Dergiler / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2013 / Cilt: 14 - Sayı: 4

Türkiye'de bir üniversite hastanesinde 2006-2011 yılları arasında elektrokonvülzif tedavi uygulaması

Practice of electroconvulsive therapy between the years of 2006-2011 at a university hospital in Turkey

Sayfa
340–346
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar EKT‟nin güvenli ve etkin bir tedavi yöntemi olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Türkiye‟de elektrokonvülzif tedavi (EKT) uygulanma oranı yatan hastalarda %9-16.4 arasında bildirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sonuçlar Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa ülkeleri ile bazı Asya-Pasifik ülkelerindeki oranlardan yüksektir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar EKT‟nin güvenli ve etkin bir tedavi yöntemi olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2006-2011 · 176 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Türkiye‟de elektrokonvülzif tedavi (EKT) uygulanma oranı yatan hastalarda %9-16.4 arasında bildirilmiştir. Bu sonuçlar Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa ülkeleri ile bazı Asya-Pasifik ülkelerindeki oranlardan yüksektir. EKT ile ilgili verilerin tek bir merkezde toplanmaması nedeniyle bu oranlar Türkiye‟deki genel psikiyatrik popülas- yondaki EKT oranını yansıtmamaktadır. Bu çalışmada bir üniversite hastanesi psikiyatri kliniğinde yatan ve EKT uygulanan hastaların çok yönlü değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışmaya 2006-2011 yılları arasın- da Gülhane Askeri Tıp Akademisi Psikiyatri Kliniği‟nde yatan ve EKT uygulanan hastalar alınmıştır. Bu tarihler arasında yatıp EKT uygulanan hastaların dosyaları geriye dönük olarak taranarak değerlendirilmiştir. Sonuçlar: Toplam 176 hastaya EKT uygulanmış olup uygulamanın en sık şizofreni, ikinci olarak unipolar depresyon hastala- rında yapıldığı görülmektedir. Ortalama konvülziyon süresi 27.6±9.7 sn, ortalama EKT sayısı 9.1±4.2‟dir ve hasta- lıklara göre farklılık göstermemektedir. Komplikasyon oranları %3-11 arasındadır ve en sık depresyon grubunda bulunmuştur. Hastaların %90.9‟unda ve tüm tanı gruplarında EKT hem klinik olarak, hem de psikometrik ölçümler- de anlamlı iyileşme sağlamıştır. Tartışma: Kliniğimizde EKT uygulanma oranı beş yıllık süreçte %2.2 olarak saptanmıştır. Sonuçlar EKT‟nin güvenli ve etkin bir tedavi yöntemi olduğunu göstermektedir. Farklı popülasyon- larda yapılacak benzer ve ileriye dönük çalışmaların faydalı olacağı düşünülmektedir.

Abstract

Objective: The frequency of electroconvulsive therapy (ECT) application rates have been reported between 9% and 16.4% in Turkey. These results are higher than in the United States, European countries and some Asia- Pacific countries. These rates do not reflect the actual prevalence of ECT in the general psychiatric population due to nonexitence of a nationwide registry. In this study, we aimed to evaluate inpatients that underwent ECT at the clinic of a university hospital comprehensively. Methods: The patients who were hospitalized and treated with ECT in the Department of Psychiatry of Gulhane Military Medical Academy between 2006 and 2011 were included in this study. The medical files of patients who were hospitalized and treated with ECT within this period were evaluated retrospectively. Results: Of the 176 patients treated with ECT, the most common diagnosis for the application was psychotic disorder and the second was unipolar depression. Average duration of seizures was 27.6±9.7 sec, the average number of ECT was 9.1±4.2 and these have not shown difference according to the dis- eases. Complication rates were between 3% and 11% and were found to be the highest at the depression group. ECT has provided significant improvements in both clinical as well as psychometric measurements at 90.9% of the patients' and in all diagnostic groups. Discussion: The rate of ECT was found to be 2.2% in a 5-year period. The results show that ECT is a safe and effective treatment. Prospective and similar studies in different populations should be useful.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BALIKÇI, A., BOLU, A., AKARSU, S., KOÇAK, N., ERDEM, M., AYDEMİR, E., UZUN, Ö. (2013). Türkiye'de bir üniversite hastanesinde 2006-2011 yılları arasında elektrokonvülzif tedavi uygulaması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 4, 340–346. https://ajindex.com/articles/355845

