Dergiler / Tarih Okulu Dergisi / 2015 / Cilt: 8 - Sayı: 22

SEYAHATNAMELER VE TARİHÎ COĞRAFYA ESERLERİNDE BEYŞEHİR⃰

Beyşehir in Travelogues and Historical Geography Artifacts

Sayfa
161–187
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, Tarihi coğrafya eserlerinde ve seyahatnamelerde yer alan Beyşehir ve çevresi hakkındaki bilgiler ele alınmaktadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Beyşehir ve Göller Bölgesi, tarihî, coğrafî ve stratejik yönleriyle, özellikle Anadolu'nun tarihi, jeolojisi ve coğrafyası ile uğraşanların dikkatini çekmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Böylece, tarih boyunca birçok farklı devletin hâkimiyeti altına girmiş olan bölgede, özellikle Hititlerden kalma Eflatun Pınar ve Fasıllar Anıtı XIX. yüzyılın ortalarından itibaren Avrupa bilim âleminde şöhret kazanmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, Tarihi coğrafya eserlerinde ve seyahatnamelerde yer alan Beyşehir ve çevresi hakkındaki bilgiler ele alınmaktadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Beyşehir ve Göller Bölgesi, tarihî, coğrafî ve stratejik yönleriyle, özellikle Anadolu'nun tarihi, jeolojisi ve coğrafyası ile uğraşanların dikkatini çekmiştir. Bu da, bölgenin XIII. yüzyıldan itibaren Anadolu'ya akın eden coğrafyacılar, jeolog ve biyologlar tarafından araştırılmasına yol açmıştır. Böylece, tarih boyunca birçok farklı devletin hâkimiyeti altına girmiş olan bölgede, özellikle Hititlerden kalma Eflatun Pınar ve Fasıllar Anıtı XIX. yüzyılın ortalarından itibaren Avrupa bilim âleminde şöhret kazanmaya başlamıştır. Bu tarihten itibaren de birçok yerli ve yabancı seyyah, başta Beyşehir'in bu antik dönemi eserleri olmak üzere, Eşrefoğulları dönemine ait tarihi eserleri incelemek amacıyla Beyşehir ve çevresine araştırma seyahatleri gerçekleştirmeye artırmışlardır. Özellikle XIX. yüzyıldan sonra seyyah ve araştırmacılar Beyşehir ve çevresini daha sık ziyaret etmeye ve eserlerinde daha detaylı bilgiler vermeye başlamışlardır. Bu çalışmada, Tarihi coğrafya eserlerinde ve seyahatnamelerde yer alan Beyşehir ve çevresi hakkındaki bilgiler ele alınmaktadır

Abstract

With their historical, geographical and strategic aspects, Beyşehir and Lakes Region have always attracted attention of ones, who deal especially with the historygeology and geography of Anatolia. That led the region to be investigated by geographers, geologists and biologists, who have flocked to Anatolia since 13th century. Therefore, in the region that came under the rule of many different states throughout history, especially the Monuments of Eflatun Pınar and Fasıllar of Hittite have started to gain reputation in the European science world since the middle of the 19th century. From that time on, most domestic and foreign travelers have increased their investigation travels to Beyşehir and its surroundings in order to examine the artifacts of Eşrefoğulları period and mainly Beyşehir’s ancient artifacts. Especially after 19th century, travelers and investigators began to visit Beyşehir and its surroundings more often and give more detailed information in their works. In this study, the information about Beyşehir and its surroundings in historical geography artifacts and travelogues will be handled.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MUŞMAL, H. (2015). SEYAHATNAMELER VE TARİHÎ COĞRAFYA ESERLERİNDE BEYŞEHİR⃰. Tarih Okulu Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 22, 161–187. https://ajindex.com/articles/357088

