Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇıkarımlar: Trokanterik bölge kırıklarında kullanılan DKÇ ile erken mobilizasyon, daha iyi stabilite ve erken kaynama sağlanarak AP’ye göre daha iyi geç dönem sonuçları elde edilir
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı yetişkin femur trokanterik bölge kırıklarının tedavisinde dinamik kalça çivisi (DKÇ) ve 130° AO açılı plak (AP) kullandığımız iki ayrı grubun geç dönem sonuçlarını karşılaştırmaktı. Çalışma planı: Trokanterik kırık nedeniyle başvuran ve 82’sine DKÇ, 75’ine AP uygulanan 157 hasta değerlendirildi. Ortalama izlem süresi DKÇ grubunda 8 yıl (dağılım 2.3-11.7 yıl), AO grubunda ise 8.5 yıl (2.4-12.5 yıl) idi. Sonuçlar: Boyd ve Griffin sınıflamasına göre DKÇ grubundaki kırıkların 37’si (%45) stabil, 45’i (%55) instabil; AP grubundaki kırıkların ise 42’si (%56) stabil, 33’ü (%44) instabil idi. Clawson’un fonksiyonel sınıflamasına göre AP grubunda %64 oranında, DKÇ grubunda ise %81 oranında iyi ve çok iyi sonuç alındı (p<0.05). Benzer olarak Foster’in anatomik sınıflamasına göre AP grubunda %68, DKÇ grubunda %85 oranında iyi ve çok iyi sonuç alındı (p<0.05). Çıkarımlar: Trokanterik bölge kırıklarında kullanılan DKÇ ile erken mobilizasyon, daha iyi stabilite ve erken kaynama sağlanarak AP’ye göre daha iyi geç dönem sonuçları elde edilir
Abstract
Objectives: The aim of this study was to compare the long-term results of two groups of patients with trochanteric fractures of the femur treated with either dynamic hip screw (DHS) or AO angled blade plate (AP) insertions. Methods: A total of 157 patients with trochanteric fractures were included in the study, and 82 patients underwent dynamic hip screw insertion, and 75 underwent AO angled blade plate insertion. The mean follow-up period was 8 years (range 2.3-11.7 years) in the DHS group, and 8.5 years (2.4-12.5 years) in the AP group. Results: According to the Boyd and Griffin classification, there were 37 stable fractures (45%) and 45 unstable fractures (55%) in the DHS group, whereas there were 42 stable fractures (56%) and 33 unstable fractures (44%) in the AP group. According to Clawson’s functional classification, 64% of patients in the AP group and 81% in the DHS group had good or excellent function (p<0.05). Similarly, according to Foster's classification, 68% of patients in the AP group, and 85% in the DHS group had good to excellent results (p<0.05). Conclusion: DHS yields better long-term results in trochanteric fractures than do AO angled blade plates by providing earlier mobilization of the patient, better stability, and earlier union