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Doğan O. Dirençli obsesif kompulsif bozukluk ve tedavi seçenekleri. Anadolu Psikiyatri Derg 2010; 11:269-278
  2. Bulut M, Vırıt O, Çöpoğlu ÜS, Bülbül F, SavaĢ HA. Gebelikte duygudurum bozukluklarının teda- visinde EKT kullanımı. Anadolu Psikiyatri Derg 2009; 10(Ek 1):76-77
  3. Tomruk NB, Oral T. Elektrokonvulsif tedavinin klinik kullanımı: Bir gözden geçirme. Anadolu Psikiyatri Derg 2007; 8:302-309
  4. Gaines GY, Rees DI. Anesthetic considerations for electroconvulsive therapy. South Med J 1992; 85:469-482
  5. Zeren T, Tamam L, Evlice YE. Elektrokonvulsif terapi: 12 yıllık uygulamanın değerlendirilmesi. Yeni Symposium 2003; 41:54-63
  6. Yıldız A, Gökmen N, Turgut K, Yücel G, Tunca Z. Bir üniversite hastanesi yataklı psikiyatri servisin- de uygulanan somatik tedaviler arasında elektro- konvülsif tedavinin yeri. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni 2003; 13:65-71
  7. Saatcioglu Ö, Tomruk NB. Practice of electro- convulsive therapy at the research and training hospital in Turkey. Soc Psychiatry Psychiatr Epidemiol 2008; 43:673-677
  8. Andreasen NC. Scale for the Assesment of Posi- tive Symptoms. Department of Psychiatry Col- lege of Mepclicine the University of lowa, 1984
  9. Erkoç ġ, Arkonaç O, Ataklı C, Özmen E. Negatif semptomları değerlendirme ölçeğinin güvenilirliği ve geçerliliği. DüĢünen Adam 1991; 4:14-15
  10. Andreasen NC. Scale for the Assesment of Posi- tive Symptoms, Department of Psychiatry Col- lege of Medicine the University of lowa, 1984
  11. Erkoç ġ, Arkonaç O, Ataklı C, Özmen E. Pozitif semptomlari değerlendirme ölçeğinin güvenilirliği ve geçerliliği. DüĢünen Adam 1991; 4:20-24
  12. Overall JE, Gorham DR. The Brief Psychiatric Rating-Scale. Psychol Rep 1962; 10:799-812
  13. Hamilton MA. A rating scale for depression. J Neurol Neurosurg Psychiatry 1960; 23:56-62
  14. Akdemir A, Örsel SD, Dağ i,Türkçapar H, iĢcan N, Özbay H. Hamilton depresyon derecelendirme ölçeğinin geçerliliği-güvenilirliği ve klinikte kullanı- mı. 3P Dergisi 1996; 4:251-259
  15. Young RC, Bigss T, Ziegler. A rating scale for mania: Reliability, validity, and sensitivity. Br J Psychiatry 1978; 133:429-435
  16. Karadağ F, Oral ET, Yalçın FA, Erten E. Young Mani Derecelendirme Ölçeğinin Türkiye‟de geçerlik ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri Dergisi 2001; 13:107-114
  17. Guy W. ECDEU Assessment Manual for Psycho- pharmacology. Revised US Dept Health, Educa- tion and Welfare Publication (ADM), Rockville, MD; National Institute of Mental Health, 1976, p.76-338
  18. EĢsizoğlu A, YaĢ