KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2021 / Sayı: 86

HADİS İLMİNDE KADIN MUHADDİSLERİN LAKAPLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Alparslan KARTAL
Sayfa
91–111
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kadın muhaddislere verilen lakapların hiç birinin olumsuz anlam taşımaması da çalışmada ulaşılan sonuçlardandır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hadis ilminin önemli sîmâları zikredilirken ağırlıklı olarak erkek muhaddislerden bahsedilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hiç şüphesiz erkeklerin diğer İslâmî ilimlerde olduğu gibi Hadis alanında da tedris faaliyetleri, eser telifi, rivayet oranları gibi kriterler açısından sayısal olarak daha fazla oldukları bir vakıa olsa da kadınların da bu alandaki hizmetleri yadsınamaz.
💡
Sonuç & Katkı:Kadın muhaddislere verilen lakapların hiç birinin olumsuz anlam taşımaması da çalışmada ulaşılan sonuçlardandır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Râvi · Kadın Muhaddis

Özet

Hadis ilminin önemli sîmâları zikredilirken ağırlıklı olarak erkek muhaddislerden bahsedilmektedir. Hiç şüphesiz erkeklerin diğer İslâmî ilimlerde olduğu gibi Hadis alanında da tedris faaliyetleri, eser telifi, rivayet oranları gibi kriterler açısından sayısal olarak daha fazla oldukları bir vakıa olsa da kadınların da bu alandaki hizmetleri yadsınamaz. Hadis ilminde kadınların yerine yönelik son dönemde yapılan birçok akademik çalışma ile bu konu da gün geçtikçe vuzûha kavuşmaktadır. Muhaddislerin lakaplarını ele alan Elkâb Edebiyâtı kitaplarında erkeklerle beraber zaman zaman kadın muhaddislerin de lakaplarına yer verilmiştir. Kadın muhaddislere verilen lakapların mâhiyeti üzerine yapılan bu çalışmada, tespit edilen lakapların birçoğunun hadis ilmi ve Kur’an öğretimi ile meşguliyetleri nedeniyle kendilerine verildiği, bir kısmının ise başka nedenlerden kaynaklandığı görülmüştür. İlmî nedenlerle verilen lakaplar, kadınların bu ilim dalındaki hizmetlerini, gayretlerini, kendi devirlerinde diğer ulema ve halk üzerinde oluşturdukları tesiri göstermesi açısından önem arz etmektedir. Kadın muhaddislere verilen lakapların hiç birinin olumsuz anlam taşımaması da çalışmada ulaşılan sonuçlardandır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARTAL, A. (2021). HADİS İLMİNDE KADIN MUHADDİSLERİN LAKAPLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 86, 91–111. https://ajindex.com/articles/348094

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Bolelli, Nusrettin, Kadınların Hadis İlmindeki Yeri, İstanbul: İFAV Yayınları, 1998. Buharî, Muhammed b. İsmail, Sahîh, thk. Muhammed Zuheyr b. Nasır en-Nasır, Dâr-u tavkı’n-necâh, I-IX, 1422. Ciyânî, Ebû Ali el-Hüseyn b. Muhammed el-Gassânî, Takyîdü’l-mühmel ve temyîzü’l- müşkil, thk. Ali b. Muhammed el-Umrân, Muhammed Azîz Şems, Mekke: Dâ- rül-âlemi’l-fevâid, I-III, 2000.
  2. Clot, Andre, Kölelerin İmparatorluğu Memlûklerin Mısır’ı, Çev. Turhan Ilgaz, İstanbul: Epsilon Yayınları, 2005. Ebû Nuaym, Ahmed b. Abdillah el-İsbehânî, Hilyetü’l-evliya ve tabakâtü’l-asfiyâ, Bey- rut: Dârü’l-kütübi’l-Arabî, 1405. Emiroğlu, Nagihan, “Kadınların Hadis Okuttuğu Mekânlar: el-Câmiu’l-Muzafferî Örneği”, İslâm Araştırmaları Dergisi, 2017, S. 37, 33-70.
  3. Erdoğan Marsak, Emine, “Türkiye’de Hadis İlminde Kadın Konulu Çalışmaların Meta- Sentez Analizi”, HADITH, 2020, S. 4, 51-88.
  4. Eren, Mehmet, “Kadınların Hadis İlmine Katkıları”, AÜİFD, Ankara, 2003, C. 44, S. 1, 83-110. Hatîb, Ebûbekr Ahmed b. Ali el-Bağdâdî, Târîhu Bağdât ve züyûlih. thk. Mustafa Abdülkâdir Atâ, Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, I-XXIV, 1417. İbn Abdilberr, Ebû Amr Yusuf b. Abdillah, el-İstîâb fî ma’rifeti’l-ashâb, thk. Ali Muham- med el-Becâvî, Beyrut: Dârü’l-ceyl, 1992.
  5. İbn Hacer, Ebü’l-Fadl Ahmed b. Ali el-Askalânî, el-İsâbe fî temyîzi’s-sahâbe, Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1415. İbn Hacer, Ebü’l-Fadl Ahmed b. Ali el-Askalânî, el-Mecmaü'l-müesses li’l-mucemi'l-mü- fehres, thk. Yusuf Abdurrahman Mar’aşlı, Beyrut: Dârü’l-ma’rife, 1413/1992.
  6. İbn Hacer, Ebü’l-Fadl Ahmed b. Ali el-Askalânî, Nüzhetü’l-elbâb fi’l-elkâb, thk. Abdü- lazîz Muhammed b. Sâlih, Riyâd: Mektebetü’r-Rüşd, I-II, 1989.
  7. İbn Hacer, Ebü’l-Fadl Ahmed b. Ali el-Askalânî, ed-Düreri’l-kâmineti fî a’yâni’l-mieti’s- sâmine, Haydarâbâd: Dâiretü’l-ma’ârifi’l-Osmaniyye, 1392/1972. İbn Ḳayyim, el-Cevziyye, Muhammed b. Ebîbekr ed-Dımaşkî, et-Tibyân fî eymâni’l- Ḳur’ân, thk. Abdullah b. Sâlim el-Baṭâṭî, Mekke: Dâr ‘Âlemi’l-Fevâ’id, 1429. İbn Manzûr, Muhammed b. Mükrim b. Ali, Lisânü’l-Arab, Beyrut: Dâru Sâdır, I-XV, 1414. İbn Sa’d, Muhammed el-Hâşimî el-Basrî, Kitabü’t-tabakâti’l-kübra, thk. Muhammed Abdülkadir Atâ, Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, I-VIII, 1410/1990. İbnü’l-Cevzî, Cemâlüddîn Abdurrahman b. Ali, Meşyahâ, thk. Muhammed Mahfûz, Beyrut: Dârü’l-garbi’l-İslâmî, 2006...., el-Muntaẓam fî târîḫi’l-mülûk ve’l-ümem, thk. Muhammed Abdulkadir Ata- Mustafa Abdulkadir Atâ, Beyrût: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, I-XIX, 1412/1992. İbnü’l-Esîr, Ebü’