KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2011 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Yasayla ihtilafa düşen ergenlerin risk ve gereksinmelerinin değerlendirilmesi: Araştırma ve değerlendirme formunun geliştirilmesi ve standardizasyonu

Kütlegin ÖGEL
Gülşah KARADAYI
Gülçin ŞENYUVA
Özdemir Ebru TOPSAKAL
Sayfa
143–150
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Ölçme ve değerlendirme aracının test-tekrar test ve görüşmeciler arası güvenilirrlik analizleri istatistiksel olarak anlamlı sonuç vermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Yasayla ihtilafa düşen çocuk ve ergenlerin yeniden suç işleme riski ve gereksinmelerinin değerlendirilmesi amacıyla geliştirilen ‘Yasalarla İhtilafa Düşen Çocuk ve Ergenler için Araştırma ve Değerlendirme Formu’nun (ARDEF) geçerlilik ve güvenilirlik çalışmasının yapılması hedeflenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Türkiye’de, üç çocuk cezaevi ve bir çocuk eğitim evinde kalmakta olan 370 tutuklu/hükümlü ergenle görüşülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Ölçme ve değerlendirme aracının test-tekrar test ve görüşmeciler arası güvenilirrlik analizleri istatistiksel olarak anlamlı sonuç vermiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Yasayla ihtilafa düşen çocuk ve ergenlerin yeniden suç işleme riski ve gereksinmelerinin değerlendirilmesi amacıyla geliştirilen ‘Yasalarla İhtilafa Düşen Çocuk ve Ergenler için Araştırma ve Değerlendirme Formu’nun (ARDEF) geçerlilik ve güvenilirlik çalışmasının yapılması hedeflenmiştir. Yöntem: Türkiye’de, üç çocuk cezaevi ve bir çocuk eğitim evinde kalmakta olan 370 tutuklu/hükümlü ergenle görüşülmüştür. Görüşmeler ceza infaz kurumlarında çalışan İnfaz Koruma Memurları tarafından yapılmıştır. Bulgular: Ölçme ve değerlendirme aracının test-tekrar test ve görüşmeciler arası güvenilirrlik analizleri istatistiksel olarak anlamlı sonuç vermiştir. Ölçüt bağıntılı geçerliliği değerlendirmek üzere uygulanan 11-18 Yaş Gençler için Kendini Değerlendirme Ölçeği (Youth Self Report Scale) ile ölçülen agresyon ve yıkıcı davranışlar ile ARDEF arasında öfke ve kriminalite indeksi arasında anlamlı bağıntı olduğu görülmüştür. Bu bulgular, ARDEF’in ilgili davranışları ve suç işleme riskini doğru bir şekilde ölçebildiğini göstermektedir. Faktör analizi ile gerçekleştirilen yapı geçerliliği değerlendirmelerinde ölçeğin çocuk suçlarıyla ilgili ulusal ve uluslararası araştırmaların sonuçlarıyla uyumlu olarak ruhsal durum, yoksulluk ve kriminal tutumu ölçen üç faktörden oluştuğu gözlemlenmiştir. Tartışma: ARDEF’in bu haliyle bireyselleştirilmiş iyileştirme programları geliştirilmesi kapsamında, çocuk ceza infaz kurumlarında, İnfaz Koruma Memurları tarafından uygulanabileceği saptanmıştır. ARDEF’in daha geniş bir örneklem üzerinde denenerek, normlarının oluşturulması gerekmektedir. Ayrıca ARDEF’in yeniden suç işleme riskini değerlendirip değerlendiremediğinin sınanması için izleme çalışmalarına gereksinme vardır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖGEL, K., KARADAYI, G., ŞENYUVA, G., TOPSAKAL, Ö. E. (2011). Yasayla ihtilafa düşen ergenlerin risk ve gereksinmelerinin değerlendirilmesi: Araştırma ve değerlendirme formunun geliştirilmesi ve standardizasyonu. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 143–150. https://ajindex.com/articles/355950

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Çeliköz N, Seçer Z, Durak T. Suç işleyen ve işlemeyen çocukların düşünme becerileri ve ahlaki yargılarının incelenmesi. Selcuk Univ Egit Fak Derg 2008; 25:335- 350
  2. Howard P, Clark D, Garnham N. An evaluation of the Offenders Assessment System (OASys): in three pilots 1999-2001. London, Home Office, 2006
  3. Champion DJ. Measuring Offender Risk: A Criminal Justice Sourcebook. Westport, Greenwood Press, 1994
  4. Pereira M, Pietromartire S, Maurice L. Risk assessment and management. MD Beer, SM Pereira, C Paton (Eds.), Psychiatric Intensive Care, second ed., UK, Cambridge University Press, 2008, p.161-182
  5. Andrews DA, Bonta J, Hoge RD. Classification for effective rehabilitation: Rediscovering psychology. Crim Justice Behav 1990; 17:19-52
  6. Curtis S. Youth justice assessment procedures. Child Psychol Psychiatr Rev 2001; 6:21-23
  7. Hoge RD. Youth Level of Service/Case Management Inventory. T Grisso, G Vincent, D Seagrave (Eds.), Mental Health Screening and Assessment in Juvenile Justice. New York, Guilford Press, 2005, p.283-294
  8. Webster, CD, Nicholls TL, Martin M-L, Desmerais SL, Brink J. Short-Term Assessment of Risk and Treatability (START): the case for a new structured professional judgment scheme. Behav Sci Law 2006; 24:747-766
  9. Gönültaş MB. Adana İlinde Mala ve Şahsa Karşı Suç İşleyen Çocukların Sosyodemografik Özelliklerinin Ortaya Konulması. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, Çukurova Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2009
  10. Aras Ş, Günay T, Özan S, Orçın E. İzmir ilinde lise öğrencilerinin riskli davranışları. Anadolu Psikiyatri Derg 2007; 8:186-196
  11. Hancı İH, Eşiyok B. Çocuk suçluluğu. Türkiye Klinikleri Pediatr Bilim Derg 2006; 2:109-112
  12. T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü Web Sitesi, 2008 Yılı İstatistik Tabloları, http://www.adlisicil.adalet.gov.tr/istatistik_2008/ist_tab.ht m, (03.04.2010
  13. Achenbach TM. Manual for Child Behavior Checklist/4- 18 and 1991 Profile. Burlington, VT, University of Vermont, 1991
  14. Erol N, Şimsek Z. Mental health of Turkish children: behavioral and emotional problems reported by parents, teachers and adolescents. N Singh, JP Leung, AN Singh (Eds.), International Perspectives on Child and Adolescent Mental Health, Elsevier, 2008, p.223-247
  15. Shader M. Risk factors for delinquency: an overview. United States Department of Justice, Office of Juvenile Justice and Delinquency Prevention, 2003
  16. Sprague J, Walker HM, Stieber S, Simonsen B, Nishioka B, W