Dergiler / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2012 / Cilt: 13 - Sayı: 1

İstanbul ili örnekleminde çocuk ve ergen cinsel istismarlarının karakteristik özellikleri

Sayfa
46–50
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Çalışmamızda daha sık kız çocuklarının istismara maruz kaldığı (kız %80.7, erkek %19.3) belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Ülkemizde cinsel istismara maruz kalmış çocuk ve ergenlerin klinik ve demografik özelliklerini inceleyen çalışma sayısı azdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Bakırköy Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi, Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği’nde 2007-2010 yılları arasında adli değerlendirme- ye tabi tutulan 135 çocuk ve ergen cinsel istismar mağdurunun tıbbi ve adli dosyalarındaki bilgileri geriye dönük olarak incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Çalışmamızda daha sık kız çocuklarının istismara maruz kaldığı (kız %80.7, erkek %19.3) belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2007-2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Ülkemizde cinsel istismara maruz kalmış çocuk ve ergenlerin klinik ve demografik özelliklerini inceleyen çalışma sayısı azdır. Bu çalışmada, adli makamlarca cinsel istismara uğradıkları gerekçesiyle kliniğimizden ruhsal durum muayenesi yapılarak adli rapor düzenlenmesi istenen çocuk ve ergenlerin sosyokültürel özelliklerinin ve uğradıkları istismarın özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bakırköy Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi, Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği’nde 2007-2010 yılları arasında adli değerlendirme- ye tabi tutulan 135 çocuk ve ergen cinsel istismar mağdurunun tıbbi ve adli dosyalarındaki bilgileri geriye dönük olarak incelenmiştir. Mağdurların demografik karakteristikleri (yaş, cinsiyet) ve istismarın karakteristik özellikleri (istismarcı-mağdur ilişkisi, istismarın türü, süresi) incelenmiştir. Bulgular: Çalışmamızda daha sık kız çocuklarının istismara maruz kaldığı (kız %80.7, erkek %19.3) belirlenmiştir. İstismarcıların %80.0’ının mağdur olan çocuk ve ergenin aile üyelerinden, akraba veya tanıdık kimselerden) oluştuğu belirlenmiştir. İstismar türünün sıklıkla dokunma, okşama (%24.4) ve vajinal penetrasyon (%27.4) şeklinde olduğu, istismar yönteminin en sık zorlama (%51.1) ve kandırma olduğu (%29.6) belirlenmiştir. Sonuç: Bulgularımız, cinsel istismara maruz kalan çocuk ve ergenlerin çoğunun kızlardan oluştuğunu, istismar edenlerin çoğunun ise mağdur olan çocuk ve ergenin aile üyelerinden, akraba veya tanıdık kimselerden oluştuğunu göstermiştir. Cinsel istismara daha çok kız çocukların maruz kaldığı, yaş ilerledikçe bu oranın arttığı saptanmıştır. Türkiye’de küçük yaşlardan itibaren özellikle kız çocukları olmak üzere tüm çocukların cinsel istismar ile ilgili bilgilendirilmesi ve böyle bir istismara uğradıklarında yardım alabilecekleri merkezlerin oluşturulması önemlidir. (Anadolu Psikiyatri Derg 2012; 13:46-50)

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇÖPÜR, M., ÜNERİ, Ö. Ş., AYDIN, E., BAHALI, M. K., TANIDIR, C., GÜNEŞ, H., ERDOĞAN, A. (2012). İstanbul ili örnekleminde çocuk ve ergen cinsel istismarlarının karakteristik özellikleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 46–50. https://ajindex.com/articles/356303

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Çeçen AR. Çocuk cinsel istismarı sıklığı, etkileri ve okul temelli önleme yolları. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi 2007; 4:1-17
  2. Putnam FW Ten-year research update review: child sexual abuse. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2003; 42:269-278
  3. Hornor G. Child sexual abuse: Consequences and implications. J Pediatr Health Care 2010; 24:358-364
  4. Finkelhor D. The international epidemiology of child sexual abuse. Child Abuse Negl 1994; 18:409-417 5. Bebbington PE, Jonas S, Brugha T, Meltzer H, Jenkins R, Cooper C, et al. Child sexual abuse reported by an English national sample: characteristics and demo- graphy. Soc Psychiatry Psychiatr Epidemiol 2011; 46:255-262
  5. Günçe G. Çocuğun cinsel istismarı. E Konanç, İ Gürkaynak, A Egemen (Derleyen), Çocukların Kötü Muameleden Korunması I. Ulusal Kongre Kitapçığı, Ankara, Gözde Petro Ofset, 1991, s.125-134
  6. Kellog N. The evaluation of sexual abuse in children. Pediatrics 2005; 25:506-512
  7. Erdoğan A. Pedophilia: clinical features, etiology and treatment. Current Approaches in Psychiatry 2010; 2:132-160
  8. Bahalı K, Akçan R, Yolga Tahiroğlu A, Avcı A. Child sexual abuse: Seven years in practice. J Forensic Sci 2010; 55:633-636
  9. Tüzün B, Elmas İ, Akkay E. 11-15 Yaş grubu çocuklarda cinsel suçlar. Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Dergisi 1998; 5:79-83
  10. Karakaya I, Coşkun A, Ağaoğlu B, Şişmanlar ŞG, Yıldız Ö, Memik ÇN, ve ark. Cinsel istismara maruz kaldığı bildirilen olguların ruhsal değerlendirme sonuçları. Adli Tıp Bülteni 2006; 11: 53-59
  11. Erdoğan A, Tufan E, Karaman MG, Atabek MS, Koparan C, Özdemir E, et al. Türkiye’nin dört farklı bölgesinde çocuk ve ergenlere cinsel tacizde bulunan kişilerin karakteristik özellikleri. Anadolu Psikiyatri Derg 2011; 12:55-61
  12. Anderson J, Martin J, Mullen P, Romans S, Herbisin P. Prevalence of childhood sexual experiences in a community sample of women. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 1993; 32:911-919
  13. Cohen LJ, Galynker II. Clinical features of pedophilia and implications for treatment. J Psychiatr Pract 2002; 8:276- 289
  14. Snyder HN. Sexual Assault of Young Children as Reported to Law Enforcement: Victim, Incident, and Offender Characteristics. Washington, DC, US Department of Justice, Bureau of Justice Statistics; 2000. Publication NCJ 182990
  15. Murray JB. Psychological profile of pedophiles and child molesters. J Psychol 2000; 134:211-224
  16. İzmir Tabip Odası. Çocuk Hakları Çalışma Günleri Raporu. Yayınlanmamış Rapor, İzmir, 1997. 18