KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dicle Tıp Dergisi / 2012 / Cilt: 39 - Sayı: 1

Monosemptomatik noktürnal enürezis

Monosymptomatic nocturnal enuresis

Pelin ERTAN
Bertan KARABOĞA
Sayfa
145–152
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Terminoloji konusunda tam bir görüş birliği olmayıp Uluslararası Çocuk Kontinans Derneğinin (ICCS) yaptığı tanımlamaların kullanılması önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Enüresiz noktürna (EN) çocukluk çağının en sık karşılaşılan ürolojik problemidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Doğuştan ya da kazanılmış santral sinir sistemi defekti olmayan 5 yaşın üzerindeki çocuklarda istemsiz olarak gece uykuda altını ıslatma EN olarak tanımlanır.
💡
Sonuç & Katkı:Terminoloji konusunda tam bir görüş birliği olmayıp Uluslararası Çocuk Kontinans Derneğinin (ICCS) yaptığı tanımlamaların kullanılması önerilmektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Enüresiz noktürna (EN) çocukluk çağının en sık karşılaşılan ürolojik problemidir. Terminoloji konusunda tam bir görüş birliği olmayıp Uluslararası Çocuk Kontinans Derneğinin (ICCS) yaptığı tanımlamaların kullanılması önerilmektedir. Doğuştan ya da kazanılmış santral sinir sistemi defekti olmayan 5 yaşın üzerindeki çocuklarda istemsiz olarak gece uykuda altını ıslatma EN olarak tanımlanır. Monosemptomatik (basit), monosemptomatik olmayan (komplike) grupları vardır. Monosemptomatik noktürnal enüreziste (MNE) gece yatağa ıslatma dışında gün içinde herhangi belirti yoktur. MNE etyolojisinde çeşitli teoriler öne sürülmüş; genetik, hormonal, mesane ile ilişkili ve uyanma bozukluklarının bir veya birden fazlasının rol oynayabileceği bildirilmiştir. Matüritenin artmasıyla her yıl %15 oranında kendiliğinden düzelme görülür. Tedavi destekleyici ve buna ilaveten patofizyolojideki faktörler göz önüne alınarak özgün tedavi olarak yapılmaktadır. Tedavinin başarısı ve izlenecek yol haritası çocuk ve aile ile birlikte planlanmalıdır. Bu derlemede noktürnal enürezisle başvuran olguları değerlendirirken doğru tanı, ayırıcı tanı, izlem ve tedavi seçenekleri ICCS ve Türkiye Enürezis Tedavi Kılavuzu (TEK) temel alınarak güncel bilgiler ışığında verilmesi amaçlanmıştır.

Abstract

Enuresis Nocturna is the most common urologic problem in childhood. There is not a consensus about terminology. Terminology identified by The International Children’s Continence Society (ICCS) is recommended. Bed-wetting at night during sleep (incontinence) in children above 5 years of age who don’t have congenital or acquired central nervous system defect is defined as enuresis nocturna. There are two groups monosymptomatic (simple) and non-monosymptomatic (complicated). Monosymptomatic enuresis nocturna (MNE) has no symptoms other than bed-wetting at night during sleep. Various theories concerning etiology of MNE has been suggested; one or more of genetic, hormonal, bladder associated and sleep disorders are stated to play a role. Self-improvement can be achieved each year by 15% increasing maturity. Under pinning treatment and in addition to this unique treatment must be done by considering the factors in the pathophysiology. The success of the treatment and roadmap to be followed must be arrange with child and family. The purpose of this eclectic is; evaluation of correct diagnosis, differential diagnosis, patient follow-up and treatment options of the cases applicant with nocturnal enuresis based on the current knowledge of ICCS and Turkey Enuresis Treatment Guide.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERTAN, P., KARABOĞA, B. (2012). Monosemptomatik noktürnal enürezis. Dicle Tıp Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 1, 145–152. https://ajindex.com/articles/349913

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Neveus T, Eggert P, Evans J, et al. International Children’s Continence Society. J Urol 2010; 183(2): 441-7
  2. Avanoğlu A, Baskın E, Söylemezoğlu O, Tekgül S, Ziylan O, Zorludemir Ü. Türkiye enürezis çalışma grubu. Türkiye Enürezis Tedavi Kılavuzu 2010;1-16
  3. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders. 4rd edn. American Psychiatry Press. Washington DC,1995: 1537-41
  4. Devlin JB. Prevalence and risk factors for childhood nocturnal enuresis. Ir Med J 1991;84(4):118-20
  5. Oge O, Koçak I, Gemalmaz H. Enuresis: point prevalence and associated factors among Turkish children. Turk J Pediatr 2001;43(1):38-43
  6. Feehan M, McGee R, Stanton W, Silva PA. A 6 year follow up of childhood enuresis: prevalence in adolescence and consequences for mental health. J Paediatr Child Health 1990; 26(2):75-9
  7. Serel A, Akhan G, Koyuncuoglu HR, Ozturk A, Dogruer K, Unal S. Epidemiology of enuresis in Turkish children. Scand J Urol Nephrol 1997;31(6):537-9
  8. Gümüs B, Vurgun N, Lekili M, Iscan A, Müezzinoğlu T, Büyüksu C. Prevalence of nocturnal enuresis and acompanying factors in children aged 7-11 years in Turkey. Acta Pediatr 1999; 88(12):1369-72
  9. Gür E, Turhan P, Can G, et al. Enuresis: Prevalence, risk factors and urinary pathology among school children in Istanbul, Turkey. Pediatr Int 2004;46(1):58-63
  10. Hanafin S. Sociodemographic factors associated with nocturnal enuresis. Br J Nur1998;7: 403-8
  11. Eiberg H, Berendt I, Mohr J. Assignment of dominant inherited nocturnal enuresis(ENUR1) to chromosome 13q. Nat Gent 1995;10(3):354-6
  12. Arnell H, Hjalmas K, Jagervall M. The genetics of primary nocturnal enuresis; inheritance and suggestion of a second major gene on chromosome 12q. J Med Genet 1997;34 (5):360-5. 13.Norgaard JP, Djurhuus JC, Watanabe H, Lettbeng B. Experience and current status of research into pathophysiology of nocturnal enuresis. Br J Urol 1997; 79: 825-35
  13. Bader G, Neveus T, Kruse S, Sillen U. Sleep of primary enuretic children and controls. Sleep 2002;25(5):579-83
  14. Koff SA. Estimating bladder capacity in children. Urology 1983;21(2):248-9
  15. Watanabe H, Kawauchi A, Kitamori T, Azuma Y. Treatment system for nocturnal enuresis according to an original classification system. Eur Urol 1994;25:42-50
  16. Norgaard JP, Pedersen EB, Djurhuus JC. Diurnal antidiuretic- hormone levels in enuretics. J Urol 1985;134(5):1029- 31
  17. Rittig S, Knudsen UB, Norgaard JP, Pedersen EB, Djurhuus JC. Abnor