üzere bulunuyordu. Osmanlı devleti sınırları açısından genişlemeyi hedeflediği Rumeli’de geri hizmet kurumlarını oluştururken, özellikle demircilik ve maden işlemekten iyi anlayan Çingenelerden yararlanmayı planlayarak onları askeri nitelik taşıyan geri hizmet kurumlarına aldı. Askeri teşkilata alınan Çingeneler, Osmanlı Devleti’nde Yaya - Müsellem, Yörük, Martalos ve Voynuk gibi geri hizmet kurumlarına benzer bir şekilde yapılandı. Müsellem ve yamaklardan oluşan ünitelerin oluşturduğu ocaklar Rumeli’nin on yedi nahiyesine dağılmış olarak bulunuyordu. Müsellemler görev sorumluluğu ile donatılmışken, yamaklar mali yükümlülük üstlenmişlerdi. Müslüman Çingenelerden oluşan teşkilat, yapmış olduğu hizmetler karşılığında ispençe, avarız-ı divaniye ve tekâlif-i örfiye vergilerinden muaf tutulmuşlardı. Teşkilat, XVII. Yüzyılın başında Osmanlı Devleti’nin içinde bulunduğu sosyal ve ekonomik bozulmadan etkilenerek diğer geri hizmet kurumları gibi dağılmaya başladı

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DİNGEÇ, E. (2009). XVI. Yüzyılda Osmanlı Ordusunda Çingeneler. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 20, 33–46. https://ajindex.com/articles/358239

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA), Tapu Tahriri Defteri (TTD) No: 370, 170, 191, 206, 299. BOA, Mühimme Defteri (MD), C.19, Hüküm (Hk): 282. BOA, MD, C.14, Hk. 1303. BOA, MD, C.7, s.450, Hk
  2. BOA, Ruznamçe, No:417. Ayn-Ali. (1280). Kavanin-i Ali Osman der Hulâsa-i Mezâmin-i Defter-i Divan. İstanbul. Akgündüz, Ahmet, Osmanlı Kanunnameleri ve Hukukî Tahlilleri, Osmanlı Hukukuna Giriş ve Fatih Devri Kanunnameleri
  3. Kitap,. Birinci basım. Faisal Eğitim ve Yardımlaşma Vakfı Yay., İstanbul, 1990. Akgündüz, Ahmet, Osmanlı Kanunnameleri ve Hukukî Tahlilleri, II. Bayezid Devri Kanunnameleri
  4. Kitap. Birinci basım, Faisal Eğitim ve Yardımlaşma Vakfı Yay., İstanbul, 1992. Akgündüz, Ahmet, Osmanlı Kanunnameleri ve Hukukî Tahlilleri, Kanuni Devri Kanunnameleri
  5. Kitap II. Kısım, Faisal Eğitim ve Yardımlaşma Vakfı Yay., İstanbul, 1993. Altunan, Sema, “XVI. Ve XVII. Yüzyıllarda Rumeli Yörükleri ve Naldöken Yörük Grubu”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Eskişehir, 1999. Anhegger, Robert, “Martoloslar Hakkında”, Türkiyat Mecmuası, VII-VIII, Cüz I, 1940-1942, ss. 282-320. Arıkan, Zeki, XV. ve XVI. Yüzyıllarda Hamit Sancağı, İzmir, 1988. Barkan, Ömer Lütfi, XV. ve XVI. Asırlarda Osmanlı İmparatorluğunda Ziraî Ekonominin Hukuki ve Mali Esasları, Kanunlar, Cilt I, İÜ. Edebiyat Fak.,Türkiyat Enstitüsü Yay., İstanbul, 1943. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü, 370 Numaralı Muhasebe-i Vilayet-i Rumeli Defteri (937/1530), Cilt I, Ankara, 2001. Dingeç, Emine, “Rumeli’de Geri Hizmet Teşkilatı İçinde Çingeneler (XVI. Yüzyıl)”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, 2004. Doğru, Halime, Osmanlı İmparatorluğunda Yaya-Müsellem-Taycı Teşkilatı, Eren Yay., İstanbul, 1990. Doğru, Halime, XV. Ve XVI. Yüzyılda Sultanönü Sancağı, Eren Yay., İstanbul, 1992. Doğru, Halime, “Rumeli’de Celep-keşanlar”. XIII. Türk Tarih Kongresi Ankara 4-8 Ekim 1999, Ayrı Basım, TTK, Ankara, 2002, ss. 1675-1690. Ercan, Yavuz, Osmanlı İmparatorluğunda Bulgarlar ve Voynuklar, TTK, Ankara, 1986. Ercan, Yavuz, “Osmanlı Askeri Kuruluşları’ndan Voynuk Örgütü”, Birinci Askeri Tarih Semineri, Bildiriler II, Genel Kurmay Bsm., Ankara, 1983, ss. 109-125. Ergenç, Özer, “Osmanlı Merkez Askerinin Nitelik ve Fonksiyonları Üzerine”, I. Askeri Tarih Semineri, Bildiriler II, 1983, ss. 73-83. Gökbilgin, Tayyib, “Çingeneler”, İslam Ansiklopedisi, Cilt 3, 1988, ss. 420-427. Gökbilgin, Tayyib, Rumeli’de Yörükler, Tatarlar ve Evlâd-ı Fati