Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Tedavi öncesi RSİ ve RFS ortalamaları grup 1de sırasıyla 25.6±3.5 ve 15.1±3.4 iken, grup 2de bu ortalamalar 21.1±4.4 ve 11.9±2.6 idi (p=0.001, p=0.001). pH monitörizasyonu yapılan hastaların toplamında %29.7 oranında distale, %43.2 oranında proksimale reflü izlendi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Çalışmada servikal özofagus yerleşimli heterotopik mide mukozası (HGM) adacıkları ile larengofarengeal reflü (LPR) arasında olası korelasyon varlığı araştırıldı. Hastalar ve Yöntemler: Mayıs 2010 - Nisan 2011 tarihleri arasında reflü semptom indeksi (RSİ) >10, reflü bulgu skoru (RFS) >7 olan toplam 45 hasta (36 kadın, 9 erkek; ort yaş 39.8±14.1 yıl; dağılım 18-72 yıl) çalışmaya dahil edildi. Üst gastrointestinal sistem endoskopi değerlendirmesinde servikal özofagusta yerleşimli HGM adacıkları tanısı konulan 21 hastadan çalışma grubu, edilmeyen 24 hastadan ise kontrol grubu oluşturuldu. Tüm hastalara özofagus manometrik incelemesi ve çift kanallı 24 saatlik pH monitörizasyonu yapıldı. Bulgular: Tedavi öncesi RSİ ve RFS ortalamaları grup 1de sırasıyla 25.6±3.5 ve 15.1±3.4 iken, grup 2de bu ortalamalar 21.1±4.4 ve 11.9±2.6 idi (p=0.001, p=0.001). pH monitörizasyonu yapılan hastaların toplamında %29.7 oranında distale, %43.2 oranında proksimale reflü izlendi. Grup 1de hastaların %15.4ünde distale reflü gözlenirken, %54ünde proksimale reflü bulundu, grup 2de ise hastaların %38inde distale reflü izlenirken, %38inde proksimale reflü bulundu (p=0.152; p=0.27). Heterotopik mide mukozası saptanan hastaların 14ünde antral tip, yedisinde ise fundik tip epitelyum bulunmaktaydı. Sonuç: Çalışma sonuçları, şiddetli LPR düşünülen ve 24 saatlik pH monitörizasyonu sonucunda izole proksimale reflü saptanan hastalarda, HGM adacıklarının da etyolojik faktörler arasında olabileceğini göstermektedir.
Abstract
Objectives: This study aims to investigate the possible correlations between the heterotopic gastric mucosa (HGM) islets in the cervical esophagus and laryngopharyngeal reflux (LPR). Patients and Methods: Between May 2010 and April 2011, 45 patients (36 females, 9 males; mean age 39.8±14.1 years; range 18 to 72 years) who had reflux symptom index (RSI) >10 and reflux finding score (RFS) >7 were included. The study group consisted of 21 patients who were diagnosed with HGM islets in the cervical esophagus, while control group consisted of 24 patients without any HGM islets assessed by upper gastrointestinal system endoscopy. Esophagus manometric examination and dual-channel 24-hour pH monitoring were performed on all patients. Results: Pretreatment mean RSI and RFS were 25.6±3.5 and 15.1±3.4 in group 1, while it was found to be 21.1±4.4 and 11.9±2.6 in group 2 (p=0.001, p=0.001). A total of 29.7% of patients who underwent pH monitoring had distal reflux, whereas 43.2% of them had proximal reflux. In group 1, distal reflux was observed in 15.4% and proximal reflux was found in 54% of the patients, while distal reflux was observed in 38% and proximal reflux was found in 38% of the patients in group 2 (p=0.152; p=0.27). Fourteen patients diagnosed with HGM had antral- and seven patients had fundal-type epithelium. Conclusion: Our study results suggest that HGM islets may be considered as an etiological factor in the patients with severe LPR with isolated proximal reflux based on the 24-hour pH monitoring.