Dergiler / Tarih Okulu Dergisi / 2017 / Cilt: 10 - Sayı: 29

DAVRANIŞ VEYA SÜREÇ: NASIL BİR ÇEVRE EĞİTİMİ?

Behavior or Process: How is an Environmental Education?

Sayfa
467–477
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Davranış temelli olmayan çevre eğitimi yaklaşımında ise araştırmacılar buna karşı çıkarak çevre eğitiminin sadece bir çıktı olan davranışa odaklanmamasını çevre eğitiminin bir süreç olarak ele alınması gerektiğini vurgulamışlardır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çevre sorunları gerek bölgesel gerekse küresel ölçekte hızla artarken uluslar bu sorunlara çözüm aramaya devam etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu noktada görüş birliğine varılan ortak nokta ise etkili ve verimli bir çevre eğitiminin gerekli görülmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Davranış temelli olmayan çevre eğitimi yaklaşımında ise araştırmacılar buna karşı çıkarak çevre eğitiminin sadece bir çıktı olan davranışa odaklanmamasını çevre eğitiminin bir süreç olarak ele alınması gerektiğini vurgulamışlardır
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çevre sorunları gerek bölgesel gerekse küresel ölçekte hızla artarken uluslar bu sorunlara çözüm aramaya devam etmektedir. Bu noktada görüş birliğine varılan ortak nokta ise etkili ve verimli bir çevre eğitiminin gerekli görülmesidir. Ancak çevre eğitiminin nasıl gerçekleştirileceği konusunda farklı çevre eğitimi anlayışlarının var olduğunu görülmektedir. Bu araştırmada Türkiye'de çevre eğitimi, davranış temelli ve süreç temelli çevre eğitimi anlayışları bağlamında irdelenmiştir. Çevre eğitiminde uzun yıllar egemen olan davranış temelli çevre eğitimi bireylerin çevre dostu davranmaları hedeflenmektedir. Davranış temelli olmayan çevre eğitimi yaklaşımında ise araştırmacılar buna karşı çıkarak çevre eğitiminin sadece bir çıktı olan davranışa odaklanmamasını çevre eğitiminin bir süreç olarak ele alınması gerektiğini vurgulamışlardır

Abstract

As environmental problems are rapidly increasing on a regional or global scale, the nations continue to seek solutions to these problems. At this point, the point of common consensus is that an effective and efficient environmental education is required. However, it is seen that there are different perceptions of environmental education about how environmental education is realized. In this research, environmental education in Turkey is examined in the context of behavior based and process based environmental education concepts. Behavior-based environmental education, which has been dominant in environmental education for many years, is aimed at the environmentally friendly behaviors of the individuals. In the non-behaviorbased approach to environmental education, researchers have argued that environmental education should be considered as a process of environmental education in order not to focus solely on behavior as an outcome

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖNAL, N. T. (2017). DAVRANIŞ VEYA SÜREÇ: NASIL BİR ÇEVRE EĞİTİMİ?. Tarih Okulu Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 29, 467–477. https://ajindex.com/articles/357058

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2). Ajzen, I., & Fishbein, M. (1980). Understanding attitudes and predicting social behavior. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Alp, E., Ertepınar, H., Tekkaya, C. ve Yılmaz, A. (2008). A survey on Turkish elementary school students’ environmental friendly behaviours and associated variables. Environmental Education Research, 14(2), 129-143.
  2. Bamberg, S., & Möser, G. (2007).
  3. Twenty years after Hines, Hungerford, and Tomera: A new meta-analysis of psycho-social determinants of pro-environmental behaviour. Journal of Environmental Psychology, 27(1), 14–25.
  4. Burgess, J., Harrison, C., & Filius, P. (1998). Environmental communication and the cultural politics of environmental citizenship. Environment and Planning, 30, 1445-1460.
  5. Cottrell, S.P. (2003). Influence of socio-demographics and environmental attitudes on general responsible environmental behavior among recreational boaters. Environment and Nagihan Tanık Önal [476] Courtenay-Hall, P., & Rogers, L. (2002). Gaps in mind: Problems in environmental education knowledge/behaviour modelling research. Environmental Education Research, 8(3), 283-297.
  6. Fisher, J. D., Fisher, W. A., & Shuper, P. (2009). The informationmotivation-behavioral skills model of HIV preventive behavior. R. DeClemente, R. Crosby, and M. Kegler (Ed.), Emerging theories in health promotion practice and research içinde (ss.21-65). San Francisco: Wiley ve Sons. Frick,J., Kaiser, F.G., & Wilson, M. (2004). environmental knowledge and conservation behavior: Exploring prevalence and structure in representative sample. Personality and Individual Differences, 37, 1597- 1613. Hart, P., Jickling, B., & Kool, R. (1999). Starting points: Questions of quality in environmental education. Canadan Journal of Environmental Education, 4, 104-125.
  7. Hines, J.M., Hungerford, H.R., & Tomera, A.N. (1986-87). Analysis and synthesis of research on responsible pro-environmental behavior: A meta-analysis. The Journal of Environmental Education, 18(2), 1–8.
  8. Hungerford, H.R., & Volk, T.L. (1990). Changing learner behavior through environmental education. The Journal of Environmental Education, 21(3), 8–21.
  9. Jensen, B. (2002). Knowledge, action and pro-environmental behaviour. Environmental Education Research, 8(3), 325- 334. Jickling, B. (2003). Environmental education and environmental advocacy: Revisited. The Journal of Environmental Education, 34(2), 20-27. Ka