Dergiler / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 69 - Sayı: 1

HAKSIZ FİİLLERE CEZA KANUNLARINDAKİ ZAMANAŞIMININ UYGULANMASI

Implementation of the Statute of Limitations in Criminal Laws to Torts

Sayfa
1–32
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Cezakanunlarındaki zamanaşımının haksız fiillerdeki uygulanma şekli konusundauygulamada ortaya çıkabilecek sorunlara çözümler getirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.72/I’e göre, haksız fiillere cezakanunlarındaki zamanaşımının uygulanabilmesi için haksız fiilincezalandırılabilir olması ve bu fiil için ceza kanunlarında öngörülenzamanaşımının haksız fiillere uygulanan iki yıllık “nispi” ve on yıllık“mutlak” zamanaşımından uzun olması gerekmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak, cezakanunlarındaki zamanaşımı; uygulanma alanı, başlangıcı, durma ve kesilmenedenleri yönünden nispi ve mutlak zamanaşımı sürelerinden farklıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Cezakanunlarındaki zamanaşımının haksız fiillerdeki uygulanma şekli konusundauygulamada ortaya çıkabilecek sorunlara çözümler getirilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.72/I’e göre, haksız fiillere cezakanunlarındaki zamanaşımının uygulanabilmesi için haksız fiilincezalandırılabilir olması ve bu fiil için ceza kanunlarında öngörülenzamanaşımının haksız fiillere uygulanan iki yıllık “nispi” ve on yıllık“mutlak” zamanaşımından uzun olması gerekmektedir. Ancak, cezakanunlarındaki zamanaşımı; uygulanma alanı, başlangıcı, durma ve kesilmenedenleri yönünden nispi ve mutlak zamanaşımı sürelerinden farklıdır. Buise ceza kanunlarındaki zamanaşımının haksız fiillere uygulanmasındasorunlara neden olmaktadır. Bu çalışmada, ceza kanunlarındaki zamanaşımıkavramı, bu zamanaşımının uygulanma şartları, cezalandırılabilir haksızfiilin ve tazminat sorumlularının nitelikleri ele alınmaktadır. Cezakanunlarındaki zamanaşımının haksız fiillerdeki uygulanma şekli konusundauygulamada ortaya çıkabilecek sorunlara çözümler getirilmektedir.

Abstract

According to Article 72/I of Turkish Code of Obligations No. 6098, in order to implement the statute of limitations in criminal laws to torts, this tort shall be punishable and the statute of limitations in criminal laws for this act shall be longer than two-year “relative” and ten-year “absolute” statutes of limitations for torts. However, the statute of limitations in criminal laws is different from the relative and absolute statutes of limitations regarding their implementation areas, commencement and grounds for suspension and interruption of the period. This leads to problems in the implementation of the statute of limitations in criminal laws to torts. In this study, the concept of statute of limitations in criminal laws and prerequisites for its implementation, the features of punishable torts and persons responsible for compensation are discussed. The solutions for possible questions regarding the implementation manner of the statute of limitations in criminal laws to torts are offered.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALTIN, H. (2020). HAKSIZ FİİLLERE CEZA KANUNLARINDAKİ ZAMANAŞIMININ UYGULANMASI. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 69 - Sayı: 1, 1–32. https://ajindex.com/articles/355115

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Akçay, Ergin: Türk Borçlar Kanunu’na Göre Zamanaşımı, İstanbul 2010.
  2. Alşahin, Mehmet Emin: Ceza Hukukunda Zamanaşımı, Ankara 2016.
  3. Antalya, Gökhan: 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’na Göre Borçlar Hukuku Genel Hükümler Cilt II, İstanbul 2017.
  4. Arık, Kemal Fikret: Ceza Zaman Aşımının Haksız Fiil Zaman Aşımına Tesiri, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, C:5, S:1, s. 298-314. (Kısaltılmışı: Arık, Zamanaşımı) Arık, Kemal Fikret: Haksız Fiil Zaman Aşımı Af Halinde Ceza Zaman Aşımı Tatbik Edilir mi? Edilmezse Tazminat Davasının Zaman Aşımı Ne Zaman Başlar?, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, C:9, S:3, s. 251-255. (Kısaltılmışı: Arık, Af) Aydos, Oğuz Sadık: İstisnaî Sürenin Nisbî Süreye Etkisi, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Y:4, S:14, s. 397-415.
  5. Bağcı, Kadir: Haksız Fiilde Zamanaşımı Süresi, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Y:7, S:28, s. 287-312.
  6. Becker, Hermann: Berner Kommentar Band / Nr. VI/I, Schweizerisches Zivilgesetzbuch, Obligationenrecht, Allgemeine Bestimmungen, Art. 1-183 OR, (Hrsg. Becker, Hermann), 2. Auflage, Bern 1945.
  7. Bilgen, Mahmut: Özel Hukukta Zamanaşımı, 2. Baskı, Ankara 2010.
  8. Brehm, Roland: Berner Kommentar, Schweizerisches Zivilgesetzbuch, Das Obligationenrecht, Die Entstehung durch unerlaubte Handlungen, Art. 41 - 61 OR, (Hrsg. Hausheer, Heinz / Walter, Hans Peter), 4. Auflage, Bern 2013.
  9. Çandarlı, Zahid: Borçlar Hukukunda Müruru Zaman ve Buna Mütedair Temyiz Mahkemesi Kararları, Ankara 1943.
  10. Çelik, Ahmet Çelik: Tazminat ve Alacaklarda Zamanaşımı, 3. Baskı, Ankara 2018.
  11. Erdem, Mehmet: Özel Hukukta Zamanaşımı, İstanbul 2010.
  12. Eren, Fikret: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 23. Baskı, Ankara 2018.
  13. Fischer, Willi: OFK - Orell Füssli Kommentar - Schweizerisches Obligationenrecht, (Hrsg. Kren Kostkiewicz, Jolanta / Wolf, Stephan / Amstutz, Marc / Fankhauser, Roland), Zürich 2016.
  14. Fischer, Willi / Iten, Marc’Antonio: Haftpflichtkommentar - Kommentar zu den schweizerischen Haftpflichtbestimmungen, (Hrsg. Fischer, Willi / Luterbacher, Thierry), Zürich 2016.
  15. Göksu, Tarkan: Art. 60 OR, Präjudizienbuch OR, Die Rechtsprechung des Bundesgerichts (1875-2015), (Hrsg. Gauch, Peter / Aepli, Viktor / Stöckli, Hubert), 9. Auflage, 2016.
  16. Güntülü Alkan, Ayça: Haksız Fiil Sorumluluğunda Zamanaşımı, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Y:2016, C:11, S:147-148, s. 119-140.
  17. Gürsoy, Kemal Tahir: Haksız Eylem(Fiil)den Doğan Talep Hakkı ve Bu Hakkın Diğer Talep Haklarıyla Yarışması (Dava Hakkının Telahuku), AÜHFD, C:31, S:1, s. 149-184. Honse