Dergiler / ACADEMIC PLATFORM-JOURNAL OF ENGINEERING AND SCIENCE / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Makine Öğrenimi Yöntemleri ile Türkiye için Sera Gazı Emisyonu Tahmini

Forecasting of Greenhouse Gas Emissions in Turkey using Machine Learning Methods

Sayfa
332–348
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tahmin edilen emisyon değerleri günümüze göre yüksek seviyede olup bu değerler göz önüne alınarak gerekli tedbir ve biyokütleyi artırıcı faaliyetlerin gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sera gazı emisyonu dünyamızın kendini yenileme kapasitesinin önüne geçerek, ozon tabakasının delinmesi, küresel ısınma ve besin kaynaklarının azalması gibi sonuçlara sebep olmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, makine öğrenimi algoritmaları kullanılarak Türkiye için ileriye yönelik sera gazı emisyonu tahminlemesi gerçekleştirilmiş olup, veri setini Türkiye’ye ait 1967-2017 yılları arasındaki sera gazı emisyonu oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Tahmin edilen emisyon değerleri günümüze göre yüksek seviyede olup bu değerler göz önüne alınarak gerekli tedbir ve biyokütleyi artırıcı faaliyetlerin gerçekleştirilmesi gerekmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Sera gazı emisyonu dünyamızın kendini yenileme kapasitesinin önüne geçerek, ozon tabakasının delinmesi, küresel ısınma ve besin kaynaklarının azalması gibi sonuçlara sebep olmaktadır. Ayrıca sera gazları, ekolojik ayak izini oluşturan en büyük etmendir. Dünyanın daha yaşanılabilir ve kendi kendine yetebilir olması için biyokütle alanları ile ekolojik ayak izi dengede olmalıdır. Bu dengeyi sağlamak için ise sera gazı emisyonunun ileriye yönelik durumu belirlenmelidir. Bu çalışmada, makine öğrenimi algoritmaları kullanılarak Türkiye için ileriye yönelik sera gazı emisyonu tahminlemesi gerçekleştirilmiş olup, veri setini Türkiye’ye ait 1967-2017 yılları arasındaki sera gazı emisyonu oluşturmaktadır. Yöntemlerin başarısını sınamak için öncelikle veri seti zaman serisi olarak ele alınmış daha sonra ise istatistiksel olarak da sonuçları değerlendirmek için 10-kat çapraz doğrulama uygulanmıştır. En iyi algoritma olarak Uzun Kısa-Vadeli Hafıza tespit edilmiş olup zaman serisi olarak değerlendirilen test setinde bu algoritmanın ortalama karesel hataların karekökü, ortalama mutlak yüzde hata ve belirleme katsayısı değerleri sırası ile 0.25, 1.11, 1.0 bulunmuştur. Bu başarılı sonuçlar ile oluşturulan model 2018-2031 yılına kadar olan sera gazı emisyonunu tahmin etmek için kullanılmıştır. Tahmin edilen emisyon değerleri günümüze göre yüksek seviyede olup bu değerler göz önüne alınarak gerekli tedbir ve biyokütleyi artırıcı faaliyetlerin gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Abstract

Greenhouse gas emissions prevent our world's self-renewal capacity and cause ozone depletion, global warming and reduced food resources. In addition, greenhouse gases are the biggest factor that creates the ecological footprint. To make the world more livable and self-sufficient, the biocapacity fields and the ecological footprint must be in balance. In order to achieve this balance, the situation for the future of greenhouse gas emissions should be determined. In this study, the forecasting of greenhouse gas emissions for Turkey is carried out using machine learning algorithms, and the data set denominated greenhouse gas emissions of Turkey between the years 1967-2017. In order to test the success of the methods, the data set is first handled as a time series and then 10-fold cross-validation is applied to evaluate the results statistically. Long Short-Term Memory is determined as the best algorithm and in the test set evaluated as time series, root mean square error, mean absolute percentage error and the coefficient of determination of this algorithm are found as 0.25, 1.11, and 1.0 respectively. The model created with these successful results is used to estimate greenhouse gas emissions between 2018 and 2031. Forecasted emission values are at a high level compared to today, and necessary measures and activities to increase biomass should be carried out considering these values.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇEŞMELİ, M. Ş., PEÇE, İ. (2020). Makine Öğrenimi Yöntemleri ile Türkiye için Sera Gazı Emisyonu Tahmini. ACADEMIC PLATFORM-JOURNAL OF ENGINEERING AND SCIENCE, Cilt: 8 - Sayı: 2, 332–348. https://ajindex.com/articles/354919

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. . H. Ritchie and M. Roser, URL: https://ourworldindata.org/co2-and-other-greenhouse-gasemissions (Erişim zamanı; Eylül, 1, 2019). [2]. S. Kalra, R. Lamba and M. Sharma, “Machine learning based analysis for relation between global temperature and concentrations of greenhouse gases.”, Journal of Information and Optimization Sciences, vol. 41, no 1, pp. 73-84, 2020. [3]. N. Li, L. Shang, Z. Yu and Y. Jiang, “Estimation of agricultural greenhouse gases emission in interprovincial regions of China during 1996–2014.”, Natural Hazards, pp. 1-22, 2020. [4]. A. J. Franzluebbers, Cattle grazing effects on the environment: Greenhouse gas emissions and carbon footprint, In Management Strategies for Sustainable Cattle Production in Southern Pastures, Academic Press, pp. 11-34, 2020. [5]. M. Han and B. Zhu, B. “Changes in soil greenhouse gas fluxes by land use change from primary forest.”, Global Change Biology, vol. 26, pp. 2656-2667, 2020. [6]. S. Chicherin, “Low-Temperature District Heating With Decentralized Generation By Heat Pumps At A Railway Station: Optimizing The System And Calculating Greenhouse Gas Emissions,” Innovations, vol.6, no 2, pp. 82-84, 2018. [7]. H. Chen, M. K. Awasthi, T. Liu, J. Zhao, X. Ren, M. Wang, Y. Duan, S. K. Awasthi and Z. Zhang, “Influence Of Clay As Additive On Greenhouse Gases Emission And Maturity Evaluation During Chicken Manure Composting.”, Bioresource technology, vol. 266, pp. 82-88, 2018. [8]. H. Gülhan, H. Özgün, M. E. Erşahin, R. K. Dereli and İ. Öztürk, “İstanbul’daki Biyolojik Atıksu Arıtma Tesislerinin Sera Gazı Emisyonunun Modelleme Metodu ile Tahmini,”, Fırat Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, vol. 30, no 1, pp. 59-67, 2018. [9]. T. A. Räsänen, O. Varis, L. Scherer and M. Kummu, “Greenhouse Gas Emissions Of Hydropower In The Mekong River Basin.”, Environmental Research Letters, vol. 13, no 3, 034030, 2018. [10]. M. F. Baran, H. A. Karaağaç, D. Mart, A. Bolat, and Ö. Eren, “Nohut Üretiminde Enerji Kullanım Etkinliği Ve Sera Gazı (Ghg) Emisyonunun Belirlenmesi (Adana Ili Örneği).”, Avrupa Bilim Ve Teknoloji Dergisi, vol. 16, pp. 41-50, 2019. [11]. H. Dulkadiroğlu, “Türkiye’de Elektrik Üretiminin Sera Gazi Emisyonlari Açisindan İncelenmesi.”, Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, vol. 7, no 1, pp. 67-74, 2018. [12]. B. Henderson, A. Golub, D. Pambudi, T. Hertel, C. Godde, M. Herrero, O. Cacho, and P. Gerber, “The Power And Pain Of Market-Based Carbon Policies: A Global Application To Greenho