Dergiler / Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 25 - Sayı: 2

KÂSIM B. ABDULLAH EL-KONEVÎ ve “ENÎSÜ’L-FUKAH” ADLI ESERİ

Sayfa
165–180
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yazarın eserinde kaynak olarak başta Kur’ân-ı kerîm, hadis, sözlükler ve Arap şiirlerinden yararlandığı ve yöntem olarak da terimleri alfabetik sıralama yerine Hanefi mezhebi fıkhının konu sıralamasına uygun olarak sıralamayı tercih ettiği örnekleriyle ortaya konulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Islam dünyasında tarih boyunca farklı nitelik ve özellikte eser türleri ortaya çıkmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Abdullah el-Konevî (öl. 978/1571) tarafından telif edilen Enîsü’l-fukahâ adlı eserdir.
💡
Sonuç & Katkı:Yazarın eserinde kaynak olarak başta Kur’ân-ı kerîm, hadis, sözlükler ve Arap şiirlerinden yararlandığı ve yöntem olarak da terimleri alfabetik sıralama yerine Hanefi mezhebi fıkhının konu sıralamasına uygun olarak sıralamayı tercih ettiği örnekleriyle ortaya konulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kâsım el-Konevî · Enîsü’l-fukahâ. · Arap dili

Özet

Islam dünyasında tarih boyunca farklı nitelik ve özellikte eser türleri ortaya çıkmıştır. Bu eserler türlerinden biri de bilimsel dil birliğinin sağlanmasına yönelik olarak ortaya çıkan terim sözlükleridir. Bu sözlükler sözlük anlamı yerine kelimelerin terim anlamını konu edinen eserlerdir. Bu tür eserlerden bir tanesi de Anadolu’da yetişen Osmanlı alimlerinden Kâsım b. Abdullah el-Konevî (öl. 978/1571) tarafından telif edilen Enîsü’l-fukahâ adlı eserdir. Çalışmamızda alanında önemli bir boşluğu doldurmuş olmasına karşın hak ettiği ilgiyi görmediğini düşündüğümüz söz konusu eser ve yazarı hakkında detaylı bilgi verilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında öncelikle yazarın hayatı ele alınmış, ardından da alan bazlı sözlükler tür ve içerik açısından ön bilgi olarak okuyucuya sunulmuştur. Çalışmanın ana unsurlarından Enîsü’l-fukahâ adlı eser; metot, içerik ve kaynakları açısından derinlemesine irdelenmiştir. Çalışma neticesinde yazarın, mensubu olduğu Hanefi mezhebi terminolojisindeki fıkıh terimlerinin ilim dünyasında doğru şekilde bilinmesi amacıyla fıkıh alanındaki terimleri Hanefi mezhebi zaviyesinden ele aldığı ve terimleri farklı açılardan okuyucuya aktardığı ortaya çıkmıştır. Yazarın eserinde kaynak olarak başta Kur’ân-ı kerîm, hadis, sözlükler ve Arap şiirlerinden yararlandığı ve yöntem olarak da terimleri alfabetik sıralama yerine Hanefi mezhebi fıkhının konu sıralamasına uygun olarak sıralamayı tercih ettiği örnekleriyle ortaya konulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YEŞİL, S. (2020). KÂSIM B. ABDULLAH EL-KONEVÎ ve “ENÎSÜ’L-FUKAH” ADLI ESERİ. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 2, 165–180. https://ajindex.com/articles/357311

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Bağdatlı İsmâil Pâşâ, Hediyyetü’l-‘Ârifîn Esmâi’l-Müellifîn ve Âsâru’l-Musannifîn, 2 cilt. Matbaatu Vekâletu’l-Maârif. 2. basım. İstanbul, 1951.
  2. Bolelli, Nusrettin, “Nahivde Hadisle İstişhâd Meselesi”, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sayı: 5-6. 1987-1988. 164-175. el-Curcânî, Ebu’l-Hasen ʻAlî b. Muhammed b. ʻAlî es-Seyyid eş-Şerîf, et-Ta‘rîfât, thk., Muhammed Sıddik el-Minşâvî, Dâru’l-Fadile li’n-neşri ve’t-tevzî‘,Kâhire, ts. Durmuş, İsmail, “İstişhâd”, Türkiye Diyanet vakfı İslam Ansiklopedisi, Tdv Yayınları, Ankara, 2001. c. 23, s. 369-397. el-Ferâhîdî, Ebû ʻAbdirrahmân el-Halîl b. Ahmed, Kitâbuʼl-ʻayn, 8 cilt. thk., Mehdî el-Mahzûmî, Dâru ve mektebetuʼl-hilâl, Beyrut, 1996.
  3. İmer, Kâmile vd., Dilbilim, Sözlüğü, Boğaziçi Üniversitesi yayınevi, 2. basım, İstanbul, 2013. el-Konevî, Kâsım b. Abdullah b. Mevlânâ Hayruddîn Emîr Ali er-Rûmî, Enîsü’l-fukahâ,ü’l-fukahâ fî ta‘rîfâti’l-elfâzi’l-mutedâvile beyne’l-fukahâ. thk., Ahmed b. Abdürrezzak el-Kubeysî, Dâru’l-vefâ li’n-neşr ve’t-tevzî‘ Cidde, 1986. el-Mutarrızî, Ebu’l-Feth Nâsır b. Abdusseyyid, el-Muğrib fî Tertîbi’l-Mu‘rib, Mektebetu Usâme b. Zeyd. Haleb, 1979. en-Nesefî, ‘Umer b. Muhammed, Tilbetü’t-Talebe fi’l-İstilâhâti’l-Fıkhiyye alâ Elfâzi Kutubi’l-Hanefiyye, Dâru’t-Tibâati’l-‘Âmira, Beyrut, 1311. er-Râzî, Ebû Abdillâh Fahrüddîn Muhammed b. Ömer b. Hüseyn et-Taberistânî, et-Tefsîru’l-Kebîr, Dâru’l-fikr li’t-tibâa ve’n-neşr. Beyrut, 1981. ‘Umer Rıdâ Kehhâle. Mu’cemu’l-muellifîn. 15 cilt, Dâru İhyâi’t-turâsi’l-Arabiyyi, Beyrut 1957.
  4. Jafar, Dleen Salim “el-Konevî’nin Enîsu’l-Fukahâ Kitabındaki Dil Çalışmaları” Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Basılmamış yükseklisans tezi) 2019.