Dergiler / Çocuk Enfeksiyon Dergisi / 2009 / Cilt: 3 - Sayı: 3

Visceral leishmaniasis of childhood

Çocuklukta visseral leyşmanyazis

Sayfa
109–111
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, amfoterisin B çocukluk dönemi visseral leyşmanyazisinde ilk seçenek olarak kullanılabilen, etkili bir tedavi ajanı olarak görünmektedir.Erken tanı ve komplikasyonların uygun yönetimi ile mortalite ve morbidite azaltılabilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Leyşmanyazis, Türkiye’nin de içinde olduğu Akdeniz ülkelerinin birçoğunda yaygındır.1995-2008 yıllarında tanı koyduğumuz 22 olgunun klinik özelliklerini sunmak istedik.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hastaların ortalama yaşı 3,3±1,96 yıl (dağılım: 0-8).
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, amfoterisin B çocukluk dönemi visseral leyşmanyazisinde ilk seçenek olarak kullanılabilen, etkili bir tedavi ajanı olarak görünmektedir.Erken tanı ve komplikasyonların uygun yönetimi ile mortalite ve morbidite azaltılabilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008 · 19 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Leyşmanyazis, Türkiye’nin de içinde olduğu Akdeniz ülkelerinin birçoğunda yaygındır.1995-2008 yıllarında tanı koyduğumuz 22 olgunun klinik özelliklerini sunmak istedik. Hastaların ortalama yaşı 3,3±1,96 yıl (dağılım: 0-8). Dalak büyüklüğü 19 hastada (%86,3), anemi tüm hastalarda, trombositopeni 19 hastada (%86,3) ve lökopeni 13 hastada (%61) görüldü. Visseral leyşmanyazis tanısı, tüm olgularda kemik iliğinde parazitlerin görülmesi ile kondu. Başlangıç tedavisi olarak 19 hastaya (%86,3) meglümin antimoniyat ve üç hastaya (%13,7) lipozomal amfoterisin B tedavisi başlandı.Meglümin antimoniyat tedavisine yanıt vermeyen 3 hastada lipozomal amfoterisin B ile tam kür sağlandı. Sonuç olarak, amfoterisin B çocukluk dönemi visseral leyşmanyazisinde ilk seçenek olarak kullanılabilen, etkili bir tedavi ajanı olarak görünmektedir.Erken tanı ve komplikasyonların uygun yönetimi ile mortalite ve morbidite azaltılabilir.

Abstract

Leishmaniasis is widespread in many countries, including Turkey. We present the clinical characteristics and the retrospective analysis of 22 children with visceral leishmaniasis, identified between 1995-2008. The mean age at presentation was 3.3±1.96 years (range 0-8). All patients had splenomegaly. Fever was found in 19 (86.3%) cases. Anemia, thrombocytopenia, and leukopenia was observed in all, 19 (86.3%), and 13 (61%) cases respectively. Diagnosis of visceral leishmaniasis was made with the identification of amastigotes in giemsa-stained bone-marrow aspirate smears. Initial treatment consisted of meglumine antimoniate in 19 (86.3%) patients and liposomal amphotericin B in 3 (13.7%) patients. Three children who did not respond to meglumine antimoniate were cured with liposomal amphotericin B. The findings highlight liposomal amphotericin B as an effective therapy for visceral leishmaniasis in children. Early detection and appropriate management of complications may reduce morbidity and mortality in childhood visceral leishmaniasis.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CANATAN, D., ÇOMAK, E., KUYBULU, A. E. A. (2009). Visceral leishmaniasis of childhood. Çocuk Enfeksiyon Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 3, 109–111. https://ajindex.com/articles/348643

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Guerin PJ, Olliaro P, Sundar S, et al. Visceral leishmaniasis: current status of control, diagnosis, and treatment, and a proposed research and development agenda. Lancet Infect Dis 2002; 2: 494-501
  2. Peter CM. Leishmania. In: Behrman RE, Kliegman RM, Jenson HB (eds). Nelson Textbook of Pediatrics. 16th ed. Philadelphia: W B Saunders 2000. p. 1041-4
  3. Ozbel Y, Turgay N, Ozensoy S, et al. Epidemiology, diagnosis and control of leishmaniasis in the Mediterranean region. Ann Trop Med Parasitol 1995; 89 Suppl 1: 89-93
  4. Di Martino L, Davidson RN, Giacchino R, Scotti S, Raimondi F, Castagnola E, Tasso L, Cascio A, Gradoni L, Gramiccia M, Pettoello-Mantovani M, Bryceson AD. Treatment of visceral leishmaniasis in children with liposomal amphotericin B. J Pediatr 1997; 131: 271-2
  5. Minodier P, Piarroux R, Garnier JM, Unal D, Perrimond H, Dumon H. Pediatric visceral leishmaniasis in southern France. Pediatr Infect Dis J 1998; 17: 701-4
  6. Maltezou HC, Siafas C, Mavrikou M, Spyridis P, Stavrinadis C, Karpathios T, Kafetzis DA. Visceral lesihmaniasis during childhood in southern Greece. Clin Infect Dis 2000; 31: 1139-43
  7. Grech V, Mizzi J, Mangion M, Vella C. Visceral leishmaniasis in Malta--an 18 year paediatric, population based study. Arch Dis Child 2000; 82: 381-5
  8. Syriopoulou V, Daikos GL, Theodoridou M, et al. Two doses of a lipid formulation of amphotericin B for the treatment of Mediterranean visceral leishmaniasis. Clin Infect Dis 2003; 36: 560-6
  9. Dursun O, Erişir S, Yeşilipek A. Visceral Childhood Leishmaniasis In Southern Turkey: Experience Of Twenty Years. Turk J Pediatr 2009; 51: 1-5
  10. Weatherall DJ. Leishmaniasis. In: Nathan DG, Oski FA (eds). Hematology of Infancy and Childhood. 4th ed. Philedelphia: W. B. Saunders Company 1993. p. 1902 11. Davidson RN, Di Martino L, Gradoni L, et al. Liposomal amphotericin B (AmBisome) in Mediterranean visceral leishmaniasis: a multi-centre trial. Q J Med 1994; 87: 75-81
  11. Davidson RN, di Martino L, Gradoni L, et al. Short-course treatment of visceral leishmaniasis with liposomal amphotericin B (AmBisome). Clin Infect Dis 1996; 22: 938-43
  12. Meyerhoff A. U.S. Food and Drug Administration approval of AmBisome (liposomal amphotericin B) for treatment of visceral leishmaniasis. Clin Infect Dis 1999; 28: 42-8
  13. Akman L, Aksu HS, Wang RQ, et al. Multi-site DNA polymorphism analyses of Leishmania isolates define their genotypes predicting clinical epidemiology of leishmaniasis in a specific re