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Ahmet Şerif, Anadolu’da Tanin, I, (Haz. Mehmet Çetin Börekçi) Ankara 1999.
  2. Ali Cevad, Memalik–i Osmaniyenin Tarih ve Coğrafya Lügatı, Dersaadet H.1313. ARIK, Rüçhan, Kubadabad Sarayı, İstanbul 2000.
  3. ARIK, Remzi Oğuz, Ankara-Konya-Eskişehir, Yazılıkaya Gezileri, (Haz. Tahsin Özgüç), Ankara 1956.
  4. ATALAY, İbrahim, “Pleistosen Sonu ve Holosen Başlarında Anadolu’nun Paleoğrafya Şartlarına Genel Bir Bakış”, Coğrafya Araştırmaları, S. 4, 1996, s. 11-14.
  5. ATALAY, İbrahim, Türkiye Coğrafyası, İzmir 1994.
  6. BAHAR, Hasan, Demir Çağı’nda Konya ve Çevresi, Konya 1999.
  7. BAHAR, Hasan, “1998-1999 Yılı Konya-Karaman İlleri Yüzey Araştırmaları”, XVIII. Araştırma Sonuçları Toplantısı, (22-26 Mayıs 2000),
  8. II, Ankara 2001, s. 187-204.
  9. BAHAR, Hasan, Isauria Bölgesi Tarihi, (SÜSBE, Yayınlanmamış Doktora Tezi), Konya 1991.
  10. BAHAR, Hasan, Özdemir Koçak, Eskiçağ Konya Araştırmaları 2, (Neolitik Çağdan Roma Dönemi sonuna Kadar), Konya 2004.
  11. BAŞTAK, Naci Fikret, “Konya Vilâyetindeki Hitit Abideleri ve Hititlerin Dinleri”, Konya Dergisi, Mart 1937, s. 399-408.
  12. BAŞTAK, Naci Fikret, Konya 1, Konya 1945.
  13. BİTTEL, K. “Beitrag un Eflatun-Pınar”, Bior, X, 1/2, 1953.
  14. BORDAZ, J. “A Pelimanry Report of the 1969 Excavations at Erbaba a Neolitic Site Near Beyşehir Turkey”, Türk Arkeoloji Dergisi, XVIII/2, 1969, s. 59-64.
  15. BORDAZ, J. “Erbaba The 1977 and 1978 Seasons in Perspective” Türk Arkeoloji Dergisi, XXVI/1, 1982, s.86-94.
  16. BORDAZ, J. “Suberde”, Anatolian Studies, 15, 1965, s. 30-32.
  17. BORDAZ, J. “The Suberde Excavations South West Turkey. An Interium Report”, Türk Arkeoloji Dergisi, XVII-2, 1968, s. 43-71.
  18. ÇAYCI, Ahmet, Eşrefoğlu Beyliği Dönemi Mimari Eserleri, Ankara 2008.
  19. ÇETİK, Ali Rıza, Türkiye Vejetasyonu: 1 İç Anadolu’nun Vejetasyonu ve Ekolojisi, Konya 1985.
  20. DARKOT, Besim, “Konya”, İA, VI, Eskişehir 1997, s. 841-853.
  21. DEMİRCİOĞLU, Halil, Halil İnalcık, “Tarih Enstitüsünün Orta Anadolu Gezisi”, AÜDTCFD, V, Ankara 1947, s.169–187.
  22. ERAVŞAR, Osman, “Gezginlerin Gözüyle Konya”, Gez Dünyayı Gör Konya’yı, (Editör: Ahsen Erdoğan), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2001, s. 240–290.
  23. GÜTERBEK, H. “Alte und New Hethitische Denkmaler”, Halil Ethem Hatıra Kitabı, Ankara 1947, s. 48-51.
  24. HAMİLTON, W. Researches in Asia Minor, Pontus and Armenia II, London 1842. HAUPTMANN, H. “Recent Archaeological Research in Turkey: Nevali Çori”, Anatolian Studies, 37, London 1987, s. 206-207.
  25. Herodotos, Herodot Tarihi, (Çev. M. Ökmen), İstanbul 1982.
  26. İbn Bibi, El-Evamirü’l- Ala’iye Fi’l Umur’il Alai’ye, Selçukname I, (Haz: Mü