Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİki grubun ağırlıkları arasında anlamlı farklılık bulunmazken, boy ve vücut kütle indeksi değerleri ileri derecede anlamlı farklılık gösterdi Çıkarımlar: Olgularımızda oldukça uzun süren Trendelenburg pozitifiğinin daha kısa boylu ve vücut kütle indeksi daha büyük hastalarda görülmesi, Hardinge yaklaşımı ile total kalça artroplastisi yapılan hastalarda ameliyat öncesinde bu iki faktörün dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Total kalça artroplastisi için en sık uygulanan yaklaşımlardan biri olan Hardinge yaklaşımı sonrasında gelişebilecek Trendelenburg bulgusunun boy, ağırlık ve vücut kütle indeksi gibi morfometrik parametrelerle ilişkisi araştırıldı. Çalışma planı: Çalışmada, primer koksartroz nedeniyle Hardinge yaklaşımı ile total kalça artroplastisi uygulanan 59 hasta (43 kadın, 16 erkek; ort. yaş 55; dağılım 37-74) değerlendirildi. Hastaların ameliyat sonrası 15. gün, birinci ay ve üçüncü ay poliklinik takipleri yapıldı. Ortalama takip süresi 24.3 ay (dağılım 12-37 ay) idi. Trendelenburg bulgusu olan ve olmayan hastaların boy, ağırlık ve vücut kütle indeksi değerleri karşılaştırıldı. Sonuçlar: Hardinge yaklaşımı ile total kalça artroplastisi sonrasında 19 hastada (%32.2) Trendelenburg bulgusu saptandı. Bu durum ameliyattan sonra ortalama 8.3 ay (dağılım 4-14 ay) sürdü. Trendelenburg bulgusu olan hastalarda boy ortalaması 157.4 cm (dağılım 151-173 cm), ağırlık 82.5 kg (dağılım 70-108 kg), vücut kütle indeksi 33.2 kg/m2 (dağılım 25.4-30.5 kg/m2) bulundu. Trendelenburg bulgusu olmayan hastalarda bu değerler sırasıyla 166.3 cm (dağılım 158-180 cm), 79.4 kg (dağılım 72-94 kg) ve 28.7 kg/m2 (dağılım 21.6-30.5 kg/m2) idi. İki grubun ağırlıkları arasında anlamlı farklılık bulunmazken, boy ve vücut kütle indeksi değerleri ileri derecede anlamlı farklılık gösterdi Çıkarımlar: Olgularımızda oldukça uzun süren Trendelenburg pozitifiğinin daha kısa boylu ve vücut kütle indeksi daha büyük hastalarda görülmesi, Hardinge yaklaşımı ile total kalça artroplastisi yapılan hastalarda ameliyat öncesinde bu iki faktörün dikkate alınması gerektiğini göstermektedir. Hardinge yaklaşımı ile total kalça artroplastisinin kısa boylu ve vücut kütle indeksi obezite sınırında olan hastalara uygulanmamasının daha uygun olacağı düşüncesindeyiz.
Abstract
Objectives: We evaluated the relationship between morphometric parameters such as height, weight, and body mass index with the development of the Trendelenburg gait following the Hardinge approach, which is one of the most commonly used approaches in total hip arthroplasty. Methods: The study included 59 patients (43 women, 16 men; mean age 55 years; range 37 to 74 years) who underwent total hip arthroplasty via the Hardinge approach for primary coxarthrosis. The patients were examined postoperatively at 15 days, and at the end of the first and third months. The mean follow-up period was 24.3 months (range 12 to 37 months). The height, weight, and body mass index values of the patients with and without a positive Trendelenburg sign were compared. Results: The Trendelenburg sign was positive in 19 patients (32.2%) following total hip arthroplasty with the Hardinge approach and persisted for a mean of 8.3 months (range 4-14 months). Patients with a positive Trendelenburg sign had a mean height of 157.4 cm (range 151 to 173 cm), mean weight of 82.5 kg (range 70 to 108 kg), and mean body mass index of 33.2 kg/m2 (range 25.4 to 30.5 kg/m2). The corresponding figures in patients without a Trendelenburg sign were as follows: 166.3 cm (range 158 to 180 cm), 79.4 kg (range 72 to 94 kg), and 28.7 kg/m2 (range 21.6 to 30.5 kg/m2). There was no significant difference between the two patient groups with respect to weight, but height and body mass index showed highly significant differences Conclusion: Based on our fnding that patients having a signifcantly shorter height and greater body mass index sustained Trendelenburg positivity for quite a long time, we recommend that these two factors be taken into consideration in the preoperative evaluation of patients for total hip arthroplasty with the Hardinge approach. Thus, the use of the Hardinge approach in total hip arthroplasty may not be convenient in short subjects having borderline obesity.