KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 47

Tutuklu-Hükümlü Olan ve Olmayan Gençlerin Ahlaki Gelişim Düzeyleri ve Benlik Saygılarının Karşılaştırılması

Kızbes Meral KILIÇ
F. Abide GÜNGÖR AYTAR
Sayfa
59–73
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İstatistiksel analizler sonucunda, tutuklu-hükümlü gençlerin tutuklu-hükümlü olmayan gençlere göre büyük çoğunluğunun ilköğretim mezunu olduğu ve cezaevine girmeden önce çalıştıkları, kalabalık ailelerden geldikleri, anne babalarının eğitim ve sosyo-ekonomik düzeylerinin düşük olduğu, ahlaki gelişim ve benlik saygısı düzeylerinin daha düşük olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, tutuklu-hükümlü olan ve olmayan gençlerin ahlaki yargı düzeyleri ile benlik saygısı düzeylerinin karşılaştırılmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma grubunu Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan tutuklu-hükümlü olan 47 genç ile Ankara’da lise eğitimine devam eden tutuklu-hükümlü olmayan 49 genç oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:İstatistiksel analizler sonucunda, tutuklu-hükümlü gençlerin tutuklu-hükümlü olmayan gençlere göre büyük çoğunluğunun ilköğretim mezunu olduğu ve cezaevine girmeden önce çalıştıkları, kalabalık ailelerden geldikleri, anne babalarının eğitim ve sosyo-ekonomik düzeylerinin düşük olduğu, ahlaki gelişim ve benlik saygısı düzeylerinin daha düşük olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ahlaki gelişim · Benlik saygısı · Cezaevi

Özet

Bu çalışmanın amacı, tutuklu-hükümlü olan ve olmayan gençlerin ahlaki yargı düzeyleri ile benlik saygısı düzeylerinin karşılaştırılmasıdır. Araştırma nedensel karşılaştırmalı araştırma modeline göre yapılmıştır. Çalışma grubunu Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan tutuklu-hükümlü olan 47 genç ile Ankara’da lise eğitimine devam eden tutuklu-hükümlü olmayan 49 genç oluşturmuştur. Araştırmada “Sosyo-Demografik Bilgi Formu”, “Değerlerin Belirlenmesi Testi” ve “Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde, “Yüzde Analizi ve “Bağımsız Gruplar İçin T Testi Analizi” uygulanmıştır. İstatistiksel analizler sonucunda, tutuklu-hükümlü gençlerin tutuklu-hükümlü olmayan gençlere göre büyük çoğunluğunun ilköğretim mezunu olduğu ve cezaevine girmeden önce çalıştıkları, kalabalık ailelerden geldikleri, anne babalarının eğitim ve sosyo-ekonomik düzeylerinin düşük olduğu, ahlaki gelişim ve benlik saygısı düzeylerinin daha düşük olduğu görülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇ, K. M., AYTAR, F. A. G. (2019). Tutuklu-Hükümlü Olan ve Olmayan Gençlerin Ahlaki Gelişim Düzeyleri ve Benlik Saygılarının Karşılaştırılması. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 47, 59–73. https://ajindex.com/articles/357933

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Kaynakça Akçinar, B., Baydar, N. ve Kağıtçıbaşı, Ç. (2018). Erken Ergenlikte Ahlak Gelişimi: Bir Müdahale Araştırması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(2), 153-169. doi:10.17244/eku.322365Baumeister, R. F., Smart, L., Boden, J. M. (1996). Relation of Threatened Egotism to Violence and Aggression: The Dark Side of High Self-Esteem. Psychological Review, 103(1), 5-33.Bayer, F. (2008). Çocuk Eğitim Evleri ve Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda Kalmakta Olan Ergenlerin Ahlaki Yargı Düzeylerinin İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Bee, H. ve Boyd, D. (2009). Çocuk gelişim psikolojisi. O. Gündüz (Çev.). İstanbul:
  2. Kaknüs.Blasi, A. (1980). Bridging Moral Cognition and Moral Action: A Critical Review of the Literatüre. Psychological Bulletin, 88, 1-45.
  3. Brugman, D., Aleva, A. E. (2004). Developmental Delay or Regression in Moral Reasoning by Juvenile Delinquents? Journal of Moral Education, 33(3), 321-338. doi: 10.1080/0305724042000733082Brusten, C. M. (2002). Investigation of the Moral Reasoning of Offending and Non-Offending Adolescents Using the Sociomoral Reflection Measure-Short Form (Unpublished Doctoral Thesis). University of Oxford.Budak, S. (2003). Psikoloji Sözlüğü. Ankara:
  4. Bilim Sanat.Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara:
  5. Pegem Akademi.Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (2. baskı). Ankara:
  6. Pegem A.Chandler, M., Moran, T. (1990). Psychopathy and Moral Development: A Comparative Study of Delinquent and Nondelinquent Youth. Development and Psychopathology, 2(3), 227-246. doi: 10.1017/ S0954579400000742Cheng, C. (2014). The Predictive Effects of Self-Esteem, Moral Self, and Moral Reasoning on Delinquent Behaviors of Hong Kong Young People. International Journal of Criminology and Sociology, 3, 133–145.Çeliköz, N., Seçer, Z. ve Durak, T. (2008). Suç İşleyen ve İşlemeyen Çocukların Düşünme Becerileri ve Ahlaki Yargılarının İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 335-350.Çuhadaroğlu F. (1986). Adolesanlarda Benlik Saygısı (Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi). Hacettepe Üniversitesi/Tıp Fakülesi. Durak-Demirhan, T. (2007). Yoğun Düşünme Eğitimi Programının Suçlu Çocuklarının Ahlaki Yargılarına Etkisinin İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü.Donnellan, M. B., Trzesniewski, K. H., Robins, R. W.,