Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Ostiumları aynı durumda olan altgruplar arasında anlamlı farklılık bulunmadı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Deneysel olarak oluşturulan akut maksiller sinüzit modelinde, ostium açıklığının tıbbi tedavi ile olan ilişkisi araştırıldı. Çalışma Planı: Kırk adet, sağlıklı, Yeni Zelanda beyaz tavşanından iki grup oluşturuldu. Bir grupta (n=20) sol maksiller sinüs ostiumları emilebilir jelatin sponge ile dolduruldu. Diğer grupta, ostiumların yarısı kemik parçaları ve doku yapıştırıcısı (Histoakril) ile kapatıldı. Akut maksiller sinüzit oluşturulmasından sonra her bir grup dört adet altgruba bölündü. İlkine tedavi uygulanmadı (kontrol). Diğer altgruplara 10 gün süreyle sistemik antibiyotik yanı sıra topikal olarak sırasıyla serum fizyolojik, topikal dekonjestan ve topikal steroid tedavileri uygulandı. Tavşanlar dört hafta izlendi. Her hayvandan alınan haftalık nazal smear örneklerinde nötrofil ve lökosit sayımı yapıldı. Son hafta maksiller sinüs biyopsi örnekleri de alınarak iyileşme kontrol edildi. Bulgular: Ostiumları aynı durumda olan altgruplar arasında anlamlı farklılık bulunmadı. Ostiumları açık ve yarı kapalı altgrupların ortalama nazal smear skorları arasında ikinci haftadan başlayarak anlamlı fark bulundu. Yarı kapalı ostiumlu altgruplarda nazal smear ve biyopsi skorları anlamlı derecede yüksek seyretti. Sonuç: Sinüs ostium açıklığının derecesi akut maksiller sinüzit tedavisinde iyileşmeyi anlamlı derecede etkilemektedir.
Abstract
Objectives: We investigated the relationship between ostial patency and medical treatment in an experimental model of acute maxillary sinusitis. Design and Methods: Forty healthy New Zealand white rabbits were assigned to two groups. The left maxillary sinus ostia were filled with absorbable gelatin sponge in one group (n=20). In the other group, half of the ostuim was blocked by bone particles and tissue adhesive (Histoacryl). Following induction of acute maxillary sinusitis, each group was divided into four subgroups, one of which was left untreated. The other subgroups received systemic antibiotic therapy plus topical administration of physiological saline solution, a decongestant, and a steroid, respectively, for 10 days. All rabbits were monitored for four weeks. Each week nasal smear samples were obtained for neutrophil and leucocyte counts. In the end, maxillary sinus biopsies were obtained to determine the extent of healing. Results: There were no significant differences between subgroups having the same ostium patency. However, compared to the subgroups with patent ostia, corresponding subgroups with semi-patent ostia exhibited significantly increased nasal smear and nasal biopsy scores starting from the second week. Conclusion: The degree of ostial patency seems to have a significant role in the treatment of acute maxillary sinusitis.