Dergiler / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2016 / Cilt: 17 - Sayı: 6

Association between the metabotropic glutamate receptor7 rs3749380 polymorphism and methylphenidate treatment outcome in children with ADHD

DEHB'li çocuklarda metabotropik glutamat reseptör7 rs3749380 polimorfizmi ile metilfenidat tedavi sonuçları arasındaki ilişki

Sayfa
442–450
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bir kontrol veya karşılaştırma grubu ve daha büyük bir örneklem kullanarak bulgularımızın replikasyonunu içeren ileri çalışmalar, GRM7 genleri ile DEHB'li deneklerde MPH'ye tedavi yanıtları arasındaki ilişkiyi değerlendirmeye olanak sağlayacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) dikkatsizlik, dezorganizasyon ve/veya hiperaktivite-dürtüsellik ile kararkterize kalıtsal bir nörogelişimsel bozukluktur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, Koreli DEHB'li çocuklarda metabotropik glutamat reseptör (GRM) 7 rs3749380 polimorfizm genotipleri ile metilfenidata (MPH) öznel/nesnel tedavi yanıtları arasındaki ilişki araştırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bir kontrol veya karşılaştırma grubu ve daha büyük bir örneklem kullanarak bulgularımızın replikasyonunu içeren ileri çalışmalar, GRM7 genleri ile DEHB'li deneklerde MPH'ye tedavi yanıtları arasındaki ilişkiyi değerlendirmeye olanak sağlayacaktır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) dikkatsizlik, dezorganizasyon ve/veya hiperaktivite-dürtüsellik ile kararkterize kalıtsal bir nörogelişimsel bozukluktur. Bu çalışmada, Koreli DEHB'li çocuklarda metabotropik glutamat reseptör (GRM) 7 rs3749380 polimorfizm genotipleri ile metilfenidata (MPH) öznel/nesnel tedavi yanıtları arasındaki ilişki araştırılmıştır. Yöntem: Çalışmaya sekiz haftalık açık etiketli MPH çalışmasındaki ilaç kullanmayan DEHB'li 86 çocuk alındı. Deneklerin genotipleri çalışıldı ve sonra tedavi öncesinde ve sonrasında DEHB Değerlendirme Ölçeği (ARS), Sürekli Performans Testi (CPT) ve Genel Klinik İzlenim Ölçeği (CGI) ile değerlendirildi. Sonuçlar: Sekiz haftalık MPH kullanılmasından sonra GRM7 rs3749380 polimorfizm T/T genotipindeki çocuklar CPT'de C/C veya C/T genotip grubundakilerden görsel yanıt süreleri ve işitsel görev hatalarıyla ilgili olarak farklı bir yanıta sahipti. Tartışma: Bu sonuçlar GRM7 rs3749380 polimorfizminin DEHB'li hastalarda MPH'ye yanıtla ilişkili olduğunu düşündürür. Bir kontrol veya karşılaştırma grubu ve daha büyük bir örneklem kullanarak bulgularımızın replikasyonunu içeren ileri çalışmalar, GRM7 genleri ile DEHB'li deneklerde MPH'ye tedavi yanıtları arasındaki ilişkiyi değerlendirmeye olanak sağlayacaktır.

Abstract

Objective: Attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) is a heritable neurodevelopmental disorder characterized by inattention, disorganization, and/or hyperactivity-impulsivity. This study investigated the association between the metabotropic glutamate receptors (GRM) 7 rs3749380 polymorphism genotypes and subjective/objective treatment responses to methylphenidate (MPH) in Korean children with ADHD. Methods: This study enrolled 86 medicationnaïve children with ADHD in an open-label 8-week trial of MPH. The subjects were genotyped and then evaluated using the ADHD Rating Scale (ARS), the Continuous Performance Test (CPT) and the Clinical Global Impression Scale (CGI) before and after treatment. Results: After 8-week MPH treatment, children with the GRM7 rs3749380 polymorphism T/T genotype had a different response in terms of visual response times and auditory commission errors on the CPT than C/C or C/T genotype groups. Conclusions: These results suggest that the GRM7 rs3749380 polymorphism is associated with the response of MPH in patients with ADHD. Further studies, including replication of our findings using a control or comparison group and a larger sample, are warranted to evaluate the association between the GRM7 genes and treatment responses to MPH in subjects with ADHD.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CHOI, B., KIM, B. (2016). Association between the metabotropic glutamate receptor7 rs3749380 polymorphism and methylphenidate treatment outcome in children with ADHD. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 6, 442–450. https://ajindex.com/articles/355781

Kaynakça (12)

  1. Faraone SV, Sergeant J, Gillberg C, Biederman J. The worldwide prevalence of ADHD: is it an American condition? World Psychiatry 2003; 2:104-113.
  2. Konaras K, Neufang S, Hanisch C, Fink GR, Herpertz-Dahlmann B. Dysfunctional attentional networks in children with attention deficit/hyper- activity disorder: evidence from an event-related functional magnetic resonance imaging study. Biol Psychiatry 2006; 59:643-651.
  3. Lijffijt M, Kenemans JL, Verbaten MN, van Enge- land H. A meta-analytic review of stopping perfor- mance in attention-deficit/hyperactivity disorder: deficient inhibitory motor control? J Abnorm Psychol 2002; 114:216-222.
  4. Martinussen R, Hayden J, Hogg-Johnson S, Tannock R. A meta-analysis of working memory impairments in children with attention-deficit/ hyperactivity disorder. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2005; 44:377-384.
  5. Nigg JT, Blaskey LG, Huang-Pollock CL, Rappley MD. Neuropsychological executive functions and DSM-IV ADHD subtypes. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2002; 41:59-66.
  6. Nigg JT, Casey BJ. An integrative theory of attention-deficit/ hyperactivity disorder based on the cognitive and affective neurosciences. Dev Psychopathol 2005; 17:785-806.
  7. Willcutt EG, Doyle AE, Nigg JT, Faraone SV, Pennington BF. Validity of the executive function theory of attention-deficit/hyperactivity disorder: a meta-analytic review. Biol Psychiatry 2005; 57:1336-1346.
  8. Poelmans G, Pauls DL, Buitelaar JK, Franke B. Integrated genome-wide association study findings: identification of a neurodevelopmental network for attention deficit hyperactivity disorder. Am J Psychiatry 2011; 168:365-377.
  9. Stergiakouli E, Hamshere M, Holmans P, Langley K, Zaharieva I, De CG, et al. Investigating the contribution of common genetic variants to the risk and pathogenesis of ADHD. Am J Psychiatry 2012; 169:186-194.
  10. Willliams NM, Zaharieva I, Martin A, Langley K, Mantripragada K, Fossdal R. et al. Rare chro- mosomal deletions and duplications in attention- deficit hyperactivity disorder: a genome-wide analysis. Lancet 2010; 376:1401-1408.
  11. Del Campo N, Chamberlain SR, Sahakian BJ, Robbins TW. The roles of dopamine and noradre- naline in the pathophysiology and treatment of attention-deficit/hyperactivity disorder. Biol Psychiatry 2011; 69:e145-157. Gizer IR, Ficks C, Waidman ID. Candidate gene studies of ADHD: a meta-analytic review. Hum Genet 2009; 126:51-90.
  12. Riedel G, Platt B, Micheau J. Glutamate receptor function in learning and memory. Behav Brain Res 2003; 140:1-47. Nakan