Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightTherefore; each center should follow its own infectious agent distribution and antibiotic susceptibility, empirical treatmentshould be selected appropriate to the flora of the intensive care unitand the broad use of broad spectrum antibiotics should be limited.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Objective: The aim of this study is to identify nosocomialinfections and causative mikroorganisms in adult intensive careunits of hospital and also to investigate the changes in antimicrobialresistance profiles over a nine-year period.Methods: The infection control committee surveillance data of29318 patients hospitalized in adult intensive care units between 01January 2010 and 31 December 2018 were evaluated retrospectively.Results: A total of 29318 patients were followed up in adult intensivecare units of hospital in nine-year period and nosocomial infectionwas detected in 2593 patients (8.8%). The most common infectionswere; ventilator-associated pneumonia (34.1%), catheter-relatedurinary tract infection (21.8%), primary bacteremia (17.1%),central venous catheter-related bloodstream infection (14.7%) andpneumonia (8.5%). The most common causative agents were Gramnegativebacteria (72.9%; 2056/2822). Carbapenem resistance ingram negative bacteria responsible for nosocomial infections was33% in 2010 and reached 75% in 2018. Colistin resistance ofKlebsiella spp. strains reached up to 34% in 2018.Conclusion: In Turkey, nosocomial infections in intensive careunits are an important problem as well as in the world. Withincreasing antibiotic resistance, treatment of infections is becomingdifficult. Therefore; each center should follow its own infectious agent distribution and antibiotic susceptibility, empirical treatmentshould be selected appropriate to the flora of the intensive care unitand the broad use of broad spectrum antibiotics should be limited.
Abstract
Amaç: Bu çalışmanın amacı, hastanemiz erişkin yoğun bakım ünitelerinde gelişen hastane enfeksiyonlarını ve etken mikroorganizmaları tanımlamak, ve ayrıca dokuz yıllık süreçte antimikrobiyal direnç profillerindeki değişimi araştırmaktır. Yöntemler: 01 Ocak 2010-31 Aralık 2018 tarihleri arasında erişkin yoğun bakım ünitelerinde yatan 29318 hastanın enfeksiyon kontrol komitesi sürveyans verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Hastanemiz erişkin yoğun bakım ünitelerinde toplam 29318 hasta takip edildi, bunların 2593’ünde (%8,8) nozokomiyal enfeksiyon gelişti. En sık görülen hastane enfeksiyonları sırası ile ventilatör ilişkili pnömoni (%34,1), kateter ilişkili üriner sistem enfeksiyonu (%21,8), primer bakteremi (%17,1), santral venöz kateter ilişkili kan dolaşımı enfeksiyonu (%14,7) ve pnömoni (%8,5) idi. Nozokomiyal enfeksiyon etkeni olarak en sık gram negatif bakteriler (%72,9; 2056/2822) izole edildi. Nozokomiyal enfeksiyonlardan sorumlu olan gram negatif bakterilerde karbapenem direncinin 2010 yılında %33 iken 2018 yılında %75’e ulaştığı saptandı. Kolistin direncinin ise 2018 yılında Klebsiella spp. suşlarında %34’e kadar ulaştığı tespit edildi. Sonuç: Yoğun bakım ünitelerinde gelişen nozokomiyal enfeksiyonlar tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de önemli bir sorundur. Artan antibiyotik direnci ile enfeksiyonların tedavisi giderek zorlaşmaktadır. Bu nedenle; her merkezin kendi etken dağılımı ve antibiyotik duyarlılıklarını takip etmesi, empirik tedavide yoğun bakım ünitesinin florasına uygun antibiyotik seçilmesi ve geniş spektrumlu antibiyotiklerin yaygın kullanımının kısıtlanması gereklidir.