Dergiler / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2007 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Erken Çocukluk Gelişimini Destekleme Projesinin Hedef Programlama Yaklaşımı ile Değerlendirilmesi

The Evaluation of an Early Childhood Development Support Project Using Goal Programming Approach

Sayfa
481–515
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Modelin çözümünden elde edilen bulgular, hane halkı sayısı 4-6 arasında olan ve yeterli durumda gecekonduda oturan çocukların en başarılı grup olduğunu göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmanın amacı, Hedef Programlama Yaklaşımı ile Türkiye'de bazı illerde yürütülen Erken Çocukluk Gelişimini Destekleme Projesinin bütünsel bir değerlendirmesini yapmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Birçok alanda olduğu gibi okul öncesi eğitimin değerlendirilmesinde de istatistiksel yöntemlerin kullanımı oldukça yaygındır.
💡
Sonuç & Katkı:Modelin çözümünden elde edilen bulgular, hane halkı sayısı 4-6 arasında olan ve yeterli durumda gecekonduda oturan çocukların en başarılı grup olduğunu göstermiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çalışmanın amacı, Hedef Programlama Yaklaşımı ile Türkiye'de bazı illerde yürütülen Erken Çocukluk Gelişimini Destekleme Projesinin bütünsel bir değerlendirmesini yapmaktır. Birçok alanda olduğu gibi okul öncesi eğitimin değerlendirilmesinde de istatistiksel yöntemlerin kullanımı oldukça yaygındır. Yapılan ulusal ve uluslararası yazın taramasında eğitim alanında çok amaçlı yöntem uygulamalarının yok denecek kadar az olduğu okul öncesi eğitim alanında, çok amaçlı bir yöntem olan Hedef Programlama Yöntemini kullanan çalışmaların bulunmadığı gözlenmiştir. Bu çalışmada erken çocukluk gelişimini destekleme projesi kapsamında Antalya'da yaz döneminde gerçekleştirilen ve gecekondu bölgesinde yaşayan daha çok kırsal kökenli alt sosyoekonomik düzeydeki ailelerin çocuklarını içeren projenin verilerinden faydalanılarak bir Hedef Programlama modeli oluşturulmuştur. Modelin çözümünden elde edilen bulgular, hane halkı sayısı 4-6 arasında olan ve yeterli durumda gecekonduda oturan çocukların en başarılı grup olduğunu göstermiştir. Diğer yandan Hedef Programlama Yönteminin, okul öncesi eğitimin programlarının değerlendirilmesinde istatistiksel yöntemleri tamamlayıcı bir araç olarak kullanılabileceği gösterilmeye çalışılmıştır.

Abstract

The aim of this study is to introduce a goal programming based on a holistic approach for the evaluation of “early childhood development support project”, which was applied in some cities in Turkey. Like in many other areas, statistical methods are widely used in research on pre-school education. According to the literature, very few studies were found concerning the multi-objective methods and no other study was found using goal programming method as a multi-objective method on pre-school education. In this study, the data were used to construct a goal programming model as a part of the scope of Early Childhood Development Support Project which was applied to low socioeconomic level children living in shanty houses and have rural origin. Results of the model indicate that the group of children who lives in shanty houses in satisfactory conditions with 4-6 people is the most successful group. Moreover,results demonstrate that the goal programming method can be used as a complementary tool to statistical methods for the evaluation of preschool educational programs

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇETİN, E. İ., KURUÜZÜM, A., ÇETİN, M. K. (2007). Erken Çocukluk Gelişimini Destekleme Projesinin Hedef Programlama Yaklaşımı ile Değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 7 - Sayı: 1, 481–515. https://ajindex.com/articles/347263

Kaynakça (6)

  1. Anne Çocuk Eğitim Vakfı. (2003).Erken çocukluk eğitimi politikaları raporu. 3 Şubat 2007 tarihinde http://www.acev.org/arastirma/arastirma/haziran_2006/8-Erken_Cocukluk_Egitimi_Politikalari_Raporu.zip. adresinden edinilmiştir. Anne Çocuk Eğitim Vakfı. (2005).Okul öncesi eğitimde kalite raporu. 3 Şubat 2007 tarihinde http://www.acev.org/arastirma/arastirma/haziran_2006/2-Okul_Oncesi_Egitimde_Kalite_Raporu.zip adresinden edinilmiştir. Arslan, M. (2005). Avrupa Birliği ülkelerinde okul öncesi eğitimin gelişimi ve mevcut durumu. Milli Eğitim Dergisi, 167, 5 Şubat 2006 tarihinde http://ya-yim.meb.gov.tr/dergiler/167/index3-arslan.htm. adresinden edinilmiştir. Arslan, Ü., & Nural, E. (2004). Okul öncesi eğitimde okul-aile işbirliğinin önemi. Milli Eğitim Dergisi, 162, 5 Şubat 2006 tarihinde http://ya-yim.meb.gov.tr/dergiler/162/arslan-nural.htm. adresinden edinilmiştir. Bailey, D. B. (2002). Are critical periods critical for early childhood education?The role of timing in early childhood pedagogy. Early Childhood Research Qu-arterly, 17, 281-294.
  2. Bekman, S., Aksu- Koç, A. & Erguvanlı –Taylan, E. (2004). Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde bir erken müdahale modeli: Yaz anaokulu pilot uygulaması. 3 Şubat 2007 tarihinde http://www.acev.org/ arastirma/arastirma/haziran_2006/5-Guneydogu_Anadolu_Bolgesinde_Yaz_Anaokulu_Pilot_Uygulamasi.zip adresinden edinilmiştir. Bielicki, T., & Szklarska, A. (1999). The stratifying force of family size, urbani-zation and parental education in socialist -era Poland. Journal of Biosocial Sci-ence, 31, 525-536.
  3. Bloodwoorth, B.D. (2001). A study of the formulation and development of a pre-kindergarten program in public school. Unpublished doctorate dissertation, TheUniversity of North Carolina at Greensboro. Brigman, G. A., & Webb, L. D. (2003). Ready to learn: Teaching kindergartenstudents school success skills. The Journal of Educational Research, 96(5), 286-292.
  4. Copple, C. (2003). Fostering young children’s representation, planning, andreflection: A focus in three current early childhood models. Applied Develop-mental Psychology, 24, 763-771.
  5. Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. New York: Harper Col-lins. Çabuk, G. (2002). Antalya Valiliği erken çocukluk gelişimini destekleme projesi. Basılmamış rapor. Demiriz, S., & Dinçer, Ç. (2000). Okul öncesi dönem çocuklarının öz bakım becerilerinin çalışıpp çalışmama durumuna göre incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 58-65.
  6. Duncon, A., & Giles, C